کد خبر: ۳۷۶۱۳۳۲

تاریخ: ۲۶ آبان ۱۳۹۷ - ۰۸:۳۴

بررسی مدیریت امور قرآنی کشور در چهلمین سال پیروزی انقلاب(2)/ محمدرضا مسیب‌زاده:

عملکردهای جزیره‌ای، مدیریت قرآنی را به جایی نمی‌رساند/ بیش از مشورت، شورا داریم

گروه فعالیت‌های قرآنی ــ مدیرکل قرآن، عترت و نماز وزارت آموزش و پرورش با تأکید بر اینکه مدیران قرآنی در زمینه مشورت مشکل ندارند و خوب مشورت می‌‌گیرند، اما مهم عمل است، گفت: در مدیریت امور قرآنی کشور بیش از مشورت؛ شورا داریم، بدین معنا که بیش از اینکه مشورت گرفته شود، جمعی در یک جلسه شورایی تصمیم‌سازی می‌کنند.

به گزارش ایکنا؛ آسیب‌شناسی مدیریت‌ کلان امور قرآنی کشور و بررسی وضعیت فعلی مدیریت در نهادهای قرآنی، محور سلسله گفت‌وگوهایی شده است که پیش از این با قائم مقام شورای عالی قرآن مطرح و منتشر شد و این‌بار با محمدرضا مسیب‌زاده، مدیرکل قرآن، عترت و نماز وزارت آموزش و پرورش به گفت‌وگو نشسته‌ایم. در ادامه مشروح گفت‌وگو را می‌خوانید؛
ایکنا ــ آیا تفاوتی بین مدیریت نهادهای قرآنی با مدیریت دیگر دستگاه‌ها می‌توان قائل بود یا خیر؟
مسیب‌زاده ــ قطعاً همه مدیریت‌ها ارزشمند و دشوار است و نیازمند عزم جدی است، اما در حوزه مدیریت فعالیت‌های قرآنی قطعاً باید عمل، گفتار، رفتار و عملکرد یکی باشد. مثلاً فردی مدیر امور اقتصادی است و خود کار اقتصادی دارد، اما عموماً در حوزه فعالیت‌های دینی و مذهبی و به طور خاص در حوزه قرآن و عترت و دیگر فعالیت‌های ارزشی به گونه‌ای عمل شود که مصداق آیه شریفه «لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ» نباشیم. اگر قرار باشد گفتار و عمل با یکدیگر هم سنخ نباشد، قطعاً در مخاطب اثر نخواهد گذاشت. در هر صورت معتقدم فعالیت در حوزه مسائل ارزشی توجه و دقت بیشتری می‌خواهد.
ایکنا ــ به غیر از مسئله اخلاق، از ویژگی‌هایی که یک مدیر قرآنی باید دارا باشد، بگویید.
مسیب‌زاده ــ اگر دو مدیر را در شرایط مساوی بخواهیم بسنجیم، قطعاً مدیر فعالیت دینی باید در همه زمینه‌های مدیریت سرآمد باشد اعم از اطلاعات، دانش، دانایی، عملکرد و در نهایت اجرا؛ چرا که هر فردی که نام دین را با خودش همراه دارد، باید بداند نگاه و انتظار دیگران، خاص است.
یک مدیر به صورت عام در ابتدا باید آگاه به علوم مربوط به حوزه مدیریت خودش باشد، یعنی شناخت کافی نسبت به حیطه مدیریتی‌اش به لحاظ علمی و اجرایی داشته باشد. سوابق ارزشمند و تجربیات لازم را داشته باشد، چون نمی‌توان کارهای بزرگ را به افراد کوچک سپرد و نیز باید از خوش‌نامی برخوردار باشد. همچنین اهل مشورت و گفت‌وگو باشد و نظرات بخش‌های مختلف را بشنود. به طور ویژه پذیرای همه نظرات باشد، یعنی در گرفتن نظرات موافق و مخالف حد و مرزی را ایجاد نکند، از سوی دیگر برای مکانی که مدیریت می‌کند، وقت‌گذار و دلسوز باشد و از همه مهمتر اینکه اهل رصد کردن و آینده‌نگر باشد.
در حوزه مدیریت قرآنی علاوه بر موارد فوق، باید در کنار آگاه و عالم بودن، عامل بودن را در نظر گرفت، چون یک مدیر قرآنی وظیفه دارد که رنگ و بوی کارش را بگیرد و با جامعه هدف همسو باشد. قرآن همه اینها را برای ما روشن کرده است تا به مواردی که اعتقاد داریم، عمل کنیم و در اطرافیان اثر‌گذار باشیم. در هر صورت حوزه مدیریت فعالیت‌های قرآنی حوزه بسیار بسیار مهم، دشوار و ارزشمندی است. اگر بخواهیم کمترین سستی را داشته باشیم، هم شرمنده مردم خواهیم بود و هم شرمنده خداوند متعال.
ایکنا ــ مراد از اینکه مدیر قرآنی باید سوابق ارزشمند داشته باشد، چیست؟
مسیب‌زاده ــ یعنی در علوم مختلف قرآنی سرآمد و مطلع باشد. کسانی که در این زمینه تجربه نداشته باشند، نمی‌توانند بازخورد خوبی هم داشته باشد. از سوی دیگر مراد این است که سوابق اجرایی خوبی داشته باشد، یعنی کارهای اجرایی کوچک‌تری را انجام داده باشد تا بتواند به عنوان مدیر نهاد قرآنی در سطح بالا فعالیت کند.
ایکنا ــ به اعتقاد شما مدیر یک نهاد قرآنی در زمینه مدیریت باید توانایی بیشتری داشته باشد و یا با فعالیت‌های قرآنی آشنا باشد؟
مسیب‌زاده ــ قطعا این دو لازم و ملزوم یکدیگرند و از هم قابل تفکیک نیستند. اما مهمتر عمل به مسائل مدیریتی است؛ این طور نیست که یک مدیری بگوید من قرار است، مدیریت کنم و نیازی به همراهی دقیق با مطالب قرآنی یا مسائل دینی دیگر نیست.

ایکنا ــ در حال حاضر مدیران نهادهای قرآنی چه میزان بر مدیریت بخشی که عهده‌دار شده‌اند، آشنایی دارند؟
مسیب‌زاده ــ درباره دیگران نمی‌توانم مطلبی بگویم، اما در حوزه فعالیت‌های وزارتخانه آموزش و پرورش معتقدم باید به عملکردها بازگشت، هر جایی که در زمینه عملکرد و تسری ارزش‌ها به جامعه مؤثر بودیم، موفق عمل کردیم، اما هر کجایی که موفق نبودیم، قطعاً کار آسیب داشته و نتوانسته‌ایم به نحو شایسته انجام دهیم.
مقام معظم رهبری بارها فرمودند که برآیند فعالیت‌های کشور ما به طرف اسلام است و به سوی فعالیت‌های ارزشی است. ممکن است جسته و گریخته در برخی از فعالیت‌ها هم سرآمد نباشیم و مشکلاتی نیز داشته باشیم، اما برآیند کار، هدف اصلی و درستی است و ان‌شاء الله تمامی مدیران قرآنی کشور نیز به این جهت حرکت می‌کنند، البته معتقدم این سؤال را باید از مردم پرسید که بیشتر مورد مخاطب فعالیت‌ها و برنامه‌های مدیران قرآنی هستند.

{$sepehr_media_1114578_400_300}

ایکنا ــ در این گفت‌‌وگو به دنبال آسیب‌شناسی فعالیت‌های مدیران قرآنی طی چهار دهه از پیروزی انقلاب اسلامی هستیم و شما نیز سال‌ها عهده‌دار یکی از بخش‌های قرآنی کشور بوده‌اید، از نظر شما آیا مدیران قرآنی در بحث سیاست‌گذاری موفق عمل کرده‌اند؟
مسیب‌زاده ــ سؤال خوب و ریشه‌ای را پرسیدید. در حال حاضر به چهلمین سال انقلاب شکوهمند رسیده‌ایم و این ودیعه و نعمت الهی را کامل درک کردیم. این نهال به یک درخت تنومند چهل‌ساله تبدیل شده است. اگر بخواهیم این چهار دهه انقلاب را بررسی کنیم، قطعاً دهه چهلم اتفاقات مفید‌تری رقم خورده است. شورای توسعه فرهنگ قرآنی، مصوبات، به ویژه اسناد بالادستی خوبی تهیه شده است و اگر بخواهم در یک جمله و به صورت خلاصه بگویم این است که در دهه چهارم، مجموعه فعالیت‌های قرآنی به بلوغ رسیده است. مسئولان قرآنی به این باور رسیده‌اند که عملکرد به صورت تنها و جزیره‌ای، فعالیت‌های قرآنی را به جایی نمی‌رساند. اگر طرح، برنامه، مسابقه و آموزشی است باید همه به کمک بیایند، چیزی که طی سال‌های گذشته کمتر شاهد آن بودیم. این را به یقین به عنوان یک شخص مطلع در حد خودم عرض می‌کنم که همه مدیران در نهادهای قرآنی نهایت تلاش‌شان را انجام داده‌اند، هر چند ممکن است در اجرا ضعف‌هایی داشته باشند، اما عزم و تصمیمی بر این امر نبوده است. در هر صورت انقلاب ما انقلاب ویژه‌ای بوده است که در رأس این انقلاب و تئوری اصلی این انقلاب، قرآن کریم بوده است و مدیران قرآنی نیز به همین مقدار مسئولیت دارند و لذا باید بهترین‌های انقلاب و کشور باشند.
ایکنا ــ بنابر آنچه که گفتید، می‌توان گفت طی دهه چهارم بیشتر بر روی سیاست‌گذاری‌ها توجه شده است، اما شاهدیم در دهه‌های اولیه حضور مردم در فعالیت‌های قرآنی چشمگیر بوده است، نظر شما در این باره چیست؟
مسیب‌زاده ــ دقیقا همین مطلب است. مسائلی چون پیروزی انقلاب اسلامی، عزم عمومی، همراهی مردم، شرایط ویژه جنگ، شهادت‌ها، رشادت‌ها، ارزش‌ها، اینها همه مؤثر بوده است، این نشان می‌دهد که مسئولان و مردم شناخت دارند و لذا هر دهه، شرایط خاص آن دهه را دارد. از این رو معتقدم روز به روز فعالیت‌های قرآنی، بهتر و کامل‌تر شده است، اما به این نیز اذعان دارم که به همان نحو نیز انتظارات بیشتر شده یعنی انتظارات اول انقلاب را در حوزه فعالیت‌های قرآنی در حال حاضر نداریم و در عین حال کارهای نکرده و راه‌های نرفته زیادی هم داریم که باید رفت. فرمایش مقام معظم رهبری در دیدار قاریان و حافظان قرآن طی سال‌های گذشته این بود که به لحاظ تخصصی، جامعه قرآنی خیلی خوب پیشرفت کرده، اما به لحاظ انس عمومی و مردمی شدن باید بیشتر کار کنیم. من با شما موافق هستم، طی سال‌های اول پیروزی انقلاب اسلامی مؤانست مردم با محافل قرآن بیشتر بوده است و در حال حاضر سعی در بازگشتی با طرح‌هایی چون بشارت، حفظ جزء سی‌ام قرآن، طرح نور و ... به آن زمان داریم، لذا به همین دلیل است که همه دستگاه‌ها به واسطه جامه عمل پوشاندن به فرمایش مقام معظم رهبری مبنی بر تربیت 10 میلیون حافظ قرآن، پای کار آمده‌اند و نوعی وفاق عمومی ایجاد شده است.
شاید این نکته را بتوان گفت که برنامه مدون و مشخص نداشتیم که بدانیم در فعالیت‌های قرآنی باید به کجا برسیم. اما در دهه چهارم پس از پیروزی انقلاب اسلامی هستیم، دهه برنامه‌ریزی برای فعالیت‌های راهبردی و باید به آنها عمل کنیم.

{$sepehr_media_1114574_400_300}

ایکنا ــ به جز جو حاکم بر هر دهه، ارزیابی شما از مدیران قرآنی هر دهه چگونه است؟
مسیب‌زاده ــ چون در این باره جمع‌بندی نکرده‌ام، نمی‌توانم به طور مصداقی بگویم، اما مطلبی که بیان می‌کنم این است که فعالیت‌های قرآنی روز به روز بهتر شده است و این به معنای این نیست که گذشتگان خوب کار نکرده‌اند و در حال حاضر فعالیت‌های قرآنی بهتر است، اتفاقا بالعکس، چون مدیران گذشته به خوبی کار کرده‌اند، ما توانستیم بر روی اساس و پایه‌هایی که آنها ساخته‌اند به خوبی کار کنیم. لذا طی این 40 سال فعالیت‌های قرآنی ارزشمندی انجام شده است. وجود خبرگزاری ویژه قرآن، شبکه‌هایی از سوی صدا و سیمای جمهوری اسلامی برای فعالیت‌های قرآنی و ... اصلا قابل مقایسه با سال‌های گذشته نیست و به نظرم مقایسه آن با 40 سال گذشته نوعی بی‌انصافی است. البته نمی‌توان نواقص را ندید. اگر هم بخواهید مصداقی برایتان اسمی از اشخاص ببرم در حوزه آموزش و پرورش که به آن اشراف دارم می‌توانم به اساتیدی چون محمد خواجوی، محمدرضا پورمعین، حسینعلی شریف، علی فربین، شکری و مسعود وکیل اشاره کرد که هنوز هم می‌درخشند و جزو بهترین‌های این عرصه هستند. از سال 1358 که نخستین دوره مسابقات قرآن آموزش و پرورش را برپا کردند تا امسال که شاهد برپایی سی‌وهفتمین دوره مسابقات قرآن، عترت و نماز هستیم، هر چند که باید چهلمین دوره را برپا می‌کردیم، اما به دلیل هماهنگی با مسابقات فرهنگی ـ هنری که در یک اداره‌ کل بودند، دو سال عدول کردیم که از زحمات این دوستان نشئت می‌گیرد.
به عبارت دیگر اگر این ریل‌گذاری انجام نمی‌شد، فعالیت‌های قرآنی تا به الان ادامه پیدا نمی‌کرد. البته باید اذعان داشته باشیم که در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی مثلا مسابقات قرآن در رشته‌های محدود برپا می‌شد، اما در حال حاضر شاهد رشد در این زمینه‌ها هستیم.
ایکنا ــ معتقدید این مدیریت در کدام بخش‌ها ضعف داشته و یا دارد و در کدام بخش‌ها به خوبی عمل شده است؟
مسیب‌زاده ــ به طور کلی باید گفت در امر قرائت و بحث‌های آوایی قرآن که حفظ را نیز شامل می‌شود، کارهای خوبی انجام گرفته است که این انتظار نیز به ویژه در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی می‌رفت و در سال‌های اخیر به سراغ مفاهیم، ترجمه و تدبر در قرآن رفتیم. البته در زمینه آوایی در میان اقشاری که علاقه‌مند بودند، یعنی اهل فن به خوبی عمل شده است، اما برای عموم کمتر این کار را انجام داده‌ایم. معتقدم ضعف در آموزش عمومی قرآن همچنان وجود داشته و دارد و در حال حاضر برنامه‌های خوبی نیز در این زمینه در حال انجام است که این نکته قابل تأمل است.
ایکنا ــ این ضعفی که بیان فرمودید چه میزان به مدیریت بازمی‌گردد؟
مسیب‌زاده ــ من زیاد قائل به این امر نیستم، چون طی آن سال‌ها سیاست‌های ثابتی نداشتیم و مدیران نهادهای قرآنی هر کدام به زعم خود نیازهای زمانه‌شان را برآورده کردند و در حال حاضر نیز به همین گونه‌ است؛ یعنی اگر مدیران وقت آینده‌نگری داشتند و به بلوغی که جامعه در حال حاضر رسیده است، آن هنگام می‌رسیدند، خیلی از کارهای زمین‌مانده اخیر را سال‌های گذشته پایه‌گذاری می‌کردند. باید این را اذغان داشت که اگر مدیر یک دستگاه شرایط آرمانی داشته باشد، می‌تواند برنامه‌ریزی مشخصی داشته باشد. مثل اینکه برنامه‌‌ای را با تمام سنجش جوانب قرار است، انجام دهید اما اعتباراتش به ناگهان نمی‌رسد. اینکه در مدیریت فعالیت‌های قرآنی منفی صحبت کنیم، اصلا درست نیست، اگر نارسایی هم هست باید در مقام رفع آن برآییم و نگرانی‌ها را برطرف کنیم. این را قاطع عرض می‌کنم در جامعه قرآنی مدیر آسیب‌زن به مانند مدیریت دیگر دستگاه‌ها نداشته‌ایم، شاید ضعیف عمل کرده باشند، اما آسیب‌زن، مقرض و فراری نداشته‌ایم که این نشان از سلامت اخلاقی مدیران قرآنی کشور است. اما شرایط آرمانی نیز هیچگاه برای مدیران محقق نبوده است. در هر صورت گذشته را اگر به عنوان درس نگاه کنیم، ارزشمند است، اما اگر در کمبود‌های گذشته بمانیم، لطفی نخواهد داشت و باید برای آینده برنامه‌ریزی داشته باشیم. امیدوارم از زمان حاضر براساس اصول و سیاست‌هایی که در دست داریم، بتوانیم مسیری را سپری کنیم که شاهد پیشرفت فعالیت‌های قرآنی باشیم.
در حوزه آموزش و پرورش که سالیان سال فعالیت داشته‌ام با اطمینان بیان می‌کنم که سال به سال فعالیت ما بهتر و کامل‌تر شده است و هنوز هم جای پیشرفت دارد، البته شرایط روز، این سطح مدیریت‌ها را ایجاب کرده است و مدیران قرآنی در این زمینه سربلند بوده‌اند.
ایکنا ــ چه میزان مدیران نهادهای قرآنی با موضوع پایان دادن به موازی‌‌کاری‌ها که باید از سوی شورای توسعه فرهنگ قرآنی پایان می‌یافت، همراهی داشته‌اند؟
مسیب‌زاده ــ این سؤال را باید از مسئولان شورای توسعه فرهنگ قرآنی بپرسید که کاملا آشنا و واقف به تمام بخش‌ها هستند. اما معتقدم که 50 درصد موفق بوده‌ایم، ساده نیست که بخواهیم مقابل فعالیت موازی را بگیریم. تمامی فعالیت‌های قرآنی اهدافی داشته است و با برنامه و سیاست‌گذاری جلو رفته است. به طور کلی باید بگویم متأسفانه علاقه‌مند به فعالیت‌های موازی و جزیره‌ای هستیم که هنوز ما از من خود در نیامده‌ایم و هنوز باور نکرده‌ایم که یک کشور، یک دولت و یک رهبر داریم. به زبان می‌گوییم، اما یقین نداریم. اهداف و سیاست‌های ما نیز از دیگر مواردی است که در فعالیت‌های موازی باید مد نظر بگیریم به این معنا که اعتباری را برای آن فعالیت قرار داده‌اند که نمی‌توان آن را انجام نداد، اما اگر می‌خواهیم موفق باشیم باید یقین داشته باشیم به وجود یک فرمانده. خوشبختانه طی سال‌های اخیر به این بلوغ رسیده‌ایم. مثلاً در مسابقات سراسری سازمان اوقاف و امور خیریه طی این سال‌ها، نامی به صورت ویژه از این سازمان نیست و تمامی دستگاه‌ها چون استانداری‌ها، فرمانداری‌ها، صدا و سیما و سایر نهادها تحت لوای این مسابقات در آمده‌اند که این اتفاق مبارکی است. چنانکه امسال طرح نهضت آموزش حفظ جزء سی‌ام قرآن را در کنار دیگر دستگاه‌ها برپا می‌کنیم.

{$sepehr_media_1114573_400_300}

ایکنا ــ مدیران نهادهای قرآنی فعلی چه میزان در مدیریت منابع مالی و نیروی انسانی نقش دارند؟
مسیب‌زاده ــ اگر قرآن، کتاب انقلاب و نظام ما متکی به قرآن و رهبر ما مفسر قرآن است، معتقدم یک ذره، حق قرآن ادا نشده است. با وجود بحث موازی‌کاری‌ها و هزینه‌هایی که انجام می‌شود، اما چون برآیند مشخصی نداریم، نمی‌توانیم آن را ساماندهی کنیم و این هزینه‌ها در مسیر اصلی خودش قرار نمی‌گیرد. البته اعتبارات سال‌های اخیر که برخی سال‌ها صفر بوده است و یا در برخی از سال‌ها نیز تخصیص آن در 28 اسفند‌ماه بوده است، ذره‌ای از حق قرآن را ادا نمی‌کند. همین وضعیت بودجه قرآنی سال‌های اخیر که سال نخست مصوب شد نیم درصد بودجه قرآنی کشور؛ اگر اشتباه نکنم، هزار و 700 میلیارد تومان بود که همان ابتدا گفتند، اشتباه شده ما از نیم درصد عمرانی نباید کم می‌کردیم، بعد مجدد گفتند، اشتباه شده از حقوق نمی‌توانیم، نیم درصد کم بگذاریم و در پایان به 200 و یا 220 میلیارد تومان رسید و سپس این هم گفتند، نمی‌شود و در نهایت گفتند 180 میلیارد تومان بگیرید و سال بعد 40 میلیارد تومان و سال بعدش اصلاً اختصاص پیدا نکرد.
به عنوان مثال هنگامی که مدیر یک بخش می‌گوید این مقدار ریال و اعتبار است و در این زمینه برنامه‌ریزی کنید که تکلیف شما مشخص است، اما این اتفاق نیست و ما به عنوان مدیر و یا مسئول بخشی پس از رایزنی‌هایی از خیّر مبلغی دریافت می‌کنیم و یا از منبعی مبلغی را تأمین می‌کنیم لذا این هزینه برای برنامه‌ای امسال هست و سال بعد نیست و این است که موجب می‌شود، شاهد یک مدیریت منسجم در امور قرآنی نباشیم و از این جهت معتقدم اعتباراتی در زمینه قرآن واقعا لحاظ نشده است.
ایکنا ــ طی این سال‌ها چه میزان از قاریان و حافظان و یا پژوهشگران قرآنی در نهادهای قرآنی بهره‌مند شده‌ایم؟
مسیب‌زاده ــ با احترام به تمامی عزیزان و نیروهای ارزشمند قرآنی، معتقدم ما نیروی قرآنی پرورش ندادیم یعنی هدف ما پرورش نیروهای قرآنی نبوده است. ما قاری، حافظ، مفسر و دانشجوی دوره دکتری علوم قرآنی نیز پرورش داده‌ایم، اما پرورش اینها نیست، اینها تحصیل و رشد است، پرورش ملکه شدن، باور کردن است. همانطور که حوزه‌های علمیه ما در سال‌های اخیر طلبه خاص پرورش می‌دهند. لذا هنگامی که از منابع انسانی صحبت می‌‌شود، منابع انسانی هدفمند است، مثلا ما باید خبرنگار قرآنی برای ایکنا پرورش دهیم. شما که از ابتدا تحصیل می‌کردید، آیا آماده می‌شدید برای اینکه خبرنگار ایکنا شوید؟ یا به واسطه ذوق خودتان در محیطی قرار گرفتید. ما قاری و حافظ پرورش داده‌ایم، اما نه نیروی قرآنی که این از جمله دغدغه‌ها در زمینه منابع انسانی است که نشان می‌دهد چه میزان موفق بوده‌ایم.
ایکنا ــ در حال حاضر افرادی که در نهادهای قرآنی فعالیت‌ می‌کنند، چه میزان از کارشناسان و زبده‌های این امر هستند؟
مسیب‌زاده ــ در 10 سال اخیر، اتفاقات مبارکی رقم خورده است در دانشگاه‌های علوم قرآنی و دیگر دانشگاه‌های معتبر چون فرهنگیان و تربیت معلم، جهاددانشگاهی، نهاد‌های ولی‌فقیه در دانشگاه‌ها و ... شاهد این حضور بوده‌ایم، اما با تمام این اتفاقات معتقدم آن بلوغ عمومی که در کشور ایجاد شده، این شرایط را فراهم کرده است، یعنی واقعاً کارشناس استراتژیک قرآن پرورش ندادیم و هنوز هم نداریم. هنوز هم رشته‌های گرایش میان‌رشته‌ای در زمینه قرآن تازه کارشان را انجام می‌دهند، به عبارت دیگر نیروهای ویژه این کار را پرورش نداده‌ایم، اما افرادی که دهه اخیر رشد کرده‌اند و شاهد فعالیت آنها هستیم به دلیل بلوغی که در سطح جامعه ایجاد شده است و امیدواریم با این سیاست‌گذاری‌ها، اسناد و با این مصوبات سال‌های آینده شاهد شکوفایی در این زمینه باشیم.
ایکنا ـ میزان بهره‌گیری مدیران فعلی از مشورت دیگر کارشناسان چه اندازه است؟
مسیب‌زاده ــ باید بگویم در زمینه مشورت مشکل نداریم و خوب مشورت می‌‌گیریم، اما عمل نمی‌کنیم، همه مراکز هیئت‌های اندیشه‌ورز دارند. شورای توسعه فرهنگ قرآنی جلسه مشورتی زیادی در سطوح مختلف دارد و در همه ارگان‌ها و سازمان‌ها این هیئت‌های اندیشه‌ورز هست، اما چه میزان به آن می‌پردازیم و چه میزان شرایط تحقق آن مشاوره‌ها به‌وجود می‌آید، آن را هنوز به جد مشکل داریم. اگر اهل مشورت، گفت‌وگو و شنیدن بودیم، خیلی از کارها که ‌کردیم، انجام نمی‌دادیم.

{$sepehr_media_1114569_400_300}

ایکنا ــ چه اندازه در زمینه انتخاب این کارشناسان برای مشورت گرفتن در امور قرآنی دقت شده است؟
مسیب‌زاده ــ در امور قرآنی بیشتر شورا داریم تا مشورت، یعنی بیشتر یک جمعی هستند که تصمیم می‌گیرند و اینگونه نیست که مثلا مشاورین تکی داشته باشند. شورا تصمیم می‌گیرد، شورا هم براساس سلیقه انتخاب می‌شود. به گونه‌ای که نهاد بالادستی گروه و هیئتی را انتخاب می‌کنند تا اتاق فکر و اندیشه‌ورزی تشکیل دهند و بر اساس آن، حرکت کنند. البته بدیهی است که من به عنوان خدمتگزار در امر قرآنی به سراغ افرادی می‌روم که با آنها راحت باشم و مورد اعتماد و وثوق من باشند. اما اگر نظام و سیستم داشته باشیم، دستیابی به این سطوح مشورتی هم مجموعه شرایطی را دارد به عنوان مثال فردی که در امور قرآنی قرار است، مشاوره بدهد باید از حدود چند سال فعالیت در کمیته‌های مختلف مشورتی و همچنین از سطح علمی معتدلی برخوردار باشد، شرایط اجرای خوب داشته باشد، خوشنام باشد و شناخت کافی داشته باشد.
البته انتخاب این کارشناسان برای مشورت نیز ساختار مشخصی ندارد و از این جهت است که شور و مشورت در فعالیت‌های ما آنگونه که باید اثرگذار نیست، تأکید می‌کنم، دستگاه‌‌های مشورتی، شورای مشورتی و شورای اندیشه‌ورز داریم، اما عمل کردن به آنها قدری کمتر اتفاق می‌افتد.

{$sepehr_media_1114567_400_300}

ایکنا ــ برخی معتقدند از کارشناسانی که دارای دیدگاه نقد و انتقاد به فعالیت‌های قرآنی هستند، استفاده لازم نمی‌شود؟
مسیب‌زاده - این تصور نابه‌جا است به هر حال افرادی که مورد مشورت قرار می‌گیرند، افرادی هستند که مدیران قرآنی آنها را انتخاب کرده‌اند، به طور مثال شورای توسعه فرهنگ قرآنی یک شورای مشورتی دارد که به صورت هفتگی و منظم نیز تشکیل می‌شود و از هر دستگاهی نماینده و یا نمایندگانی را انتخاب کردند، فارغ از اینکه آن شخص چه فردی باشد و از میان آنها نیز تعدادی معتمد، قاری، حافظ و استاد قرآنی دعوت کرده‌اند. در کار اجرایی اگر بخواهیم از همه کارشناسان استفاده کنیم، نشدنی است.
این را به یقین به شما می‌گویم، هیچ مدیری نمی‌خواهد کار ضعیف ارائه دهد، چون به نفع خودش نیست، اما اگر از ابتدا به اشتباه انتخاب شده باشد، پس کار اشتباه و ضعیفی را ارائه می‌کند که مقصر آن نهاد بالادستی است که او را انتخاب می‌کند و در این پست مدیریت قرار می‌دهد. اما در حقیقت فردی که برای مدیریت فعالیت قرآنی نهادی انتخاب می‌شود، برای انتخاب عده‌ای مورد وثوق و امین تلاش می‌کنم تا به من و مجموعه‌ام خیانت نکنند تا بتوانم کارم را به نحو احسن، پیش ببرم. دوستان می‌گویند انتقاد، انتقاد در کشور ما باید معنا شود. انتقاد یعنی هر کسی به خودش اجازه دهد هر حرفی را که می‌خواهد بزند و مقابل یک سیل عظیم بایستد و بگوید من مخالف هستم و انتقاد دارم و باید تأمل کنید! اگر معنای انتقاد این است، من چیزی از معنای انتقاد به‌طور واقعی متوجه نمی‌شویم.
هنگامی که در کار اجرایی قرار می‌گیرید و مادام تعدادی بیایند و ساز مخالف بزنند، آیا کار شما پیش‌ می‌رود؟ شورا باید گروه همفکر و همراه باشد، این همراهی به معنای آن نیست که هم رأی باشند، در شورا رأی‌گیری انجام و نظر حداکثری گرفته می‌شود. در مشورت هم قوه تشخیص بر عهده‌ کسی است که قرار است، تصمیم‌گیری کند. اگر بگوییم مدیران قرآنی کمتر اهل منابع انسانی و مسائل این چنینی هستید به همان اندازه نیز منتقدان شرایط انتقاد را رعایت نکردند، یک تعدادی همیشه با همه کارها مخالفت کنند، این انتقاد نیست این تخریب است.
انتهای پیام