کد خبر: ۳۷۲۳۰۸۲

تاریخ: ۲۷ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۶:۳۳

صالحی تشریح کرد:

جایگاه وزارت بهداشت در مواجهه با آموزه‌های دینی در نظام سلامت

گروه سلامت ــ رئیس دبیر‎خانه کمیسیون توسعه آموزش و پژوهش عالی قرآنی در نظام سلامت با اشاره به دلایل سکوت کمیسیون در سال‌های اخیر به تبیین رسالت این کمیسیون در مواجهه با آموزه‌های دینی در سلامت پرداخت.

مهدی صالحی، رئیس دبیر‎خانه کمیسیون توسعه آموزش و پژوهش عالی قرآنی در نظام سلامت در گفت‌وگو با ایکنا با بیان اینکه از ۸ سال قبل مسئولیت این کمیسیون به وزارت بهداشت سپرده شد، اظهار کرد: از آن زمان کمیسیون به سوی تعیین یک مسیر دقیق علمی و روشمند در حوزه پژوهش‌های بین رشته‌ای قرآن و سلامت پا گذاشته در این سال‌ها فراز و نشیب‌هایی را طی کرده است.

وی ادامه داد: مدتی به صورت تبلیغی و ترویجی برای اینکه بتوانیم پژوهشگران را شناسایی کنیم، کنگره‌ها و کنفرانس‌هایی در گستره دانشگاه‌های کشور در سال‌های ۸۹ و ۹۰ برگزار کردیم و از آنجایی که ما با رویکرد ترویجی کار می‌کردیم، این کمیسیون نمود بیشتری داشت. در نتیجه تقریبا ۴۰ همایش را در دانشگاه‌های علوم پزشکی برگزار کردیم که نهایتا منتج به کنگره ملی قرآن و طب در قم شد.

صالحی عنوان کرد: پس از آن طی این سال‌ها کمیسیون یک مسیر آرام و روشمند علمی که از لازمه‌های یک کار علمی دقیق است را در پیش گرفته است. چنانچه یک کار علمی بخواهد دقیق انجام شود، مستزلم تأنی و تعمیق در کار بوده و در نتیجه زمان‌بر است، لذا با این رویکرد هر ساله به تبلیغ آن بپردازید.

وی با بیان اینکه این رویکرد، شاید در نگاه مخاطب عام این رویکرد مانند سایر مسائل پزشکی یا مسائل قرآن و سلامت ما بروندادی نداریم، گفت: علت آن این است که ما یک اقدام دقیق و علمی انجام می‌دهیم که نیازمند آرامش و صرف زمان است.

رئیس دبیر‎خانه کمیسیون توسعه آموزش و پژوهش عالی قرآنی در نظام سلامت یادآور شد: در حوزه دین و سلامت با دو نگاه مواجهه‌  هستیم؛ یک نگاه این است که اصولا دین کارکردی برای سلامت قائل نیست که این نگاه منتقدانی نیز دارد، از سوی دیگر در این سال‌ها ما با مفهومی به نام طب اسلامی یا طب قرآنی مواجه هستیم که در بین خاص و عام رایج شده است و عموما به ظاهر آیات و روایات می‌نگرد و نوعی نگاه اخباری‌گری دارد.

وی افزود: با وجود این دو نگاه، رسالتی که ما برای خود در جایگاه کمیسیون قائلیم، این است یک مدل روشمند، جامع‌نگر و علمی را از همه آموزه‌های وحیانی و عقلانی برای دستیابی به یک نگرش کامل و جامع به سلامت تبیین کنیم.

انتهای پیام