کد خبر: ۳۶۹۶۸۹۴

تاریخ: ۰۶ فروردين ۱۳۹۷ - ۱۲:۱۹

‌افروز:

ویژگی مساجدی که متحول‌کننده شخصیت است/ جشن تکریم باید جایگزین جشن تکلیف شود ‌

گروه جامعه ــ استاد ممتاز دانشگاه تهران گفت: بچه‌ها شیفته تکریم هستند و اگر در مساجد تکریم شوند با علاقه نماز می‎خوانند و احساس خوشایندی نسبت به این حضور پیدا می‌کنند؛ لذا باید برای آن‌ها در مدرسه، کلاس درس و مسجد به‌جای جشن تکلیف یک برنامه تکریم برگزار کنیم.

غلامعلی افروز، استاد ممتاز دانشگاه تهران، در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا، با بیان اینکه آرامش بزرگترین محبت خالق مهربان به بندگانش است و یاد خدا، ذکر و تسبیح او سرچشمه زلال معرفت و دل آرامی است، گفت: اگر به دنبال آن آرمش واقعی در زندگی هستیم باید یک پیوند عاطفی و منطقی زیبایی بین منزل، مدرسه و مسجد در جهت رسیدن به این آرامش و چشمه زلال معرفت برقرار شود.

استاد ممتاز دانشگاه تهران با اشاره به بررسی تجربه‎های اثرگذار رفتار امام جماعت در تقویت پیوند مدرسه و مسجد، گفت: خوش اخلاقی و خوش‎رویی دو صفت بسیار ارزشمند و والا در دعوت و تقویت رابطه‎هاست و زمانی که ما این صفات را در رفتار امام جماعت مساجد می‎دیدم که با این شیوه دانش‌آموزان را دعوت می‌کردند و با ایستادن در جلوی مسجد با آن‌ها خوش‎آمد می‎گفتند تا آنان نماز بخوانند و بین دو نماز هدیه کوچکی هم به دانش‌آموزان می‌دادند، توجه آن‌ها به نماز و فعالیت‎های مساجد بیشتر می‏‌شد و زمانی که امام جماعت جملاتی را در مورد نماز و مسائل دیگر بیان می‌کردند، مطالبشان اثرگذارتر بود.

وی با اشاره به تجربه شخص‌اش در فعالیت‎‏های فرهنگی مسجد نوریان، گفت: ما در این مسجد با فردی به نام آقای قمی که مهندس کشاورزی هستند، ارتباط داشتیم؛ زمانی که با منطقه ۷ تهران برای حضور بچه‎ها در مسجد هماهنگ کردیم، یک گروه از دانش‌آموزان به این مسجد برای خواندن نماز ظهر دعوت شدند؛ در این برنامه بین دو نماز هماهنگ کردیم که به بچه‎ها یک هدیه کوچک و یا به عنوان مثال ظرف آش و یا خوراکی بدهیم، بعد از مدتی رئیس منطقه ۷ با من تماس گرفتند و ‎گفتند که بچه‎ها منتظر هستند نوبت این منطقه برای حضور در مسجد نوریان شود و مدام پیگیری می‎کنند که زمان حضور آن‌ها در این مسجد چه تاریخی است.

افروز ادامه داد: مسجد اگر جاذبه داشته باشد در شخصیت تحول ایجاد می‏‌کند. نماز یک نیاز فطری بشر است و ما باید فطرت بچه‌ها را بیدار نگه داریم و جاذبه‏‌های زیبای عاطفی و شناختی را در بچه‏‌ها ایجاد کنیم که این جاذبه را مسجد به راحتی و به زیبایی می‏‌تواند، ایجاد کند. زیبای ظاهری مسجد بحثی جداست، اما بحث اصلی خادم و تمامی کسانی هستند که در مسجد خدمت می‏‌کنند و مسئول برنامه‏‌های مسجد هستند.

این پژوهشگر حوزه روانشناسی تصریح کرد: اگر هر کدام از خدام مسجد و یا حتی روحانی مسجد چند دقیقه قبل از نماز به استقبال دانش‎آموزان و بچه‎ها برود و از آن‌ها دعوت کند، قطعا آن‌ها استقبال می‎کنند؛ حتی بعد از اتمام نماز اگر بچه‎ها را بدرقه کنند و و در مدرسه هم مدیر و معلم همانند این رفتار را انجام دهند و در کلاس معلم از بچه‎ها استقبال کند و در هفته حداقل یک روز آن‌ها را بدرقه کنند، این رفتار‌ها تماماً منجر به علاقه‎مند شدن دانش‎آموزان به فعالیت‌های مربوطه خواهد شد. اکثر بچه‎ها بعد از این رفتار‌ها عاشق این مسجد و مدرسه و شیفته شخصیت‎ها خواهند شد.

وی با تاکید بر اینکه بچه‎ها نیاز به تکریم دارند، به ایکنا، گفت: جایی که بچه‎ها تکریم می‎شوند گرایش‎شان به نماز بیشتر است. جایی که آرامش پیدا می‎کنند گرایش‎ و توجه‎ آن‌ها است به فعالیت‌ها بیشتر است؛ بچه‌ها شیفته تکریم هستند و اگر در مساجد تکریم شوند با علاقه نماز می‎خوانند و احساس خوشایندی نسبت به این حضور پیدا می‌کنند.

افروز از بلوغ زودرس دانش‎آموزان جامعه و ضرورت‎های تکریم آن‌ها سخن گفت و افزود: امروز درصد قابل توجهی ازدانش‎آموزان ششم و هفتم که سن بلوغ را تجربه می‎کنند با توجه به اینکه چند سال هم سن بلوغ کاهش یافته است، بالغ هستند؛ لذا باید در مدرسه، کلاس درس، مسجد و هر مکانی که شرایطش ممکن است به‌جای جشن تکلیف یک برنامه و مجلس تکریم برای آن‌ها برقرار کنیم.

وی تصریح کرد: امروز همه جوانان و نوجوانان کشور ما نیازمند این هستند که تکریم شوند و زمانی که به بلوغ می‎رسند، باید برای آن‌ها جشن تکریم بگیریم نه جشن تکلیف؛ باید با کرامت شخصیت آن‌ها کار داشته باشیم و به آن‌ها توجه کنیم که از امروز آن‌ها برای خودشان شخصیت و جایگاه ویژه‎ای پیدا کرده‎اند و از امروز آن‌ها مخاطب خاص خدا شده‌اند، یعنی ارزش‎ها و معیار‌های دینی برای آن‌ها لازم شده است و تکالیف الهی را باید با عشق انجام دهند. در اینجا سن شناسنامه‌ای مهم نیست، بلکه سن روانی بسیار مهم است و اگر ما به این مباحث بپردازیم، می‏‌توانیم فعالیت‌های اثرگذار بسیاری را انجام دهیم.

افروز با ذکر مثالی ادامه داد: به‏‌عنوان مثال در مساجد هفته یکبار دانش‏‌آموزان مدارس مختلف را به مسجد برای اقامه نماز جماعت دعوت کنیم و در آنجا بعد از نماز بین نماز هدیه هم هر چند ناچیز به آن‌ها بدهیم؛ هر مسجد دانش‎آموزان و جوانان محل خود را به دعوت کند؛ مساجد و خانواده باید محله محور باشند اگر این‌ها دعوت شوند و ارتباط داشته باشند، پیوند‌های قوی با مسجد ایجاد می‎شود.

به گزارش ایکنا، استاد ممتاز دانشگاه تهران معتقد است اگر پیوند خانه، مسجد و مدرسه برقرار شود و دانش‎آموزان با مدرسه و مسجد پیوند برقرار کنند، این پیوند‌های عاطفی باعث می‌شود، دانش‌آموزان در تمام این محل‎ها و مکان‎ها احساس عاطفی خاصی داشته باشند و آرامش خود را در اینجا پیدا کند؛ آن‌ها در این مکان‎ها مصونیت عاطفی پیدا می‏‌کنند و آسیب نمی‌بینند که در نهایت مثلث عاطفی مقدسی ایجاد می‎شود که درون مثلث بچه‏‌ها قرار دارند که هر ضلع آن یک بخش حمایتی دیده می‎شود. این مثلث مقدس، حمایت از شخصیت و رشد و شکوفایی بچه‎ها را ممکن می‎سازد و بچه‏‌ها در آن احساس آرامش و علاقه بیشتری به فعالیت‎های دینی و مذهبی از جمله نماز پیدا خواهند کرد.

وی با اشاره به ارزیابی خود از وضعیت فعلی پیوند مسجد و مدرسه گفت: امروز فعالیت‎های خوبی انجام شده، اما آنطور که باید بایسته و شایسته نیست و انتظار داریم که اوضاع بهتر شود؛ بایستگی و شایستگی از موضوعی به عنوان مسجد و فعالیت‎ها نماز خوب استفاده نشده است، یعنی از ارزش و جایگاه ارزشی نماز آنطور که باید استفاده نمی‎شود؛ مسجد فضای زیبایی دارد، اما از نشاط معنوی مساجد کمتر استفاده می‏‌شود، لذا باید نشاط معنوی مساجد را مورد توجه بیشتری قرار دهیم؛ چراکه اگر نشاط معنوی افراد و دانش‌‏آموزان بالا برود، بسیاری از مسائل آینده آنان حل خواهد شد.

انتهای پیام