کد خبر: ۳۶۸۷۹۲۶

تاریخ: ۱۵ بهمن ۱۳۹۶ - ۰۹:۲۸

فیلشاه؛انیمیشن قرآنی با استانداردهای کمپانی‌های جهان

گروه هنر: «فیلشاه» انیمیشنی است که به راحتی در قالب استانداردهای جهانی جا می‌گیرد و چیزی از کارهای والت دیزنی و کمپانی‌های بزرگ جهان کم ندارد.

«فیلشاه» عنوان انیمیشنی به کارگردانی هادی محمدیان و تهیه‌کنندگی حامد جعفری است که بعد از تجربه موفق «شاهزاده روم» این بار سراغ داستان حمله سپاه ابرهه به مکه رفته است و این داستان را به زبان کودکانه روایت می‌کند. البته شکل روایت قصه به نحوی است که برای کودک شنیدن آن دلچسب است. داستان درباره بچه فیلی با نام شاد فیل است که کسی او را جدی نمی‌گیرد. او به اسارات شکارچیان گرفتار می‌آید و به سرزمینی فرستاده می‌شود که حاکمش ابرهه است. این فیل طی اتفاقاتی به مقام «فیلشاه» می‌رسد و مامور می‌شود جلوی سپاهی که سمت مکه می‌رود، حرکت کند.

این فیل جوان که فریفته نام «فیلشاه» شده، گذشته خود را فراموش کرده، اما در زمان لازم هوشیار شده و بر علیه ابرهه به پا می‌خیزد و فیل‌ها را از سپاه دور می کند تا در زمان نازل شدن عذاب الهی آنها آسیب نبینند. وی در پایان به سرزمین خود بازگشته و رهبر گله فیل‌ها می‌شود. در این فیلم داستانک‌های دیگری نیز رخ می‌دهد که بازگویی آن لزومی ندارد، اما همین اندازه باید گفت که قصه اصلی به گونه‌ای بیان می‌شود که شنیدن آن برای کودکان جذابیت دارد.

درباره شرایط فنی «فیلشاه» هم باید گفت که این کار نسبت به تولیدات انیمیشن‌های داخل کشور تفاوت آشکاری دارد، حتی می‌توان که اثر مورد نظر چیزی از تولیدات مشابهه خارجی کم ندارد. این ویژگی نشان می‌دهد ما در حوزه سینمای انیمیشن توانایی فراوانی داریم، تنها کافیست انیماتورهای خود را جدی بگیریم تا کارهای خوبی تولید شود، اتفاقی که اگر رخ دهد مسلما سینمای کودک رونق خوبی خواهد داشت.

درباره این انیمیشن برخی نقدها هم وجود دارد. برای مثال عده‌ای می‌گویند این کار از روی آثار والت دیزنی الگو برداری کرده است. این نقد از دیدگاه من وارد نیست، چون برای پیشرفت باید الگوهای بالاتر را مدنظر قرار داد. این مسئله نیز تنها در سینما نیست بلکه هر بخشی که در پی رسیدن به اوج است به قله نگاه می‌کند تا بتواند به آن برسد. با این توضیح طبیعی است که برای رشد به کمپانی‌های بزرگ انیمیشن سازی توجه کرد.

نکته دیگری که درباره انیمیشن «فیلشاه» می‌توان گفت بحث تقریب ادیان است، چون در فیلم به نحوی به روی این موضوع تاکید می‌شود، همچنین وقتی کارگردان می‌خواهد عبدالمطلب را نشان دهد، تصویرسازیش کاملا واقعی است و اصطلاحا چهره‌ای فرازمینی به شخصیت نداده است. همین اتفاق نیز باعث شده تا کودک با کار ارتباط برقرار کند. این موفقیت را هم می‌شود به خوبی از چهره کودکانی که فیلم را تماشا کرده‌اند مشاهده کرد.

نکته‌ دیگری که باید در این مطلب به آن اشاره کرد به گله‌های کارگردان و تهیه‌کننده در نشست خبری مربوط می‌شود‌، آنها به شدت بابت برخوردهای بدی که با آثار انیمیشن از طرف مدیران و اهالی رسانه می‌شود ناراحت بودند و باور داشتند با چنین رفتارهایی نمی‌شود به روزهای بهتر برای انیمیشن امیدوار بود، در صورتی‌که با توجه به داشته‌های فنی ما اگر حمایت در این حوزه مطلوب باشد ما حرف بسیاری برای گفتن در جهان داریم.

به قلم؛ داود کنشلو