کد خبر: ۳۶۷۳۰۷۷

تاریخ: ۲۶ آذر ۱۳۹۶ - ۰۸:۰۱

تشکل های قرآنی با سیلی صورت خود را سرخ می کنند

آیا این دستمزد یک فعال قرآنی است که این گونه به حال خود رها شود به جرم این که می خواهد فرهنگ قرآنی را اشاعه دهد؟ فعالان و تشکل های قرانی با سیلی صورت خود را سرخ نگه می دارند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) شبستان نوشت: "در نظر بگیرید که استادان ما برای تدریس به استان ها دعوت شوند و نه تنها برای تدریس پولی نگیرند بلکه کتاب خود را مجانی در اختیار آن مجموعه ها قرار دهند. من نهادهایی را در استان ها می شناسم که با وجود بدهی های وحشتناک همچنان به فعالان و علاقمندان قرآنی خدمات می دهند و با وجود مشکلات عدیده هنوز فعالیت های خود را متوقف نکرده اند . آیا این دستمزد یک فعال قرآنی است که این گونه به حال خود رها شود به جرم این که می خواهد فرهنگ قرآنی را اشاعه دهد؟ فعالان و تشکل های قرانی با سیلی صورت خود را سرخ نگه می دارند. این یک حسن است که تشکل های قرآنی ما با وجود این همه چالش، بیرق و پرچم قرآن را زمین نگذاشته اند اما تا کی می توان انتظار داشت که یک موسسه و تشکل قرآنی از جیب خود هزینه کند. ای کاش ما رویه مان را در این باره عوض کنیم و مجلس و دولت به ویژه شورای توسعه فرهنگ قرآنی با لابی گری ها و مشاوره ها و پیگیری هایی که به ویژه با کمیسیون فرهنگی مجلس انجام می دهد بتواند آب رفته را به جوی برگرداند. "

آنچه در ادامه می آید ماحصل گفتگوی ما با محمد بنیادی قاری ممتاز و فعال قرآنی درباره آثار و تبعات و تحلیل کاهش محسوس و قابل توجه بودجه و اعتبارات موسسات و نهادهای قرانی کشور در بودجه سال 97 است. گفتنی است بنیادی، عضویت در شورای عالی قرآن، عضویت در دفتر طبع و نشر قرآن جمهوری اسلامی ایران، دبیری هیات قرآنی سراسر کشور و داوری مسابقات بین المللی و کشوری قرآن را در کارنامه خود دارد.

همچنان که استحضار دارید چند روز پیش اعداد و ارقام بودجه 97 دولت رسانه ای شد و در این بودجه شاهد افت محسوس 60 درصدی بودجه نهادها و موسسات قرآنی کشور بودیم. دیدگاه و تحلیل تان در این باره چیست؟

ببینید حقیقت موضوع این است که بودجه اختصاصی به فعالیت های قرآنی کشور در واقع با مدیریت مجلس و شورای توسعه فرهنگ قرآنی آغاز شد و برنامه های مفصلی با طیف وسیعی از چشم اندازهای مطلوب در بطن این جریان سازی دیده شد. خب در آن دوره شورای توسعه فرهنگ قرآنی به وجود آمد و قانونگذاری کرد و الان بخش قابل توجهی از جامعه قرآنی کشور در این مجموعه هایی که متناسب با توسعه فرهنگ قرآنی شکل گرفت مشغول فعالیت هستند. در اتحادیه ها و تشکل های قرآنی کشور و طبیعتا به تدریج بخشنامه ها و شیوه نامه ها، آیین نامه ها و کمیسیون ... هم تهیه شدند و شکل گرفتند. یعنی می خواهم عرض کنم متناسب با آن جهت گیری که در توسعه فعالیت های قرآنی به وجود آمد تشکل ها هم شکل گرفتند. جالب است بدانید که در گام آغاز و در تشخیص اعتبارات به عدد 3 هزار میلیارد تومان رسیدیم و در ادامه این رقم به هزار میلیارد رسید و همین طور پایین آمد تا در جلسه ای این رقم به 200 میلیارد تومان کاهش پیدا کرد اما در تخصیص همان 200 میلیارد تومان هم به طور کامل عمل نشد و در نهایت آنچه تخصیص یافت 100 میلیارد تومان بود. در واقع آنچه روی داد افول دولت ها در تخصیص اعتبارها به شورای توسعه فرهنگ قرآنی و کمیسیون های مربوطه و تشکل های قرآنی بود. یعنی به جای رشد و مساعدت و کمک به فعالیت های قرآنی غیر دولتی و مردمی ما شاهد افول در این مساعدت ها و عدم هزینه کرد و کمک دولت در این باره بودیم با این حال در همین دوره ها حرکت های مردمی بالعکس حرکت های دولتی با قوت به کار خود ادامه داد و امروز می بینید که در واقع موتور محرکه فعالیت های قرآنی مبتنی بر تشکل های مردم نهاد و مساجد و اساتید و فعالان قرآنی کشور است و اگر خدای نکرده این عزیزان و دست اندرکاران در این باره عقب نشینی کنند و کنار بکشند ثلمه و ضربه بزرگی بر پیکره فعالیت های قرآنی کشور وارد خواهد شد.

چقدر این خطر را جدی می بینید؟ با توجه به این که به هر حال فعالیت هایی از این جنس به حمایت ها و پشتوانه مالی هم نیاز دارد.

ببینید به حمد الله فعالان قرآنی، تشکل ها و صاحبنظران این حوزه منتظر دولت نمانده اند و تا به امروز که نگذاشته اند چالش و مشکلی در این زمینه پیش بیاید اما توجه کنید که این کار اصلا کار آسان و سهلی نبوده است. در این جامعه فعالان، اساتید، حافظان، قراء و مترجمان بسیاری فعالیت می کنند اما بنده به عنوان یک خادم قرآن که عمرم را در محضر قرآن به سر برده ام عرض می کنم که ای کاش دولت، نگاه قرآنی خود را توسعه دهد و بداند که هزینه کردن برای قرآن، صد درصد سودآوری دارد و در واقع هزینه برای قرآن، سرمایه گزاری است.

انتظار شما در حال حاضر در این باره چیست؟

ما انتظار داریم که واقعا در این باره مساعدت شود چون انصافا مردم و تشکل های مردمی تا جایی که بشود و بسیار فراتر از توان در این باره کار کرده اند و الان نوبت دولت است که کمک و مساعدت خود را برای ترویج، تحقیق، آموزش و بسط فعالیت های قرآن به سرانجام برساند و سهم خود را در این زمینه ادا کند. در واقع بنده تصور می کنم که این اعداد و ارقام که به هیچ نزدیک است در شأن دولت و مجلس ما نیست که این گونه به بودجه های قرآنی نگاه کنند لذا من به عنوان خادمی که در جریان این امور قرار داریم عرض می کنم که این نگاه ما را به جایی نخواهد رساند.

تحلیلی که گاه در رسانه ها می شنویم این است که به هر حال به این امر توجه داشته باشیم دست دولت در تخصیص بودجه بسته است. کشور همچنان در شرایط تحریم قرار دارد و درآمدهای دولت هم به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. بنابراین نهادها و موسسات باید به این امر دقت کنند که بودجه دولت یک بودجه انقباضی است. دیدگاه تان در این باره چیست؟

بله ما هم در جریان این کمبودها قرار داریم و آن را احساس می کنیم اما می شود تدبیر صحیح و بهتری در این زمینه ارائه کرد. شما در نظر بگیرید که اگر نیم درصد از بودجه هر وزارتخانه در این باره به مردم واگذار شود، - مردمی که فعال حقیقی قرآنی هستند و نه کاسب قرآنی - آن افراد و تشکل هایی که حقیقتا در این زمینه صاحب سبک و نظر هستند در این صورت اتفاقات بسیار بزرگی در این زمینه روی خواهد داد لذا تخصیص این اعتبارها خیلی سخت نیست. امیدواری ما به این است که مجلس بودجه را تغییر دهد اما چالش اصلی ما تغییر نگاه مدیران و مسئولان به چشم انداز فعالیت های قرآنی در کشور است.

شما اشاره مختصری به رنج هایی که فعالان و تشکل های قرآنی برای تداوم فعالیت ها با وجود همه تنگناهای مالی می کشند داشتید. آیا می توانید مثالی در این باره مطرح کنید؟

در نظر بگیرید که استادان ما برای تدریس به استان ها دعوت شوند و نه تنها برای تدریس پولی نگیرند بلکه کتاب خود را مجانی در اختیار آن مجموعه ها قرار دهند. من نهادهایی را در استان ها می شناسم که با وجود بدهی های وحشتناک همچنان به فعالان و علاقمندان قرآنی خدمات می دهند و با وجود مشکلات عدیده هنوز فعالیت های خود را متوقف نکرده اند . آیا این دستمزد یک فعال قرآنی است که این گونه به حال خود رها شود به جرم این که می خواهد فرهنگ قرآنی را اشاعه دهد؟ فعالان و تشکل های قرانی با سیلی صورت خود را سرخ نگه می دارند. این یک حسن است که تشکل های قرآنی ما با وجود این همه چالش، بیرق و پرچم قرآن را زمین نگذاشته اند اما تا کی می توان انتظار داشت که یک موسسه و تشکل قرآنی از جیب خود هزینه کند. ای کاش ما رویه مان را در این باره عوض کنیم و مجلس و دولت به ویژه شورای توسعه فرهنگ قرآنی با لابی گری ها و مشاوره ها و پیگیری هایی که به ویژه با کمیسیون فرهنگی مجلس انجام می دهد بتواند آب رفته را به جوی برگرداند.