کد خبر: ۳۶۶۷۱۹۱

تاریخ: ۰۵ آذر ۱۳۹۶ - ۱۲:۵۰

چرا عاشورا روز «ظهور» است

گویا امام حسین(ع) سال‌ها و قرن‌ها چشم به راه دوخته و به انتظار نشسته است؛ تا امام عصر عّجّّل اللَّهُ تعالي فّرجه الشِریف، ندایش را پاسخ گوید؛ پرچم بر زمین مانده‌اش را به دوش گیرد؛ داغ‌های کهنه‌اش را التیام بخشد و... .

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) شبستان نوشت: کانال تلگرامی مسجد مقدس جمکران در سلسله مطالبی با عنوان «منتقم خون سالار شهیدان به فرمودۀ خود امام حسین علیه السّلام» آورده است:
امام حسین علیه السّلام همچون سایر امامان معصوم بشارت ظهور مهدی موعود عّجّّل اللَّهُ تعالي فّرجه الشِریف را داده‌ و فرمودند: «او امام قائم به حق است و خداوند زمین مرده را به وسیله او زنده کرده و دین حق را پیروز می‌گرداند.»
به راستی، چه ارتباطی میان این دو کوکب درخشان آسمان ولایت - که ملک و ملکوت، عرش و فرش همه از یگانگی آن دو سخن می‌گویند، وجود دارد. هر کجا حسین علیه السّلام است، مهدی عّجّّل اللَّهُ تعالي فّرجه الشِریف نیز است و هر کجا مهدی عّجّّل اللَّهُ تعالي فّرجه الشِریف است، حسین علیه السّلام نیز است. ذکر و نام آن یکی، با یاد و نام دیگری قرین و عجین است.
مقدمه از نوای غریبانه استغاثه امام حسین علیه السّلام، سال‌ها و قرن‌ها می‌گذرد، اما انعکاس آن را می‌توان در لحظه لحظه تاریخ به گوش جان شنید، این فریاد نه تنها رو به خاموشی و افول نگذاشته، بلکه هر روز رساتر و پرصلابت تر، خروش و جوشش آزادگان عالم را افزوده است.
گویا امام حسین علیه السّلام سال‌ها و قرن‌ها چشم به راه دوخته و به انتظار نشسته است؛ تا امام عصر عّجّّل اللَّهُ تعالي فّرجه الشِریف، ندایش را پاسخ گوید؛ پرچم بر زمین مانده‌اش را به دوش گیرد؛ داغ‌های کهنه‌اش را التیام بخشد و آرمان‌های بلندش را لباس تحقق بپوشاند.

روز ظهور، هنگام پاسخ به استغاثه مظلومانه امام حسین علیه السّلام است و حضرت مهدی عّجّّل اللَّهُ تعالي فّرجه الشِریف پاسخ دهنده آن. در این گستره بی انتها و افق‌های دور آن، کسی به خروش و التهاب فرزندش که برای رسیدن آن روز، گذر آرام آرام و جانکاه لحظه‌ها را به تماشا می‌نشیند و روزها و سال‌ها را با چشمان منتظرش بدرقه می‌کند، وجود ندارد.

به راستی چه رمزی مهر سکوت بر لبان بسته و چه سری در این میان رخ پنهان کرده است؟ چرا یاد امام حسین علیه السّلام همیشه و همه جا، همراه و هم پای یاد حضرت مهدی  عّجّّل اللَّهُ تعالي فّرجه الشِریف است؟ چرا هر جا سخن از حسین علیه السّلام است، نام حضرت مهدی عّجّّل اللَّهُ تعالي فّرجه الشِریف نیز رخ می‌گشاید؟ چرا عاشورا روز «ظهور» است و یاد حسین  علیه السّلام آغازین کلام مهدی علیه السلام...؟

بررسی و تحلیل این پیوستگی‌ها و نیز نتایج و آثار آن، گشودن گره اسرار این پیوستگی‌ها، دل‌هایی راز دان و جان‌هایی آگاه از آن اسرار را می‌طلبد.

همراه با قرآن

1. امام حسین علیه السلام از نگاه امام مهدی  عّجّّل اللَّهُ تعالي فّرجه الشِریف

سعد بن عبدالله قمی گوید:  به امام عصر - اوراحنا له الفداه - عرض کردم: «ای فرزند رسول خدا! تاویل آیه «کهیعص» چیست؟ فرمود: «هذه الحروف من انباء الغیب، اطلع الله علیها عبده زکریا، ثم قصها علی محمد صلی الله علیه و آله و ذلک ان زکریا سال ربه ان یعلمه اسماء الخمسة فاهبط علیه جبرئیل فعلمه ایاها...؛ این حروف از اخبار غیبی است که خداوند زکریا را از آن مطلع کرده و بعد از آن داستان آن را به حضرت محمد صلی الله علیه و آله باز گفته است...» . داستان از این قرار است که: زکریا از پروردگارش درخواست کرد که «اسماء خمسه طیبه » را به وی بیاموزد. خداوند، جبرئیل را بر او فرو فرستاد ...