کد خبر: ۳۷۳۹۲۳۶

تاریخ: ۲۷ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۰:۴۰

مروری بر فعالیت‌های هنری یک جانباز جهادی؛

قرائت قرآن «سلحشور» در ابتدای اجرای نمایش‌ها/ بروز پارادوکس تفکری در جامعه

گروه جهاد و حماسه ــ یکی از جانبازان هشت سال دفاع مقدس که در عرصه فعالیت‌های هنری دینی و قرآنی، بیش از چند دهه اشتغال را در کارنامه خود دارد، از بروز پارادوکس تفکری در جامعه کنونی کشورمان یاد و عنوان کرد: این موضوع سبب ایجاد دو نوع نگرش در جامعه ما شده است.

امیر رضازاده، جانباز و عضو بخش تئاتر جهاد دانشگاهی واحد تهران در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا؛ درباره فعالیت‌های فرهنگی که تاکنون انجام داده است اظهار کرد: پیش از انقلاب گروهی متشکل از افراد فرهنگی در مسجد سنگی واقع در خیابان ری و بالاتر از خیابان آب‌منگل تشکیل شد که اغلب آنان از نیروهای دینی انقلاب به شمار می‌آمدند. این مسجد هم اکنون خاتم‌الانبیا(ص) نام دارد. شخصی به نام مطیعی که ریاست کمیته منطقه 12 را در دوران پس از انقلاب عهده‌دار بود، محتشمی‌پور، از فرماندهان سیاسی در دوران ستم‌شاهی که بارها طعم زندان را چشیده بود، پسرعموی وی که طی مدت 9 سال نزد امام(ره) در عراق حضور داشت و از شاگردان ایشان بود، مهدی امیرکمالی که اکنون مشاور رهبر معظم انقلاب در حوزه فلسطین و لبنان است و از نخستین کاردارهای ایران در لبنان بود، اعضای این گروه را شامل می‌شدند.

وی در ادامه سخنانش گفت: علاوه بر این اعضا، گروه شامل نفرات دیگری نیز بود که برخی از آنها به شهادت رسیدند که مجید جلیلیان، علیرضا گرامی تهرانی، دانشجوی نخبه دانشگاه امیرکبیر، محی‌الدین مطیعی و ... از این جمله به شمار می‌آمدند.

رضازاده درباره فعالیت‌های فرهنگی که همراه با این اعضا انجام داده است عنوان کرد: در اوایل جنگ قطعات لازم را در اختیار نداشتیم که به ناچار آنها را در داخل کشور تولید کردیم. علیرضا گرامی تهرانی مربی موشکی سپاه شد که بعدها به شهادت رسید. وی در حین شکافتن بخش کامپیوتری موشک و انفجار آن شهید شد. وی از جمله شاعران و قاریان قرآن نیز بود.

وی به فعالیت‌های فرهنگی همچون اجرای تئاتر و سرود در دوران طاغوت یاد و اظهار کرد: در سال 56 اجرا داشتیم که توسط نیروهای ساواک دستگیر شدیم. عنوان این تئاتر «عاشورای امام حسین(ع)» بود. مجتبی فراورده که اکنون نیز فعالیت دینی دارد،‌ متنی را برای سریالی به نام «عاشورا» نوشت و بخشی از آن فیلمبرداری شد. پیش از اینکه همه بخش‌های این سریال تصویربرداری شود،‌ به دلیل انتقادی که آیت‌الله وحید خراسانی داشت،‌ از ادامه کار جلوگیری شد.

رضازاده با اشاره به اینکه فعالیت یادشده از سال 72 تاکنون مسکوت مانده است،‌ گفت: حجت‌الاسلام والمسلمین هاشمی رفسنجانی تلاش بسیاری برای ادامه فیلمبرداری انجام داد،‌ ولی موفق نشد. فراورده از تهیه‌کنندگان فیلم سینمایی «ملک سلیمان» نیز است.

وی از انجام فعالیت‌های دینی در تالار مولوی یاد کرد و افزود: جهاد دانشگاهی در آن زمان فعالیت‌های دانشجویی را در خود جای داده بود و دانشجویان تحت تاثیر اساتید فعالیت می‌کردند. اغلب آثاری که در آن زمان به منظور استفاده در اجراهای تئاتر وجود داشت،‌ ناشی از تفکرات غرب و متونی بود که از زبان فرانسوی و آمریکایی به فارسی ترجمه شده بود. اولین ترجمه، «خسیس» اثر مولیر بود. از دوران قاجار، تفکر لائیک در نمایشنامه و نمایشنامه‌نویسی ادامه پیدا کرده بود.

رضازاده عنوان کرد: پس از پیروزی انقلاب، من ابتدا وارد کمیته انقلاب اسلامی و سپس تبلیغات سپاه پاسداران شدم. پس از آن به جهاد سازندگی ملحق شدم و زنده‌یاد سلحشور من را به حوزه هنری دعوت کرد و در بخش نمایش با کشن‌فلاح و هنرمند به فعالیت مشغول شدم. همچنین فیلم‌هایی را با رسول ملاقلی‌پور، مخملباف و مجیدی کار کردم. این افراد را می‌توان از نفرات نخست حوزه هنری برشمرد.

وی ادامه داد: فعالیت‌های دینی را به صورت خودجوش انجام می‌دادیم. به یاد دارم که در دوران طاغوت که به اجرای تئاتر می‌پرداختیم،‌ سلحشور در ابتدای شروع نمایش‌ها، قرآن می‌خواند. نمایش‌های قرآنی بسیاری کار کردم. برنامه‌های مختلفی در استان‌ها داشتیم. شهید محی‌الدین مطیعی نیز از جمله افراد علاقه‌مند به فعالیت‌های هنری قرآنی بود. قرائت قرآن، ترجمه آیات و بیان احکام نیز در برنامه کاری ما جای داشت. امیر کمالی همراه با مطیعی، در حاشیه اجراهایی که داشتیم، به آموزش روخوانی و قرائت قرآن به کودکان می‌پرداختند.

رضازاده با اشاره به اینکه گروه‌های مذهبی از آنها برای اجرا در سطح شهر دعوت می‌کردند یاد و عنوان کرد: فیلم گورکن را در سال 63 و همزمان با عملیات خیبر به کوشش حوزه هنری و با همکاری سلحشور،‌ محمدرضا هنرمند،‌ شاه‌حاتمی و مجتبی فراورده در دزفول و منطقه‌ای جنگی ساختیم. در یکی از صحنه‌ها خمپاره‌ای در نزدیکی ما به زمین اصابت کرد و توده ابر قارچ‌مانند آن فضا را فرا گرفت که تصویر آن در فیلمبرداری مستند نیز ثبت شده است. موج خمپاره همه ما را فرا گرفت و به اصطلاح موجی شدیم.

وی از فیلمبرداری در قبرستان برای ضبط صحنه‌های مستند این فیلم به مدت سه ماه یاد و اظهار کرد: من در این فیلم مسئولیت طراح صحنه و مدیر صحنه را عهده‌دار بودم و نقشی را هم بازی کردم.

رضازاده با اشاره به همکاری با سلحشور در نمایش «ایوب پیامبر(ص)» گفت: بعدها سریال «مردان آنجلس» ساخته شد و در حسینیه‌ای به اجرای صحنه‌هایی از این نمایش در حضور رهبر معظم انقلاب پرداختیم. در «تیرباران» و «حصار در حصار» نیز با محمدرضا هنرمند همکاری داشتم. «تب تربت» عنوان اثر دیگری در سال 84 است که فعالیت در آن در کارنامه من ثبت شده است.

وی به اجرای تئاترهای دینی و قرآنی اشاره و اظهار کرد: تئاترهایی درباره حضرت ابراهیم(ع)،‌ امام رضا(ع) و ... کار کرده‌ام. اجرای متنی درباره امام نهم(ع) را اخیراً‌ در کارنامه خود دارم. همسر امام رضا (ع) دختر مامون است و همسر امام جواد نیز دختر دیگر این شاه به شمار می‌آید. مامون این دو دختر را به همسری دو امام درآورد تا از وقایع داخل منزل آنان اطلاع داشته باشد. همسر امام رضا تحت تاثیر منش و رفتار ایشان قرار گرفت و اطلاعاتی به بیرون درز پیدا نمی‌کرد، ولی همسر امام جواد ایشان را مسموم کرد. معتصم عباسی پس از وفات مامون، امام جواد را با استفاده از این دختر مسموم کرد. این کار رئالیستی و سورئالیستی است.

رضازاده در ادامه سخنانش به موج روشنفکری که جامعه هنری را در بر گرفته است اشاره کرد و گفت: در اختتامیه تئاتر فجر، وزیر ارشاد از این موضوع که پرداختن به نمایشنامه شکسپیر کافی است سخن گفت و با اعتراض اصغر فرهادی روبرو شد. متاسفانه ما به آنچه خودمان در اختیار داریم نمی‌پردازیم. منظور وی این نبود که شکسپیر خوب نیست،‌ ولی روابط اجتماعی و نوع کنش‌هایی را به تصویر می‌کشد که بومی جامعه ما نیست.

وی با اشاره به سخنان رهبر معظم انقلاب، ادامه داد: ایشان بر کنار گذاشتن تجمل‌گرایی تاکید دارند و خودشان از صندلی که عموم مردم استفاده می‌کنند بهره می‌گیرند. در عین حال پارادوکس تفکری را در جامعه شاهد هستیم که سبب ایجاد دو نوع نگرش در جامعه ما شده است.

رضازاده از این موضوع یاد کرد که رسانه مغلوب افرادی است که در غرب زندگی می‌کنند و در رشد و نمو خود فضای کشورهای غربی را تجربه کرده‌اند و تفکرشان بر آن اساس نضج گرفته است؛ چرا که آن گونه زیسته‌اند و نوع کنش آنها در اجتماع به همان شکل است که باید تغییر یابد.

انتهای پیام