کد خبر: ۳۶۷۵۵۰۰

تاریخ: ۰۳ دی ۱۳۹۶ - ۰۹:۰۸

در ظهر دلنشین مرحوم استاد فاطمیان؛

فرزندان از اخلاص پدر و شاگردان از نفس گرم استاد می‌گویند + عکس

گروه چهره‌ها: در آستانه چهلمین روز درگذشت استاد قرآنی مرحوم فاطمیان، نخستین حافظ بین‌المللی کشورمان، نشست ظهر دلنشین با حضور خانواده، دوستان و شاگردانش برگزار شد؛ فرزندان و شاگردانش اخلاص این استاد را به معنای حقیقی کلمه، رمز موفقیت ایشان و نیز تأثیر گذاشتن در سایرین می‌دانند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، مرحوم سیدمهدی فاطمیان از جمله اساتید متخلق به اخلاق قرآنی بود که در تاریخ 25 آبان‌ماه سال جاری و مصادف با شب شهادت امام حسن مجتبی(ع) پس از تحمل یک دوره سخت بیماری در بیمارستان سینا دعوت حق را لبیک گفت و موجب داغدار شدن جامعه قرآنی کشور به ویژه حافظان کلام وحی شد.
به مناسبت تکریم و بزرگداشت این استاد فقید، مراسم ظهر دلنشین با حضور فرزندان و جمعی از شاگردان ایشان از جمله حجت الله میرزایی، رضا گنجی و حسین طرقی برگزار شد.
این مراسم با تلاوت آیاتی از کلام الله مجید توسط حجت الله میرزایی، آغاز شد و در ادامه فرزندان و شاگردان مرحوم فاطمیان به بیان ویژگی‌های بارز اخلاقی این استاد فقید پرداختند.
سیدحسن فاطمیان یکی از فرزندان استاد خود حافظ کل قرآن است و در ایام ولادت امام حسن(ع) به دنیا آمده است و پدر این نام را بر او نهاده هست. او نخستین کسی بود که از خصائص اخلاقی پدر سخن به میان آورد و بیان کرد: مطلب و خاطرات قرآنی در مورد ایشان زیاد است، پدر عمری را با قرآن سپری کرد و ما نیز سعادت داشتیم که فرزند ایشان باشیم و هر روز انس ایشان با قرآن را می‌دیدیم.

وی در ادامه افزود: معمولا هنگام سحر، قبل یا بعد از نماز صبح، ایشان قرآن را به صورت ترتیل مرور می‌کرد و از صوت زیبایی نیز برخوردار بود، به ویژه در سال‌های دورتر که منزلمان نیز کوچک‌تر بود با صدای ایشان برای نماز صبح از خواب بلند می‌شدیم و می‌گفتند این خانه که در آن اینقدر قرآن تلاوت می‌شود احتمالا از دید اهل آسمان این خانه خصوصیاتی داشته باشد، منزل ایشان هرگز خالی از قرائت قرآن نبود.
فاطمیان بیان کرد: قرار داشتن در این فضا باعث شد که ما نیز به سمت قرآن تشویق شویم، وقتی والدین برای فرزندانشان از ایشان توصیه‌ای می‌خواستند، همیشه این را می‌گفت که در درجه اول خودتان عامل به قرآن باشید، لذا پدر به این شکل به علاقه‌مندانی که قصد داشتند فرزندشان در مسیر قرآن قرار بگیرد، مشاوره می‌دادند.
وی تصریح کرد: خودشان نیز به این دستورالعمل توجه داشتند و خانواده ما هرگز با اجبار به قرآن ترغیب نشدند و با طیب خاطر به این مسیر سوق داده شدیم. حفظ قرآن کار ساده‌ای نیست اما فضای زیبا و دلنشینی داشت، پدر می‌گفت خوب است که قدم به قدم در این مسیر وارد شد و حرکت کرد و هر چقدر که به مرور توانایی حافظ بیشتر می‌شود سختی کار نیز کمتر خواهد شد. همچنین یکی از خصوصیات بارز اخلاقی ایشان این بود که به هر چیزی که می‌گفتند جامه عمل می‌پوشیدند.
حبیب مهکام، پیشکسوت قرآن کشورمان که اداره جلسه را برعهده داشت از فرزند استاد در مورد اینکه آیا صدای استاد هنگام سحر ایجاد مزاحمت می‌کرد یا خیر سؤال کرد که ایشان در پاسخ گفت: صوت پدر هنگام سحر که قرآن را تلاوت می‌کرد، هرگز برای ما ایجاد مزاحمتی نداشت؛ چرا که با یک صدای آهسته قرآن را می‌خواندند و احساس می‌کردیم که رادیو با صدای آهسته در حال پخش است.

وی در ادامه به خاطره‌ای از زمان جنگ اشاره و بیان کرد: زمان موشک باران معمولا مردم خانه‌ها را ترک می‌کردند و ما نیز چند روزی را به منزل عمویم در کرج رفتیم که پدر در آنجا نیز مرور روزانه را داشتند، اقای جلیل رسولی از خطاطان معروف نیز همراه ما بودند و فرزند ایشان حامد از صوت دلنشین پدر هنگام سحر به عنوان یک خاطره یاد می‌کرد، با این حال که در آن زمان کودک بودیم.
در این بخش از جلسه، مهکام که سابقه دوستی‌اش با مرحوم فاطمیان به چند دهه قبل باز می‌گردد به دهه 60 گریزی زد و گفت: اوایل دهه 60 بود که تازه با ایشان آشنا شده بودیم و قصد داشتم که امتحانشان کنم که حافظ هستند یا خیر؟ به مرحوم فاطمیان گفتم آیه «وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ» در کدام سوره است که ایشان نیز با تسلط گفتند آیات 17، 22، 32 و 40 از سوره قمر، یکبار هم به ایشان گفتم که به حال شما غبطه می‌خورم که بعد از 80 سال وقتی به رحمت الهی رفتید، خداوند از شما نمی‌پرسد که کتاب شما چیست؟ و ... که ایشان هم به گریه می‌افتاد و متأثر می‌شد.
سید حسن فاطمیان در ادامه این جلسه خاطره دیگری را تعریف کرد و گفت: علت حفظ قرآن ایشان این بود که چون یک نفر در اصفهان قرآن را حفظ کرده بود، ایشان نیز ترغیب شده بودند و در مدت یک سال نیز کل قرآن را حفظ کردند و در همان قرآن تاریخ اتمام حفظشان را نیز نوشتند و نام فرزندان را نیز در آن قرآن ثبت کرده‌ بودند و علت این که نام بنده را حسن گذاشتند نیز این بود که با فاصله یک یا دو روز مانده به ولادت امام حسن(ع) متولد شدم.
وی در ادامه افزود: دورانی که دبیرستان می‌رفتم، محمد و علی دو برادر دیگرم نیز حافظ قرآن بودند. یک بار در خواب دیدم که در صحرایی قرار داریم که تا چند متری دیده می‌شود، اما بعد از آن تاریکی مطلق است، من و برادران و پدرم آنجا ایستاده بودیم و گویی منتظر بودیم که نامه عملمان را به دستمان بدهند.
فاطمیان گفت: به خاطر دارم که در خواب گفتند از شما سه نفر، چیزی قبول نیست؛ اما به بابا گفتند که 10 جزء از شما می‌پذیریم، وقتی برای پدرم این خواب را تعریف کردم، ایشان گفتند تا زمانی که حدود 12 جزء قرآن را حفظ کرده بودم، کسی از این ماجرا اطلاعی نداشت تا این که از اینجا به بعد مطلع شدند و تعبیر بابا از این خواب این بود که علت پذیرش آن 10 جزء به دلیل اخلاص بوده است.

در ادامه جلسه نوبت به سیدمحمد، فرزند ارشد مرحوم فاطمیان رسید، وی که خود از حافظان کلام الهی است، بیان کرد: پدرم همیشه می‌گفت اگر به کار قرآن و حفظ آن علاقه‌مند باشید هر ساعتی از شبانه‌ روز که بخواهید می‌توانید آن را پیگیری کنید و من نیز این گفته ایشان را بعد از سی و چند سال تجربه کردم و فهمیدم این چیزی که به عنوان ساعت تنظیم می‌کنند تا مطلبی را یادآوری کند، اگر علاقه به آن کار وجود داشته باشد قبل از اینکه ساعت هشدار دهد، فرد مطلع می‌شود و من هم می‌دیدم که فرضا دو یا سه دقیقه قبل از این که ساعت به صدا درآید از خواب بیدار می‌شدم.
وی تصریح کرد: لذا علاقه باعث حفظ قرآن و ثمر دادن آن می‌شود و ما نیز فهمیدیم که باید با علاقه کار را پیش برد و با اجبار نمی‌توان توفیقی را بدست آورد. بابا از اخلاص نیز برای ما می‌گفت که اخلاص، رکن اصلی کار است و اگر کسانی برای مسابقه و مدرک و ... قرآن را حفظ می‌کنند، ارزشی ندارد.
حجت الله میرزایی از جمله شاگردان مرحوم فاطمیان فرد دیگری بود که به بیان نکاتی از این استاد فقید پرداخت، وی بیان کرد: وقتی که مقام معظم رهبری فرمودند 10 میلیون حافظ قرآن باید تربیت شود، استاد می‌فرمود هر کسی که رهبری را دوست دارد باید در این مسیر گام بردارد، ایشان به رهبری علاقه زیادی داشت و حدود سال 74 نیز رئیس انجمن حفاظ منسوب شد.
وی در ادامه تصریح کرد: استاد بودجه‌ای در اختیار نداشت، اما در عین حال حافظان زیادی را تربیت کرد، چون گفتار و منش ایشان در دیگران تأثیر مثبت می‌گذاشت، همچنین اخلاص نیز گمشده‌ای است که ایشان به آن رسیده بود که واقعا هم کار سختی است و تا مدت‌ها کسی نمی‌دانست که ایشان حافظ قرآن هستند.
میرزایی بیان کرد: در یکی از جلسات، یکی از شاگردان این سؤال را از استاد مطرح کرد که شما در حین قرآن خواندن چه حسی دارید و آیا لذت می‌برید یا خیر؟ استاد در پاسخ، مثالی زدند که فرض کنید پدری به فرزندش می‌گوید که اگر معدلت 20 شود برای تو فلان بازی را می‌خرم، حالا اگر معدل 20 شود و پدر هم بازی را بخرد این بچه مشغول می‌شود، هنگام شام که او را صدا می‌زنند به دلیل علاقه‌اش حاضر نیست شام بخورد و می‌گوید سیر هستم، اما وقتی تهدیدش می‌کنند که اگر نخوری بازی را از تو می‌گیریم، شام را می‌خورد و برمی‌گردد، موقع خواب نیز همین داستان تکرار می‌شود و بچه به شوق اینکه فردا مجدد بازی کند، می‌خوابد. استاد می‌فرمود حالت من نسبت به قرآن نیز همینطور است که به عشق قرآن می‌خوابم تا فردا مجدد قرآن بخوانم.

وی در ادامه تصریح کرد: در مسابقات اصفهان که شرکت کردیم، آیت الله مظاهری می‌فرمود: حافظان قرآن به دلیل انسی که با قرآن دارند، گاها نکاتی به ذهنشان می‌رسد که در هیچ تفسیری وجود ندارد و ما نیز این نکات را از استاد می‌شنیدیم و گاهی اوقات که آمادگی نداشتیم نیز فقط برای استفاده این نکات خدمت ایشان می‌رسیدیم و نکاتی می‌گفتند که در هیچ تفسیری پیدا نمی‌شد، با ادعیه نیز آشنایی زیادی داشتند و همین باعث شد که با استفاده از آیات و ادعیه نکات خالصی را می‌گفتند.
میرزایی بیان کرد: استاد همیشه این مثال را هم برای بیان اهمیت حفظ قرآن می‌زدند و می‌گفتند اگر یک کاغذ سفید روی زمین بیفتد شما آن را برمی‌دارید و به سطح زباله می‌اندازید، اما اگر روی آن کاغذ آیه‌ای از قرآن نوشته شده باشد، احکام خاصی بر آن مترتب می‌شود، حالا ببینید اگر آیات قرآن در جان انسان نفوذ کند چه اثری بر انسان مترتب می‌شود.
وی تصریح کرد: برنامه‌ای نیز داشتند که با شاگردان دور یکدیگر جمع می‌شدند و هر حافظ یک جزء از قرآن را تلاوت می‌کرد، این برنامه در منزل خودشان از قبل از نماز آغاز می‌شد و ایشان نیز نکاتی را بیان می‌کردند، در هر حال باز هم باید بگویم که ایشان بودجه‌ای در اختیار نداشت، اما منش و اخلاصشان طوری بود که به هر کسی که نشست و برخاست می‌کرد، جذب قرآن می‌شد.

در ادامه جلسه، مجددا مهکام لب به سخن گشود و گفت: یکی دیگر از آیاتی که مرحوم استاد فاطمیان از مصادیق آن بودند آیه 20 سوره مزمل بود و شاید ایشان میلیون‌ها بار قرآن را خوانده بود، همچنین می‌توان ایشان را از مصادیق حدیث شرف نبوی است که فرمود: «خَیرُکُم مَن تَعَلَّمَ القُرآنَ وَ عَلَّمَه».
پس از این سخنان نوبت به دختر مرحوم فاطمیان رسید، وی که خود از حافظان قرآن کریم است در سخنان کوتاهی بیان کرد: یکی از خاطراتی که از پدر به یادگار دارم این است که ایشان می‌گفتند، درست است که شما حافظ قرآن هستید و قرآن را از حفظ می‌خوانید، اما چند وقت یکبار از روی مصحف قرآن را تلاوت کنید تا چشمتان نیز آیات قرآن را ببیند.
در ادامه این جلسه نوبت به رضا گنجی از دیگر شاگردان مرحوم استاد فاطمیان رسید، گنجی در ابتدا گفت: آشنایی ما با ایشان و استاد پرهیزکار به سال 63 بر می‌گردد که این آشنایی تا این اواخر نیز ادامه داشت و ما نیز در مسجد الجواد(ع) و منزل ایشان حاضر می‌شدیم.
وی بیان کرد: اوایل که تازه حفظ قرآن را آغاز کرده بودم، مشکلات مالی داشتم و استاد هم به من گفتند قرآن یک کار مستحب اس،ت اما تامین معاش خانواده کار واجب است که این جمله موجب دلگرمی من شد، همچنین یکی از ویژگی‌های بارز ایشان نیز اخلاصشان بود، به من می‌گفتند از این که فلان شخص و مسئول و ... ما را نشناسد، ناراحت نباشید و این موضوع را تأکید می‌کردند.
گنجی در ادامه گفت: از زمانی که با استاد آشنا شدم به جهت روحی و معنوی نیز کاملا تغییر کردم و حتی در مورد مشکلاتم نیز از استاد کمک می‌خواستم که ایشان نیز قرائت سوره واقعه را به من پیشنهاد دادند و اثراتش را نیز می‌دیدم، ضمن این که در یکی از مسابقات حفظ 20 جزء که اول شدم به حج تمتع تشرف یافتم.
وی در انتها بیان کرد: شاید یکی از نکته‌هایی که مخفی مانده نیز این باشد که ایشان در این مسیر خرج‌هایی نیز می‌کردند، اما به گوش ما نرسیده‌ است.
در ادامه این جلسه نوبت به حسین طرقی از حافظان کل قرآن و شاگرد مرحوم فاطمیان رسید، وی در ابتدا گفت: یکی از نکاتی که استاد می‌فرمودند این بود که شخصیت قرآنی و به ویژه حافظ قرآن، شخصی است که وقتی در یک جمع حاضر می‌شود ناخودآگاه آن جمع، یاد قرآن می‌افتند و این مسئله وظیفه قرآنیان را سخت‌تر می‌کند.
وی بیان کرد: ایشان از احترامی که شهید رجایی برای قرآن قائل بودند تعریف می‌کردند و می‌گفتند شهید رجایی در یک جلسه‌ای در حال استراحت به سر می‌برد، اما وقتی بنده را به عنوان حافظ قرآن معرفی کردند، ایشان حالت مودبانه‌ای به خود گرفت و گفت ای کاش زودتر این مسأله را می‌گفتید و این مسأله نشان از احترام شهید رجایی به قرآن و حافظ قرآن دارد و همان مطلبی را تأیید می‌کند که استاد در مورد حضور حافظ قرآن در جمع روی آن تأکید می‌کردند.
طرقی تصریح کرد: 10 جزء از قرآن را حفظ بودم که با استاد فاطمیان آشنا شدم و ایشان یکی از جدی‌ترین مشوقان بنده بودند که نفس ایشان نیز گرم بود و انرژی می‌داد.
در پایان این جلسه نیز از خانواده مرحوم فاطمیان تجلیل به عمل آمد.

گزارش کامل تصویری را اینجا ببینید.