کد خبر: ۳۶۹۱۸۱۵

تاریخ: ۲۵ بهمن ۱۳۹۶ - ۲۰:۳۷

شهادت به هنگام اقامه نماز؛ آخرین برگ زندگی معلم قرآن

گروه جهاد و حماسه ــ شهید قاسم اسلامیان امیری، متولد 12 اردیبهشت ماه سال 42 بود که 10 اردیبهشت ماه سال 42 در عملیات والفجر 8 به هنگام اقامه نماز به شهادت می‌رسد.

به گزارش خبرنگار ایکنا، در راستای گرامیداشت و تجلیل از مقام شهدای قرآنی و نیز تکریم خانواده شهدای قرآنی، دیدارهای هفتگی جامعه قرآنی از خانواده معظم شهدای قرآنی با حضور اساتید، قاریان و مدیران قرآنی، در روزهای چهارشنبه هر هفته انجام می‌شود.
جامعه قرآنی عصر امروز چهارشنبه 25 بهمن‌ماه؛ میهمان خانواده عموی شهید محمود اسلامیان‌‌امیری بودند و در این دیدار با خصوصیات و شاخص‌ترین اخلاق شهید مورد نظر آشنا شدند.
این دیدار سی‌ و پنجمین دیدار جامعه قرآنی با خانواده شهدا در سال ۹۶ بود که امروز چهارشنبه 25 بهمن ماه؛ ساعت ۱۵ در منزل شهید قاسم اسلامیان‌امیری انجام شد.

رحیم قربانی، مسئول سازمان قرآن و عترت بسیج تهران بزرگ، با اشاره به این موضوع که ستاد شهدای قرآنی از سال 92 شکل گرفته است، گفت: شهدایی که قاری، حافظ و معلم قرآن بودند را شناسایی کردیم تا به عنوان الگوی سبک زندگی به جامعه و جوانان ارائه دهیم.
وی افزود: ترویج فرهنگ ایثارو مقاومت افرادی که با روحیه انقلابی و جهادی تا آخرین لحظه زندگی‌شان از قرآن دفاع کرده‌اند، قطعا می‌تواند به الگوسازی برای جوانان کمک کند.
مسئول سازمان قرآن و عترت بسیج تهران بزرگ تصریح کرد: در یادواره سوره‌های سرخ همه خانواده‌های شهدای قرآنی را گردهم آورده‌ایم و تا کنون در تهران بیش از 330 شهید و معلم قرآنی را شناسایی کرده‌ایم.

در ادامه زلیخا وفسی، زن عموی شهید اسلامیان امیری اظهار داشت: قاسم سال ۱۳۴۲ در بابل به دنیا آمد. او دانشجوی رشته زبان فرانسه در دانشگاه علامه طباطبایی بود، به همین دلیل بیشتر اوقات را به منزل ما یا خواهرش می‌رفت. ما قاسم را مثل پسرخودمان می‌دانستیم.
وی افزود: پدر شهید یک سال پیش از شهادت قاسم، به رحمت خدا رفت و مادرش سال‌ها پس از شهادتش فوت کرد. مادر شهید در اواخر عمرش آلزایمر گرفته بود و هیچ کس را نمی‌شناخت اما برای‌مان جالب بود با وجود داشتن آلزایمر، اما قرآن را می‌شناخت و تا آخرین لحظه عمرش قرآن تلاوت می‌کرد. مادر قاسم، زنی بسیار پاکدامن، مؤمن و اهل قرآن بود.

زن‌‌عموی شهید اسلامیان‌امیری تصریح کرد: قاسم پسر اول خانواده بود. مادر سیده‌اش وی را با قرآن آشنا کرد. قبل از اینکه به کلاس دوم ابتدایی برود، قرآن خواندن می‌دانست و آیات قرآن را با صدایی خوب قرائت می‌کرد. تلاوت‌هایی از قاسم داشتیم که به مرور زمان، تلاوت‌ها از دست رفت.
وی بیان کرد: قاسم حافظ قرآن بود و در مدرسه‌ای در منطقه 19 تهران؛ صالح‌آباد، قرآن را تدریس می‌کرد که پس از شهادت قاسم نام مدرسه را به نام شهید «اسلامیان» تغییر دادند.
زن عموی شهید اسلامیان‌امیری تصریح کرد: نام دو دخترمان را قاسم انتخاب کرد. نام یکی از آن‌ها مرضیه و دیگری فاطمه است. قاسم می‌گفت، دعا می‌کنم خداوند چهار دختر به من عطا کند تا نام همه آن‌ها را فاطمه بگذارم.
وی افزود: هر بار که به منزل ما می‌آمد، با فرزندانم قرآن می‌خواند. به من و عمویش اصرار می‌کرد که بچه‌ها را با قرآن آشنا کنیم. به دخترانم قرآن و درس اخلاق می‌داد و همیشه حواسش به قرآن اطرافیانش بود تا همه قرآن را یاد بگیرند.
وی با اشاره به خصوصیات بارز اخلاقی شهید گفت: قاسم مهربان و خوش اخلاق بود. نمازش را اول وقت قرائت می‌کرد تا آنجایی که حین نماز هم در جبهه به شهادت می‌رسد. یعنی به هنگامه اذان وضویش را گرفته بود تا آماده نماز شود که هنگام خواندن نماز در 10 اردیبهشت سال 65 یعنی دو روز مانده به تولدش و در عملیات والفجر 8 شهید شد.

وی افزود: قاسم در دانشگاه با شهید همت فرمانده لشکر ۲۷ محمدرسول الله همکلاس بود. در آنجا با یکدیگر آشنا شدند. قاسم با آغاز جنگ درس و دانشگاه را رها کرد و به جبهه رفت. وی ابتدا در لشکر ۲۷ بود و سپس به لشکر مازندران منتقل شد. قاسم حدود ۱۱ مرتبه مجروح شد.
زن عموی شهید اسلامیان‌امیری تصریح کرد: همیشه وقتی قاسم به منزل ما می‌آمد، برای‌مان روضه می‌خواند و آنقدر صدایش خوب بود که از شنیدن روضه‌هایش دگرگون می‌شدیم. او دعای کمیل را بسیار می‌خواند. قاسم زمانی که به شهادت رسید تنها 23 سال داشت و فکر می‌کنم به خاطر قرآنی بودنش بود که خداوند، شهادت را نصیبش کرد.
در ادامه محمدعلی اسلامیان‌امیری، عموی شهید بزرگوار در حالی که اشک روی گونه‌هایش می‌ریخت، اظهار کرد: قاسم و برادرش علی که به خانه ما می‌آمدند با پشتی منبری می‌ساختند و کلاس قرآن برگزار می‌کردند و در پایان روضه می‌خواندند. قاسم به همراه دو برادرش همیشه در جبهه‌ها بود که قاسم شهید و دو برادرش جانباز شدند.

وی افزود: قاسم بسیار مظلوم بود. در آخرین خداحافظی چندین مرتبه ما را در آغوش گرفت و بوسید و می‌گفت که می‌دانم که من دیگر برنمی‌گردم.
عموی شهید تصریح کرد: با وجود اینکه سال‌ها از شهادت قاسم می‌گذرد، اما هر بار که نامش را به زبان می‌آورم، اشک در گوشه چشمانم حلقه می‌زند.
در ادامه مرضیه اسلامیان‌امیری، دخترعموی شهید گفت: ۵ ساله بودم که قاسم به شهادت رسید، اما لحظاتی که وی با ما قرآن می‌خواند را به یاد می‌آورم. یک ضبط صوت کوچک داشتیم که قاسم هنگامی که قرآن می‌خواند، آن را ضبط می‌کرد تا زمانی که پیش ما نیست، آن صدای ضبط شده را گوش دهیم. قاسم قرآن را از زن‌عمویم آموخته بود.
وی افزود: قاسم درآمدی که از تدریس قرآن بدست می‌آورد را به فقرا می‌داد. او در فامیل بسیار اخلاق خاصی داشت و همیشه قرآن به دست داشت و برای من و فاطمه قرآن و اشعارقرآنی یاد می‌داد. برای‌مان به نوعی معلم اخلاقی بود.

گفتنی است؛ در ابتدای مراسم رامین بهرامی به قرائت آیه‌هایی از سوره محمد پرداخت. همچنین در پایان مراسم عکس یادگاری با خانواده شهید گرفته شد.
یاد‌آورمی‌شود، در این مراسم به غیر از رامین بهرامی که قاری قرآن بود، هیچ یک از اساتید و نماینده جامعه قرآنی در دیدار حضور نداشت.

گزارشی از زینب رازدشت

انتهای پیام