کد خبر: ۳۷۴۰۸۴۳

تاریخ: ۰۲ شهريور ۱۳۹۷ - ۰۹:۱۶

با حجاج؛ از فرش تا عرش

راز تراشیدن موی سر حجاج/ اسماعیل تو چیست؟

گروه جامعه ــ‌ سر تراشيدن و موى خويش را در سرزمين منى‏ دفن كردن به معناى جذب رحمت الهى است.

به گزارش ایکنا؛‌ بعد از ذبح قربانى لازم است كه حاجى سرش را بتراشد(حلق) و يا از ناخن يا موى خويش قدرى بچيند (تقصير). مستحب است سر را از سمت راست پيش سر تراشيد و نيز موى سر را در منى‏ دفن كرد. سر تراشيدن را اسرارى است از جمله اينكه رحمت خدا را در پى دارد. چنان كه از رسول خدا(ص) نقل شده است كه ايشان در دعاى خويش فرمود: «اللَّهُمَّ ارْحَمِ الْمُحَلِّقِين؛ خدايا بر سر تراشيدگان ترحم كن».

همچنين حلق باعث مى‏ شود انسان در زمره كسانى قرار گيرد كه از فزع اكبر ايمن هستند. جالب‏ تر اينكه خداوند در مقابل هر تار موى حاجى نورى در بهشت براى او مقدر مى‏ فرمايد. امام صادق(ع) فرمود: «إِنَّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِن ... فَإِذَا حَلَقَ شَعْرَهُ لَمْ يَسْقُطْ شَعْرَةٌ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ لَهُ بِهَا نُوراً يَوْمَ الْقِيَامَةِ؛ همانا بنده مومن ... چون سر بتراشد، موى او نمى‏ ريزد مگر آنكه خداوند در عوض آن نورى در قيامت براى او قرار دهد».

همچنين امام باقر(ع) در دعاى خويش فرمود: «اللَّهُمَّ أَعْطِنِي بِكُلِّ شَعْرَةٍ نُوراً يَوْمَ الْقِيَامَة؛ خدايا، در عوض هر تار مو، در روز قيامت نورى به من عطا كن».

اگر مومن در منى‏ سر خويش بتراشد و موى خود را همانجا دفن كند روز قيامت كه به محشر آمد هر تار موى او زبانى گويا پيدا كرده به نام صاحبش لبيک مى‏ گويد. بنابراين سر تراشيدن و موى خويش را در سرزمين منى‏ دفن كردن به معناى جذب رحمت الهى است. سرّ آن نورى است كه در بهشت به انسان عطا مى‏ شود تا با آن نور قلب خويش را در بهشت روشن كند. لبيک حاجى به تمام اجزاى بدنش انتقال يافته، حتى موى او اجابت حق مى‏ كند. حج گزار در اين لحظات انسان ديگرى شده است. در اين زمان لازم است‏ نشانى از تغيير داشته باشد و با تراشيدن سر و از بين بردن زيبايى صورت، زيبايى سيرت خود را نشان دهد.

اسماعيل تو چيست؟

به دنبال فتوايى مى‏ گشت كه بتواند طبق آن، از تراشيدن سر در روز عيد قربان معاف شود و به نحوى ريال‏ هاى خود را خرج قربانى نكند.

گفتم: باز هم فرار از تكليف؟ اين چندمين بار است كه در اين سفر، دنبال بهانه‏ اى؟

گفت: شايد كسى نخواهد بى‏ ريخت شود؛ چطور چند ماه تحمل كنم تا دوباره موهاى سرم بلند شود؟

گفتم: از كجا فلسفه سر تراشيدن، همين رهايى از وابستگى نباشد!

گفت: چه وابستگى! من آن‏قدر در زندگى فداكارى و گذشت داشته‏ ام كه نشان دهد وابسته نيستم.

گفتم: كسى كه نتواند از موى سرش بگذرد، وابسته است. كسى كه از مويش نگذرد، از سرش مى‏ گذرد؟ هرگز!

گفت: من كه اين همه پول خرج كرده‏ ام، چطور مى‏ توانم وابسته باشم؟

گفتم: اسماعيل هر كس چيزى است كه بايد آن را فدا كند. حضرت ابراهيم(ع) پسر جوانش را به قربانگاه برد. امام حسين(ع) 72 قربانى در كربلا فداى رضاى خدا كرد. من و تو چه چيز را به خاطر خدا فدا مى‏ كنيم؟

گفت: گفتم كه اين همه پول خرج كرده‏ ام و ...

گفتم: باز هم مى‏ گويد پول؛ پول؛ بعضى‏ ها حاضرند پول بدهند، ولى جان نمى‏ دهند، يا آبرو نمى‏ دهند. براى بعضى‏ ها محبت زن و بچه عامل وابستگى است، براى بعضى پز و قيافه و براى بعضى مد و لباس.

انتهای پیام