کد خبر: ۳۷۶۹۳۰۰

تاریخ: ۱۲ آذر ۱۳۹۷ - ۱۶:۲۶

آیت‌الله جوادی آملی:

زیر سؤال‌بردن خمس و زکات تفکر قارونی است

گروه حوزه‌های علمیه ــ مفسر قرآن کریم گفت: خیلی از ما اسلامی حرف می‌زنیم و قارونی فکر می‌کنیم. قارون می‌گفت من خودم زحمت کشیدم، حالا باید وجوهات و خمس و زکات بدهم؟ این حرف را برخی از ما هم به زبان می‌آوریم.

به گزارش ایکنا؛ آیت‌الله جوادی آملی 12 آذرماه در ادامه تفسیر سوره مبارکه «ملک» با پرداختن به آیه «أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ؛ پس آيا آن كس كه نگون‌سار راه مى‌پيمايد هدايت‏‌يافته‌تر است‏ يا آن كسی كه ايستاده بر راه راست می‌رود» و تمثیل به کار رفته در این آیه گفت: تمثیل در منطق قسم پنجم قول شارح است و در محاورات هم سهم سازنده دارد و در قرآن نیز فراوان از امثله برای تبیین موضوعات استفاده شده است تا فهم شنونده را بالا ببرد.

وی با بیان اینکه قرآن «هُدىً لِلنَّاسِ» است، اظهار کرد: در قرآن آیاتی است که فهم آن برای اوحدی افراد سخت است، چه رسد برای خواص و در مرتبه دیگر برای عوام؛ بنابراین قرآن مطلب را با مثل رقیق کرده و تنزل داده تا به دست همه مردم برسد و این آیه نیز مصداق بارزی از مثال است.

این مفسر قرآن با بیان اینکه تعبیر «ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى؛ سپس نزديك آمد و نزديكتر شد» را خیلی از خواص هم نمی‌فهمند چه رسد به عوام، اظهار کرد: در مسئله تبیین ضرورت نبی و صراط مستقیم هم قرآن مثل زده است که «أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ»؛ تا عوام هم به راحتی درک کنند و بفهمند که چشم و گوش در وجود انسان فقط برای دیدن و شنیدن مانند پرندگان و حیوانات دیگر نیست، بلکه برای این است که بداند از کجا آمده و قرار است به کجا برود.

آیت‌الله جوادی آملی تصریح کرد: در سوره اسراء آیه 36 «وَ لَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا؛ و چيزى را كه بدان علم ندارى دنبال مكن، زيرا گوش و چشم و قلب همه مورد پرسش واقع خواهند شد» فرمود که مبادا حرف‌های غیرعالمانه بزنید و پیرو سخنان غیرعالمانه باشید؛ محققانه بفهمید و عمل کنید وگرنه مسئول هستید زیرا همه اعضای انسان مسئول است.

این مرجع تقلید بیان کرد: در قیامت انسان مسئول است و دست، پا، چشم و گوش مسئول‌عنه هستند. از انسان می‌پرسند که با این نعمات چه کردی؟ آیا شوقاً لله و یا خوفاً لله با خدا رابطه داشـتی؟ سؤال می‌شود که با مودت فی‌القربی چه کردید؟ اگر کسی بگوید به دستور پیامبر عمل کردم که به جهنم نروم و فرمایش ائمه(ع) را هم گوش کردم تا به بهشت بروم برای او خوب است ولی کافی نیست، اما اگر کسی بگوید که دستورات ائمه(ع) را عمل کردم چون دوستشان دارم و شوقاً لله خدا را عبادت و خوفاً لله از گناه اجتناب کردم مرتبه والای بهشت است.

این مفسر قرآن اظهار کرد: متأسفانه این حرف‌ها در حوزه وجود ندارد که انسان مناجات محبین را داشته باشد و با آن انس بگیرد؛ بیشتر دعاها حول مسائل مادی است که خدایا مال و ثروت به من بده؛ ولی باید بدانیم که بهشت را به انسان می‌دهند، ولی انسان باید روح بلند و همت والا داشته باشد.

این مفسر قرآن افزود: خیلی از ما مشغول درس و بحث هستیم ولی این درس و بحث تنها کافی نیست؛ زیرا از همه نعمات و از جمله اینکه با دلمان چه کرده‌ایم پرسش خواهد شد.

آیت‌الله جوادی آملی اظهار کرد: بردن آبروی دیگران سبب خِزی انسان در روز قیامت خواهد شد، زیرا وقتی فردی در دنیا آبروی دیگری را ببرد، این عمل او در خط تولید افتاده و در روز قیامت آثار آن برای خود آن فرد تجسم خواهد یافت.

وی افزود: بسیاری از ما اسلامی حرف می‌زنیم و قارونی فکر می‌کنیم. قارون می‌گفت خودم زحمت کشیدم، حالا باید وجوهات، خمس و زکات بدهم؟ این حرف را برخی از ما هم به زبان می‌آوریم.

انتهای پیام