کد خبر: ۳۶۹۸۷۶۳

تاریخ: ۲۰ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۱:۳۷

چرایی رحمت در قرآن

گروه معارف- رحمت، نوعی رقت و حالت قلبی است که احسان و نیکی به شخص مورد دلسوزی را در پی داشته باشد. البته در تعبیرات قرآنی گاهی به دلسوزی بدون احسان رحمت گفته می شود؛ همانگونه که برخی اوقات احسان بدون حالت قلبی را نیز رحمت می نامند.

به گزارش ایکنا از آذربایجان‌شرقی، رحمت، نوعی رقت و حالت قلبی است که احسان و نیکی به شخص مورد دلسوزی را در پی داشته باشد. البته در تعبیرات قرآنی گاهی به دلسوزی بدون احسان رحمت گفته می شود؛ همانگونه که برخی اوقات احسان بدون حالت قلبی را نیز رحمت می نامند.
در قرآن کریم هر جا که رحمت خداوند متعال به بندگانش مطرح می‌شود، منظور احسان و تفضل و نیکی بدون حالت تأثر قلبی است؛ چرا که ذات مقدس او منزه از تأثرات قلبی و رقت دل و ... است. انسان باید در جنبه‌های تربیتی همواره خودش را در موضع عفو و رحمت قرار بدهد چون کسی که خودش را در موضع عفو و رحمت قرار می‌دهد و می‌بیند، هیچ‌گاه طلبکار نیست

در قرآن کریم رحمت خداوند همان احسان و تفضل است
حجت‌الاسلام عبدالله محمدی، امام جمعه میانه در گفت‌‌وگو با ایکنا از آذربایجان شرقی، اظهار کرد: در قرآن کریم هر جا که رحمت خداوند متعال به بندگانش مطرح می شود، منظور احسان و تفضل و نیکی بدون حالت تأثر قلبی است؛ چرا که ذات مقدس او منزه از تأثرات قلبی و رقت دل و ... است و باید تلاش کنیم که اهل توبه و بازگشت باشیم.
وی با استناد به آیه 156 سوره اغراف خاطرنشان کرد: در این آیه می خوانیم: رحمت الهی واسع است و شامل هر چیزی می شود.
امام جمعه شهرستان میانه یادآور شد: هر اندازه تلاش در راه کسب فضائل و دوری از رذایل فزون باشد امید بیشتری هم به وزیدن نسیم رحمت حق می‌رود. نسیمی که وجودمان را پاک و شایستة قرب نماید و توبه واقعی و طلب بخشش از خداوند یکتا و تلاش برای بین بردن اثر گناه از قلب، تنها كلیدى است كه درِ سعادت را باز مى كند و آدمى را پذیرای دریافت باران های رحمت الهی می گرداند.
امام جمعه میانه، با اشاره به فرموده امام جعفرصادق(ع)افزود: امام جعفرصادق(ع) می فرمایند: به هنگامى كه خداوند تبارك و تعالى در روز قیامت رحمتش را بگستراند، گستردگى رحمت به صورتى است كه ابلیس در رحمت رحیمیّه حضرت او به طمع افتد.
حجت‌الاسلام محمدی، رحمت خداوند را با نیکی در ارتباط دانست و تاکید کرد: در قرآن کریم هر جا که رحمت خداوند متعال به بندگانش مطرح می شود، منظور احسان و تفضل و نیکی بدون حالت تأثر قلبی است؛ چرا که ذات مقدس او منزه از تأثرات قلبی و رقت دل و ... است.

رحمت خدا همه بندگان خدا را در بر می گیرد
حجت‌الاسلام حسن مرسلی امام جمعه مهربان در گفت‌وگو با ایکنا اظهار کرد: رحمت خدا همه بندگان خدا را در بر می گیرد و از همگان سر ریز می شود. با رحمت خداست که وجودشان بر جای می ماند و زندگانیشان ادامه می یابد.
وی افزود: رحمت یزدان در تجلی و پرتو افکنی است در این که یزدان رحمت را بر خود واجب فرموده است ، رحمتی که در بخشیدن کسانی نمودار و پدیدار است که مرتکب گناه شده اند و از آن پس توبه می کنند و پشیمان می شوند.
وی با استناد به آیه 50 سوره فصلت خاطرنشان کرد: در این آیه می خوانیم: برخی وقتی رحمتی از طرف خدا بر آنان نازل می شود، آن را حق مسلم خود و ازلی و دائمی می پندارند و قیامت را انکار می کنند و گمان می برند در آخرت هم همین رحمت را خواهند داشت.
حجت‌الاسلام مرسلی از وسعت رحمت الهی گفت و ادامه داد: رحمت الهی چه مادی و چه معنوی از وسعت بی حد و حصری برخوردار است که محدود به شخص و یا گروه معین از بندگانش نیست و هیچ استثنایى نمى تواند رحمت خدا را مقید كند و هیچ چیزى نمى تواند او را مجبور به خوددارى از افاضه نماید؛ مگر اینكه فرد، خودش، قابلیت دریافت خیری را نداشته و یا مانعى را به سوء اختیار خود، پدید آورده باشد در نتیجه از آن فیض الهی محروم می شود.
وی اظهار کرد: رحمت از اوصاف خداوند است که معنای آن با آنچه بین ما انسانها متداول است فرق می کند در بین ما یعنی دلسوزی چه باجا و چه بیجا؛ اما در مورد خداوند یعنی لطف و افاضه نعمت به بندگانش.
امام جمعه مهربان یادآور شد: امر به معروف و نهی از منکر و انجام نماز و پرداخت زکات و اطاعت خدا و رسول از عواملی است که سبب جلب رحمت حق می‌شود.
وی با اشاره به فرموده امام سجاد(ع) در صحیفه سجادیه افزود: امام زین العابدین(ع) می فرمایند: بارى اى خداى من‌ بر‌ محمد ‌و‌ آل‌ پاكش درود فرست ‌و‌ ظلمى كه‌ من‌ در‌ حق نفس خود كرده ام از‌ من‌ ببخش ‌و‌ لطف ‌و‌ رحمتت را‌ بر‌ محو گناهانم موكل ساز كه‌ اى خدا چه بسيار رحمت بى انتهايت شامل حال گناهكاران گرديده ‌و‌ چه بسيار عفو ‌و‌ بخششت ستمكاران را‌ نجات داده
حجت‌الاسلام مرسلی تاکید کرد: رحمت واسعه الهی مشتمل بر نعمت‌های مادی و معنوی، تمامی خلایقش را در بر گرفته و هر کدام را به نحوی بر سر این سفره نشانده است، به طوری که کافر و مؤمن، فاسق و عادل، مخلص و منافق، همه و همه از آن بهره برده و بی نصیب نمی مانند.