کد خبر: ۳۷۸۳۷۵۱

تاریخ: ۰۳ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۳:۰۳

سعید تشکری:

شاهد فقدان انرژی در ادبیات هستیم

گروه ادب ــ دبیر سلسله نشست‌های داستان‌نویسان رضوی گفت: متأسفانه از امکاناتی که در راستای کمک به نویسنده فراهم است، نویسندگان جدید استفاده نمی‌کنند و شاهد یک فقدان انرژی در ادبیات هستیم.

به گزارش ایکنا به نقل از روابط عمومی به‌نشر؛ پنجاه و دومین عصرانه داستان‌نویسان رضوی در سه‌شنبه‌های به‌نشر در قالب سلسله نشست‌های تبلیغی-ترویجی «در پناه کلمات» با تجلیل از سعید بابایی، نویسنده، تصویرگر و نمایشنامه نویس خراسانی در فروشگاه مرکزی کتاب و محصولات فرهنگی به‌نشر (انتشارات آستان قدس رضوی) در مشهد برگزار شد.
سعید تشکری، نویسنده و مدرس ادبیات داستانی و دراماتیک در این نشست که با حضور نویسندگان پیشکسوت و داستان‌نویسان نوقلم برگزار شد، اظهار کرد: تاریخ طبیعی ما، کهنسال شدن در ادبیات است. امروزه خیلی ارزان با نوشتن و عمر خود رفتار می‌کنیم. متأسفانه از امکاناتی که در راستای کمک به نویسنده امروز فراهم است، نویسندگان جدید استفاده نمی‌کنند و شاهد یک فقدان انرژی در ادبیات هستیم به این معنا که نویسندگان کنونی اهل تحمیل خود بر شرایط نیستند.
تشکری فقدان «آن» را در نویسندگان جدیدی که پا به عرصه نگارش متون می‌گذارند، از ضعف‌های موجود در ادبیات دانست و بیان کرد: متأسفانه این شور و هیجان نوشتن که در نسل قدیم وجود دارد، را در نویسندگان جوان نمی‌بینیم.
نویسنده رمان «رژیسور» قدم زدن در تاریخ و مطالعه آن را از شرایط اصلی برای نگارش یک داستان دانست و با اشاره به بحث ادبیات شهری گفت: ادبیات شهری ادبیاتی است که اگر آن را از نویسنده بودن یک شهر بگیریم دیگر چیزی باقی نمی‌ماند، زیرا ادبیات شهری یک آدرس است. در حالی که اخیراً اکثر داستان‌های ما آدرس ندارند و این بی‌آدرسی یک رنج بزرگ در ادبیات شهری است.
به گفته تشکری حضور نویسنده در اثر و استفاده از خاطراتی که بر او گذشته است، یکی از عوامل جذابیت داستان است، اما نویسندگان جوان در آثار خود حضور ندارند، به این معنا که گویا دستوراتی از افق دوری داده می‌شود که افرادی به عنوان شخصیت‌های داستان به روی کاغذ بیایند که از خود واقعی نویسنده به دور است، وجود خارجی ندارد و قهرمان وجود آن‌ها امکان بروز ندارد.
دبیر سلسله نشست‌های داستان‌نویسان رضوی با تأکید بر اینکه نویسنده باید آرتیست داستانش باشد و این چیزی است که در آثار نویسندگان قدیم به وضوح مشاهده می‌شود، افزود: یکی از ابزار‌های مهم داستان‌نویسی محتواست و قسمت بعدی عناصر گرافیکی داستان است که سبب می‌شود، داستان را به گونه‌ای انتخاب کند که در حجم کم و مینیمالیست به عرصه داستان ورود کند.
در ادامه سعید بابایی نویسنده، گرافیست و تصویرگر با ارائه طرح درس شهر و داستان‌های گرافیکی اظهار کرد: برای نگارش یک اثر از همان ابتدا به دنبال تجربه بودم و این تجربه سبب می‌شد، به مرور و در گذشت زمان حس و حال نوشتن به سراغم بیاید.
وی افزود: تجربه‌ها و خاطراتی که قرار است به داستان تبدیل شود، باید به گونه‌ای پرورانده شود که برای خواننده جذابیت داشته باشد و لزوم این امر این است که در هر حوزه‌ای که به آن وارد می‌شوید، شخصیت خودتان را هم در نگاه بیرونی و هم درونی حفظ کرده باشید.
بابایی تصریح کرد: همه چیز از یک قصه آغاز و در نهایت به یک تصویر و یا داستان ختم می‌شود و اینگونه است که هر تصویر یک قصه‌ای همراه خود دارد، همچنان که ریتم در داستان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است، باید به گونه‌ای باشد که کشش را در مخاطب ایجاد کند.
این داستان‌نویس استان بیان کرد: مطالعه آثار گوناگون تأثیر شگرفی بر دید و افزایش اطلاعات نویسنده ایفا می‌کند و از اینکه بدون خواندن کتاب و تنها با اتکا به اینترنت به دنبال منابع باشیم، به مشکل برمی‌خوریم.
وی با گذری به کارنامه فعالیت هنری خود افزود: سال ۱۳۵۴ به طور اتفاقی به تئاتر علاقه‌مند و سال ۱۳۵۷ وارد دانشگاه هنر‌های دراماتیک شدم، خاطرم هست برای نگارش دیالوگ جدید در یکی از تئاتر‌ها به اجبار دیالوگ‌نویسی را فرا گرفتم و بعد از آن ۶ سال در تالار وحدت و تئاتر شهر گریمور بودم.
این هنرمند خراسانی ادامه داد: عروسک‌سازی مدرسه موش‌ها و بعد از آن قصه‌نویسی درباره عروسک‌های مختلف سبب شد به نویسندگی روی بیاورم و در جریان آشنایی با تصویرگران مختلف به نگارش کتاب‌هایی در زمینه تصویرگری پرداختم.
در این نشست از ۳۰ سال فعالیت حرفه‌ای سعید بابایی؛ در حوزه نویسندگی و تصویرگری تجلیل شد و نویسندگان جوان داستان‌های کوتاه خود را برای حاضران قرائت کردند.
انتهای پیام