کد خبر: ۳۷۲۱۴۴۳

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۳۹۷ - ۰۹:۱۶

دعا خواستن است نه خواندن/ دوستان خدا را بشناسیم و شبیه آنها شویم

گروه جامعه ــ یک پژوهشگر دينی و فعال فرهنگی با تأکید بر اینکه در سبک زندگی الهی رفتن مهم است و نشستن جایگاهی ندارد، گفت: برای اجابت دعاهای ماه رمضان اول باید بخواهیم؛ یعنی به سمت اجابت حرکت کنیم.

حجت‌الاسلام مهدی خداجویان پژوهشگر و کارشناس دینی، در گفت‌وگو با ایکنا؛ به تشریح دعای روز بیست و پنجم ماه مبارک رمضان که در آن از خدا می‌خواهیم: «بسم الله الرحمن ‌الرحیم؛ اللهمّ اجْعَلْنی فیهِ محبّاً لأوْلیائِكَ ومُعادیاً لأعْدائِكَ مُسْتَنّاً بِسُنّةِ خاتَمِ انْبیائِكَ یا عاصِمَ قُلوبِ النّبییّن؛ خدایا قرار بده در این روز دوست دوستانت و دشمن دشمنانت و پیرو راه و روش خاتم پیغمبرانت اى نگهدار دل‌هاى پیامبران»، پرداخت و عنوان کرد: در این دعا از خدا می‌خواهیم خدایا در این روز، ماه و تمام سال شأن، شخصیت و حالتی برای ما قرار بده که محب دوستان و دشمن دشمنانت باشیم.

در سبک و مدل زندگی دینی محبت صرف نداریم

وی با تأکید بر اینکه در سبک و مدل زندگی دینی محبت صرف نداریم، گفت: محبت در فضای سبک زندگی دینی همراه با دشمنی است و نمی‌توانیم مدل بی‌خاصیت، بی‌روح و بی‌رگ و ریشه‌ای باشیم که فقط دوست‌داشتنی باشیم و همه را دوست داشته باشیم. خیلی مواقع وقتی دوست دوستان خدا باشیم، دشمنی‌هایی از جانب دشمنان خدا به سمت ما صورت خواهد‌گرفت و این دو مسئله را باید در کنار هم در نظر داشت.

این کارشناس دینی با اشاره به اینکه در بسیاری از دعاها و دستورات دینی ما، اصول و مباحث دوستی‌ها و دشمنی‌ها مطرح شده به خصوص در زیارت‌ اهل بیت(ع) این مسئله به نحو روشن بیان شده است، اظهار کرد: در این فراز از دعا از خدا می‌خواهیم که به ما کمک کند در مراودات، ارتباطات، برخوردها و ... یک دسته‌بندی، خط‌کشی و شأنی برای خودمان قائل باشیم و خودمان را شبیه به جماعتی کنیم و شبیه به یک جماعتی نکنیم. در این حالت است که اگر کسی من را ببیند از طرز پوشش، رفتار، گفتار، محتوای گفتار و حتی طرز نگاه و لحن صحبت‌کردنم متوجه می‌شود که شبیه چه کسانی هستم؛ اگر راست‌گو، درست‌کردار و مزین به مکارم اخلاق هستم، شبیه دوستان و اصحاب اولیای خدا اما اگر زبان پرده‌در و هتاکی دارم، هر چیزی را به هر کسی می‌گویم و ... شبیه دشمنان اولیای خدا هستم.

حجت‌الاسلام خداجویان به این مسئله هم اشاره کرد که به صورت مستتر در این دعا مطرح شده که بشناسیم دوستان حقیقی خدا چه کسانی هستند و چه صفاتی دارند و دشمنان خدا چه کسی هستند و از چه ویژگی‌هایی برخوردار هستند و ادامه داد: در فراز بعدی مسئله پیروی را از خدا خواسته می‌گوییم: «مُسْتَنّاً بِسُنّةِ خاتَمِ انْبیائِكَ»؛ یعنی من را به همان روش خاتم انبیائت قرار بده تا من همان روش را داشته باشم. یعنی دوستی دوستان خدا، دوستی خالی و یک اتفاق درونی و قلبی نیست که ادعا کنیم آنها را دوست داریم، بلکه آنها یک سبک و مدل زندگی‌ دارند که این سبک زندگی را ما می‌خواهیم برای خودمان قرار دهیم و از خدا می‌خواهیم که ما را پیرو راه و روش، مدل و سبک زندگی خاتم انبیاء قرار دهد.

وی در خصوص فراز پایانی این دعا، گفت: و در نهایت از خدا می‌خواهیم که همانگونه که دل پیامبران را حفظ کرده‌ای دل ما را هم از فتنه‌ها و بلایا حفظ کن.

در سبک زندگی الهی رفتن مهم است و نشستن جایگاهی ندارد

خداجویان در پاسخ به این سؤال که چه کنیم که این دعا در حق ما اجابت شود؟ گفت: اول این است که باید بخواهیم. دعا یعنی خواستن و خواستن دو مدل است. یکی اینکه فقط کتاب دعا را دست بگیریم و به درگاه خدا ناله و گریه کنیم و از خدا چیزهایی را بخواهیم، که این کار فقط تکرار لفظ است و دیگری اینکه برای خواستنمان حرکت کنیم. خاتم انبیاء (ص) اگر منسوب شده برای مکارم اخلاق باید ببینیم سبک زندگی حضرت رسول اکرم(ص) برای این مکارم چه بوده بگردیم، پیدا کنیم وآن را اجرا کنیم و از خدا هم بخواهیم اسباب را فراهم و ما را به این سمت هدایت کند. در مسیر و سبک زندگی الهی رفتن مهم است و نشستن جایگاهی ندارد.

انتهای پیام