کد خبر: ۳۷۷۳۷۰۱

تاریخ: ۲۷ آذر ۱۳۹۷ - ۱۶:۵۱

عباس سلیمی بیان کرد:

توقف در لفظ قرآن؛ یکی از آفات امروز جامعه قرآنی

گروه فعالیت‌های قرآنی ــ پیشکسوت قرآنی کشور گفت: یکی از آفاتی که امروز جامعه قرآنی ما را تهدید می‌کند، توقف در لفظ قرآن است. افرادی در جامعه قرآنی حضور دارند که کاری به عمل به قرآن ندارند و تنها به ظواهر آن می‌پردازند.

به گزارش ایکنا؛ عباس سلیمی، خادم‌القرآن و پیشکسوت قرآنی کشور طی سخنانی در مراسم افتتاحیه مسابقات قرآن جامعه اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران، اظهار کرد: برگزاری این مراسم و افتتاحیه مسابقات جامعه اطلاعاتی در سالروز وفات بانوی کرامت حضرت فاطمه معصومه(س) می‌تواند متضمن پیام‌های گوناگونی باشد.

سلیمی افزود: خداوند رحمت کند کسی را که قدر و منزلت و جایگاه خویش را بشناسد. آیا قرآنیان جامعه اسلامی با معرفت و درایت کافی جایگاه خویش را به خوبی شناخته‌اند؟ بعید است که پاسخ این سؤال کاملا مثبت باشد، اما برای اینکه به پاسخ مناسبی برسیم، به طرح بیانی از پیامبر مکرم اسلام(ص) می‌پردازیم تا بدانیم میزان ثروت، عظمت، مکانت و رفعت یک عنصر قرآنی چیست و چقدر است؟
وی ادامه داد: حضرت ختمی مرتبت(ص) می‌فرمایند: «مَنْ اوتِیَ القرآنَ فظنَّ انَّ احدًا من الناس اوتی افضَلُ ممّا اوتی فقد عظّم ما حقّر الله و حقّر ما عظم الله؛ هرکس که به او قرآن داده شده، گمان کند که به کسی از مردم بهتر از آن‌چه او دارد، چیزی داده شده است، آن کس بزرگ دانسته چیزی را که خدا، کوچک شمرده است و کوچک دانسته آن‌چه را خداوند، بزرگ شمرده است». پس به یک عبارت اهالی و اصحاب قرآن که پیامبر(ص) در روایتی درباره ایشان می‌فرمایند: «آل القرآن آل الله؛ اهالی قرآن، خانواده خدا هستند» و قطعاً ثروتمندترین افراد در عالم خلقت هستند، البته اگر قدر خود را بدانند.
سلیمی تصریح کرد: در باب بحث تلاش آنان در زمینه تعلیم و تعلم قرآن نیز حضرت نبوی بیان تکان‌دهنده‌ای را خطاب به امیر مؤمنان علی(ع) دارند که می‌فرمایند: «يا علی تعلم القرآن و علمه الناس؛ فلك بكل حرف عشر حسنات، فان مت مت شهيدا». قرآن یک کتاب جهانی است و خطابات قرآن نیز نسبت به جهانیان است. جامعه قرآنی فقط مأموریت ندارد که در مساجد و کانون‌ها کلاس آموزش قرآن برگزار کند بلکه این مأموریت، مأموریتی جهانی است. طبق آموزه‌های قرآنی معتقدیم که باید بدون تردید بساط تسلط پلید صهیونیزم برچیده شود و این موضع را متکی به آیات جزء پانزدهم و سوره مبارکه اسراء اتخاذ کرده‌ایم، نه فقط به عنوان یک موضع سیاسی. دور نخواهد بود روزی که معلمان قرآن باید خیمه‌های قرآنی را در اورشلیم و بیت‌المقدس برپا کنند و قرآن را به مردم آنجا تعلیم دهند که در این زمینه آموزش زبان عبری نیز به عنوان یک وظیفه در دستور کار معلمان قرآن و جامعه قرآنی باشد.
پیشکسوت قرآنی کشور افزود: اگر کسی توفیق پیدا کند از این نعمت بهره کافی و وافی ببرد و به شمار حافظان قرآن بپیوندد، یعنی همان مطلبی که در منویات و مطالبات فرماندهی معظم کل قوا و رهبر معظم انقلاب اسلامی مبنی بر تربیت 10 میلیون حافظ کل قرآن مطرح شده است. پیامبر اکرم(ص) می‌فرمایند «إذا مات حاملُ القرآنِ أوحَى اللهُ إلى الأَرض تأكلی لحمه! قالت: الهی فكيف آكل لحمه وكلامك فی جوفه؛ هنگامی که یک حافظ قرآن از دنیا می‌رود، خداوند عز و جل برای زمین وحی می‌فرستد که مبادا گوشت پیکر او را تناول کنی؟» و در پاسخ زمین می‌گوید: ای پروردگار من! چگونه گوشت پیکر او را تناول کنم درحالی که کلام نورانی تو درون سینه او مانند یک گنجینه می‌درخشد؟».
سلیمی تصریح کرد: وقتی که به روز قیامت می‌‌رسیم، باید همه این مسیرها را قطعاً طی کنیم. قیامتی که وقتی انسان اخبار و احوال آن را مطالعه می‌کند، بر خود می‌ترسد. در آن صحنه وانفسا که همه کفار آرزو می‌کنند، «یا لَیتَنی کُنتُ تراباً»، پیامبر اکرم(ص) در روایتی می‌فرمایند که «يُوضَعُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ وَ عِنْدَ كُلِّ مِنْبَرٍ نَجِيبٌ مِنْ نُجُبِ اَلْجَنَّةِ ثُمَّ يُنَادِي مُنَادٍ مِنْ قِبَلِ رَبِّ اَلْعِزَّةِ أَيْنَ حَمَلَةُ كِتَابِ اَللَّهِ اِجْلِسُوا عَلَى هَذِهِ اَلْمَنَابِرِ فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَ لاَ أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ حَتَّى يَفْرُغَ اَللَّهُ تَعَالَى مِنْ حِسَابِ اَلْخَلاَئِقِ ثُمَّ اِرْكَبُوا عَلَى هَذِهِ اَلنُّجُبِ وَ اِذْهَبُوا إِلَى اَلْجَنَّةِ؛ در آن روز منبرهایی از جنس نور در صحرای محشر برافراشته می‌شود و در کنار هر یک از این منابر نورانی یک مرکب سپید راهوار بهشتی حاضر ایستاده است. سپس، یک منادی ندا می‌دهد که حمله کتاب خدا کجا هستند؟ قرآنیان حقیقی بیایید و بر این منبرهای نورانی جلوس کنید و هیچ نگران نباشید و ترسی نداشته باشید تا زمانی که خداوند از رسیدگی به حساب خلق فارغ شود. سپس، سوار این مرکب‌ها شوید تا شما را وارد بهشت کنند». البته حامل قرآن به کسی گفته می‌شود که قرآنی بیندیشد، قرآنی سخن بگوید و قرآنی عمل کند.
وی با اشاره به حدیثی از پیامبر(ص) که فرمود: «قرآن، کلام خداست و قاری قرآن باید پروردگارش را بزرگتر از آن بداند که در محضر او مرتکب گناه و خطا شود»، گفت: بدا به حال قرآنیانی که با عملکرد ضد قرآنی خود موجب بدبینی جامعه اسلامی به قرآن و مکتب و اسلام شود. اگر کسی در جامعه قرآنی باشد، اما عاری از اخلاص، این سرنوشت را پیدا می‌کند که پیامبر(ص) می‌فرمایند «در روز قیامت دستور می‌رسد که گروه گروه افراد را به طرف آتش جهنم ببرند. خداوند به نگهبان دوزخ می‌گوید که به آتش بگو این‌ها را در بر بگیرد، اما قدم‌های آن‌ها را نسوزاند زیرا این‌ها با این قدم‌ها به مساجد می‌رفتند. آن‌ها را بسوزان اما صورت ایشان را نسوزان زیرا آن‌ها برای نماز وضو می‌ساختند. دستان آن‌ها را نیز نسوزان زیرا با این دستان دعا می‌کردند. زبان آن‌ها را نیز نسوزان زیرا با این زبان قرآن تلاوت می‌کردند. پس از این دستورات خداوند، نگهبان آتش خطاب به جهنمیان می‌گوید که چه کردید جهنمی شدید؟ گفتند که ما برای جایزه و شهرت قرآن می‌خواندیم و این اعمال را انجام می‌دادیم و خداوند نیز به ما گفته است که پاداش خود را از همان کسانی که برای خوشایندشان کار خیر انجام می‌دادید، بگیرید».
پیشکسوت قرآنی کشور تصریح کرد: یکی از آفت‌هایی که ما امروز در جامعه قرآنی داریم، توقف در لفظ قرآن است و خیلی از افراد در جامعه قرآنی هستند که کاری به عمل به قرآن ندارند. از پیامبر اکرم(ص) پرسیدند که «أیُّ الناسِ أحسَنُ صوتاً بالقرآن؟ قال: من إذا سَمِعتَ قراءتَهُ، رأیتَ أنه یَخشَی الله؛ چه کسی بهترین صدا را در قرائت قرآن دارد؟ فرمودند کسی که وقتی قرائت او را شنیدی، خشیت و خشوع در برابر خداوند را در او ببینی». ما نباید تنها به دنبال مدال و جایزه و شرکت در مسابقات قرآن برای این امور باشیم، بلکه باید کاری کنیم که وقتی در صحرای محشر قرار گرفتیم، پیامبر اکرم(ص) ما را به عنوان یک فرد عامل به قرآن بشناسد.
سلیمی با بیان اینکه نباید هدف اصلی خود در راه قرآن را فراموش کنیم، ادامه داد: وظایف جامعه قرآنی در آستانه چهلمین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی به مراتب سنگین‌تر از آن است که تنها به فکر برگزاری جلسات قرآن و زیبا خواندن قرآن باشیم. دشمنان ما شمشیر را از رو بسته‌اند. بیش از 220 هزار شهید، بیش از پانصد هزار نفر جانباز، بیش از 48 هزار نفر از عزیزانی که بهترین سال‌های عمر خود را در اسارت گذراندند، تقدیم انقلاب و قرآن شده‌اند. کسانی مانند سرلشگر شهید حسین لشگری که 18 سال در اسارت بود و حافظ قرآن شد. ما وام‌دار شهدا و آزادگان و ایثارگران هستیم. ما وام‌دار آن مادر شجاع شهیدی هستیم که در ستاد تفحص شهدا به من گفت: «شاکر خداوندی هستم که در آن روزی که تنها فرزند من ابوالفضل را به من داد، سه کیلو و سیصد گرم وزن داشت و امروز هم که تیم تفحص بقایای استخوان‌های او را به من می‌دهد، سه کیلو و سیصد گرم وزن دارد». جامعه قرآنی باید پاسخگو باشد و همه مدیران نظام نیز باید پاسخگو باشند. قرآن این مقامات و امتیازات را دارد، اما استفاده از آن به عنوان قاری، مفسر، حافظ و ... مسئولیت‌آفرین است.
وی در پایان سخنان خود با بیان اینکه هر یک از قرآنیان سرافراز ما باید بله قرآن‌گو باشند نه بله قربان‌گو!، اظهار کرد: جامعه قرآنی ما باید گوش به فرمان امام صادق(ع) باشد که فرمود: «كُونُوا دُعَاةَ النَّاسِ بِغَيْرِ أَلْسِنَتِكُمْ». قاری قرآنی که خداوند متعال صوت داودی و حافظه خوب به او داده است، باید در کنار آن عمل قرآنی را در جامعه متجلی کند.
انتهای پیام