کد خبر: ۳۶۸۱۷۹۸

تاریخ: ۲۴ دی ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۲

معرفی آستان مقدس امامزاده اسحاق (ع) ابهر

گروه معارف: آستان مقدس امامزاده اسحاق (ع) شریف‌آباد ابهر از نوادگان امام موسی ابن جعفر (ع) تعظیم‌گاه دلدادگان خاندان عصمت و طهارت است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) از زنجان، در شمال شرقی شهر ابهر و در شریف‌آباد، آستان مقدس امامزاده اسحاق (ع) واقع شده است و به نظر می‌رسد این بزرگوار ابی عبد اله اسحق اول فرزند موسی فرزند سبحه فرزند ابراهیم المرتضی اول باشد که ایشان فرزند حضرت امام موسی ابن جعفر (ع) است که پس از شهادت حضرت امام رضا (ع) همه سادات حسنی و موسوی از ترس مامون که اعلام کرده بود همه سادات آل علی را بقتل برساند از بغداد به سرزمین ایران پناهنده شدند و در ایران بر علیه خلفای عباسی قیام کردند سرانجام در دست حاکمان زور و تزویر به شهادت رسیدند.

اهالی و در شهرت محلی امامزاده اسحاق (ع) را به نام امامزاده یونس می‌شناسند و احترام ویژه‌ای به این سلاله پاک خاندان عصمت و طهارت دارند.

بنای آستان امامزاده اسحاق(ع) به تازگی مرمت شده و از دوقسمت تشکیل یافته که یکی اتاق مستطیل شکلی به طول ۷/۵ وبه عرض ۳/۶۰ و ارتفاع ۲ متر، و فضای دوم که شبستان و بقعه است دارای پلان مربع بوده و بر فراز این فضا گنبدی عرقچینی بلند استوار گشته که با جمع شدن جرزهای جانبی فراهم آمده است. زیر گنبد قبر امامزاده قرار دارد و با ضریح آهنی محافظت می شود.

در زیارت نامه این امام‌زاده می‌خوانیم: «السَّلامُ عَلَیکَ اَیُّهَا السَّیِّدُ الزَّکِیُّ، اَلطّاهِرُ الوَلِیُّ، وَالدّاعِی الحَفِیُّ؛ اَشهَدُ اَنَّکَ قُلتَ حَقّاً، حَقّاً، وَنَطَقتَ حَقّاً وَصِدقاً، وَدَعوتَ اِلی مَولایَ وَمَولاکَ، عَلانِیَةً وَسِرًّا، فازَ مُتَّبِعُکَ، وَنَجا مُصَدِّقُکَ، وَخابَ وَخَسِرَ مُکَذِّبُکَ، وَالمُتَخَلِّفُ عَنکَ، اَشهَد لی بِهذهِ الشَّهادَةِ، لِاَکونَ مَنَ الفائِزینَ بِمَعرِفَتِکَ وَطاعَتِکَ، وَتَصدیقِکَ وَاتِّباعَکَ، وَالسَّلامُ عَلَیکَ یا سَیِّدی وَابنَ سَیِّدی. اَنتَ بابُ اللهِ المُؤتی مَنهُ، وَالمَأخوذُ عَنهُ، اَتَیتُکَ زائِراً، وَحاجاتی لَکَ مُستَودِعةً، وَها اَنَا ذا اَستَودِعُکَ دینی وَاَمانَتی، وَخَواتیمَ عَمَلی، وَجَوامِعَ اَمَلی اِلی مُنتَهی اَجَلی، وَالسَّلامُ عَلَیکَ وَ رَحمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُه».

«سلام بر تو ای آقای پاک و پاکیزه و سرور من و ای دعوت کننده (به حق) به مهربانی، گواهی دهم که تو حق گفتی و به حق و راستی سخن کردی و (مردم را) آشکارا و نهان بسوی مولای من و مولای خودت دعوت فرمودی رستگار شد پیرو تو و نجات یافت تصدیق کننده ات و نومید و زیانکار شد تکذیب کننده ات و آنکس که با تو مخالفت کرد گواه باش برای من این گواهی را تا من بوسیله معرفت و اطاعت تو و تصدیق و پیروی کردنت از زمره رستگاران باشم و سلام بر تو ای آقای من و ای فرزند آقای من توئی درگاه خدا که از آن درآیند و (معالم دین را) از آن بگیرند آمده ام به درگاهت برای زیارت و حاجتهای خود را به تو سپرده ام و من اکنون به تو می سپارم دینم و امانتم و سرانجام کارهایم و همه آرزوهایم را تا پایان عمرم و بر تو باد سلام و رحمت خدا و برکاتش».