کد خبر: ۳۶۷۷۷۸۹

تاریخ: ۱۰ دی ۱۳۹۶ - ۰۸:۳۱

چگونگی باز شدن درگاه رحمت الهی در دوران حضرت موسی

آنچه این روزها شاهد هستیم خشکسالی و عدم نزولات جوی، اما دلیل آن هر چه است ما موظفیم به دعا کردن هستم.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) باشگاه خبرنگاران جوان نوشت: حجت الاسلام مرتضی عبدالکریمی کارشناس مذهبی در خصوص خشکسالی و عدم نزولات جوی گفت : خداوند در آیه 33 سوره انفال می فرمایند:وَمَا كَانَ اللَّهُ لِیعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِیهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ یسْتَغْفِرُونَ؛ و[لى] تا تو در میان آنان هستى خدا بر آن نیست كه ایشان را عذاب كند و تا آنان طلب آمرزش مى كنند خدا عذاب ‏كننده ایشان نخواهد بود.

این کارشناس مذهبی ادامه داد: آنچه این روزها شاهد هستیم خشکسالی و عدم نزولات جوی، اما دلیل آن هر چه است ما موظفیم به دعا کردن و البته شاهد بودیم با وجود چندین نماز باران بازهم خبری نشد.به نظرم شاید هنوز واقعا از عمق وجود مطالبه نکردیم چون نیم نگاهی به شبکه لوله کشی آب داریم.

وی ادامه داد: پیشنهاد می کنم بیایم همینطور که کمپین مطالب مختلفی راه اندازی می شود بیاییم کمپین استغفار راه بیاندازیم به این ترتیب که همگی امشب یا فردا شب نافله شب بخوانیم و در نماز استغفار کنیم، همانطور که در آیه آمده است خدا عذاب را به واسطه استغفار را بر می دارد.

حجت الاسلام عبدالکریمی در خصوص خشکسالی در زمان حضرت موسی (ع) عنوان کرد:در زمان موسی (ع )خشکسالی پیش آمد آهوان در دشت خدمت موسی رسیدند كه ما از تشنگی تلف می شویم و از خداوند متعال در خواست باران كن. موسی به درگاه الهی شتافت و داستان آهوان را نقل نمود .

خداوند فرمود: موعد آن نرسیده است، موسی هم برای آهوان جواب رد آورد؛ تا اینكه یكی از آهوان داوطلب شد كه برای صحبت ومناجات بالای كوه طور رود.

به دوستان خود گفت: اگر من جست و خیز کنان پایین آمدم بدانید كه باران می آید وگرنه امیدی نیست. آهو به بالای كوه رفت و حضرت حق به او هم جواب رد داد. اما در راه برگشت وقتی به چشمان منتظر دوستانش نگاه كرد ناراحت شد،شروع به جست و خیز کرد و با خود گفت: دوستانم را خوشحال می كنم و توكل می نمایم. تا پایین رفتن از کوه هنوز امید است.تا آهو به پائین كوه رسید باران شروع به باریدن كرد. موسی معترض پروردگار شد.

خداوند به حضرت موسی(ع) فرمود: همان پاسخ تو را آهو نیز دریافت کرد با این تفاوت که آهو دوباره با توکل حرکت کرد و این پاداش توكل او بود.