کد خبر: ۳۷۴۶۳۱۸

تاریخ: ۲۱ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۲:۵۴

چراغ نفت ایران در کشور دومین مشتری روشن می‌ماند؟

دو راهی هند از زمانی که آمریکا مشتریان نفت ایران را تهدید کرد اگر خرید نفت از ایران را ادامه دهند آن‌ها را تحریم خواهند کرد، درمورد ادامه خرید از ایران یا جایگزینی نفت ایران آغاز شد. هرچند به نظر می‌رسد هند راهی که به ایران ختم می شود را انتخاب کرده است اما از بیراهه‌های مسیر دیگر نیز غافل نیست.

به گزارش ایکنا، ایسنا نوشت: بعد از آنکه ترامپ از مشتریان نفت ایران درخواست کرد خرید نفت از ایران را تا آبان‌ماه به طور کامل متوقف کنند مذاکرات این کشورها با آمریکا برای گرفتن معافیت نفتی اغاز شد. مذاکراتی که برخی چراغ نفت ایران را در کشور مشتری روشن نگه داشت و برخی کشورها موفق نشدند خرید نفت از ایران را ادامه دهند.

در این میان هند که یک دهم نفت مورد نیاز خود را از ایران وارد می‌کند و دومین مشتری بزرگ نفت ایران است تلاش زیادی برای بسته نشدن راه نفت ایران کرد. آمارها نشان می‌دهد واردات نفت هند از ایران در اوت ۵۶ درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته افزایش داشته است.هند در ماه اوت حدود ۵۲۳ هزار بشکه در روز نفت از ایران وارد کرده است که ۵۶ درصد نسبت به اوت سال ۲۰۱۷ رشد داشت، اما ۳۲ درصد نسبت به ژوییه کاهش نشان داد. واردات نفت هند از ایران در فاصله ژانویه تا اوت سال ۲۰۱۸ به میزان ۲۱ درصد در مقایسه با مدت مشابه سال ۲۰۱۷ رشد داشت و به ۶۰۰ هزار و ۴۰۰ بشکه در روز رسید.

چرا هند بر واردات نفت از ایران اصرار دارد؟

پالایشگاه‌های هند به شدت به تامین خارجی از جمله نفت ایران وابسته هستند و به گفته منابع آگاه، صرف‌نظر کردن از این گزینه ارزان‌تر در شرایطی که قیمت خرده‌فروشی سوخت‌ها به بالاترین حد خود در این کشور رسیده است، دشوار خواهد بود. یک مقام هندی گفت: ما می‌خواهیم روشن کنیم که هند به شدت به واردات نفت ایران برای نیازهای مصرفی خود متکی است و ۸۳ درصد از نفت مورد نیازش از منابع خارجی تامین می‌شود.

هند همچنین می‌خواهد با منابع جایگزین نفت با مورد توجه قرار دادن قیمت‌ها گفت‌وگو کند. قیمت واردات نفت برای هند بسیار حائز اهمیت است، زیرا شماری از عوامل مانند رشد اقتصادی و روند تورم با آن مرتبط است.ایران در رقابت با سایر تامین کنندگان، نفت ارزانتری نسبت به رقیبانش برای هند فراهم کرده و مدت اعتبار طولانی‌تری برای پرداخت پول خرید نفت و همچنین هزینه حمل رایگان محموله‌های نفتی را عرضه کرده است. نزدیکی ایران به هند نیز هزینه‌های حمل محموله‌های نفتی را کاهش داده است.

از سوی دیگر تجهیزات بسیاری از پالایشگاه‌های هندی برای فراوری نفت ایران تعبیه شده است در نتیجه آنها نمی‌توانند به راحتی به تامین کنندگان دیگر متوسل شوند.

هند با چه مشکلاتی دست به گریبان است؟

اگر هند به واردات نفت از ایران ادامه دهد باید راهی برای پرداخت پول آن پیدا کند، زیرا بانک دولتی هند پیش از این به پالایشگاه‌ها اعلام کرده است نمی‌تواند خرید نفت ایران را در دوران تحریم‌ها پشتیبانی کند.دولت هند هنوز بانکی که بتواند به عنوان کانالی برای پرداخت پول ایران مورد استفاده قرار گیرد را شناسایی نکرده است. همچنین مشکل تغییرات فنی برای پالایشگاه‌ها در صورت واردات شکل جدیدی از نفت خام وجود دارد، زیرا مستلزم زمان، تلاش و منابع است.

شرکت کشتیرانی هند تجارت نفت ایران را به دلیل عدم پوشش بیمه متوقف کرده است، در حالی که یک مقام دولتی اظهار کرد وزارت کشتیرانی هند به پالایشگاه‌های دولتی اجازه داده نفت ایران را بر مبنای CIF وارد کنند که تحت آن ایران حمل و بیمه برای محموله‌های نفتی فراهم خواهد کرد. البته ایران مشتاق است به فروش نفت به هند ادامه دهد. اوایل تابستان گزارش‌هایی منتشر شد که حاکی از آن بود ایران بیمه محموله به هند عرضه کرده و نفت صادراتی به هند را با استفاده از نفتکش‌های ایرانی ارسال می‌کند.

کدام کشورها جایگزین نفت ایران در هند هستند؟

گزینه‌های احتمالی برای جایگزینی نفت ایران، عربستان سعودی و عراق هستند. همچنین صادرات نفت آمریکا به هند در ژوئن به رکورد بالای ۴۱۳ هزار بشکه در روز رسید. به گفته تحلیلگران، به نظر می‌رسد این رابطه دوستانه با بازگشت تحریم‌های آمریکا علیه ایران تحکیم شده است.آمار منابع صنعتی و کشتیرانی نشان داد با روی‌ آوردن پالایشگاه‌های هندی به عراق برای جبران خرید کمتر نفت ایران، این کشور در اوت جای عربستان سعودی را به عنوان بزرگترین صادرکننده نفت به هند گرفت.

طبق آمار نفتکش‌ها، عراق و عربستان سعودی در ماه میلادی گذشته دو صادرکننده بزرگ نفت به هند باقی ماندند. پالایشگاه‌های هندی در ماه اوت ۱.۰۲ میلیون بشکه در روز نفت بصره عراق را وارد کردند که حدود ۴۶ درصد نسبت به ماه پیش افزایش داشت، در حالی که واردات از عربستان سعودی در همین مدت پنج درصد کاهش یافت و به حدود ۷۴۷ هزار بشکه در روز رسید.

انتهای پیام