کد خبر: ۳۷۸۷۴۰۹

تاریخ: ۱۵ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۵:۰۹

گزارش ایکنا بعد از چهارمین سال کلنگ‌زنی؛

خاک‌نشینی پروژه درمانی بیماران سرطانی/ وقفه در به ثمرنشینی وقف

گروه جامعه ــ ساخت بیمارستان وقفی حضرت عبدالعظیم(ع) در شهرری چهار سال است که با وقفه روبرو شده و همچنان در مرحله خاکبرداری مانده است؛ این در حالیست که پشتوانه مالی بخشی از این ساخت و ساز اوراق وقف بود که خیران با نیت کمک به درمان بیمارن سرطانی اهدا کرده بودند.

به گزارش ایکنا؛ سرطان یکی از بیماری‌های شایع در جهان است که می‌تواند منجر به مرگ شود. کشورهایی که درآمد کم یا متوسط دارند قطعا تلفات بیشتری در این زمینه خواهند داد چرا که هزینه‌های پیشگیری، درمان و نگهداری از سرطانیان بسیار سرسام‌آور است. در این راستا سنت حسنه وقف به عنوان ابزاری برای رفع نیاز مردم به میدان آمد تا در این زمینه نیز منشأ خیر شود، بنابراین اوایل اسفندماه سال 92 بود که کار فروش اوراق وقف برای ساخت بیمارستان تخصصی سرطان آغاز شد.

در مرحله اول این اوراق به مدت یک ماه در اسفند‌ماه سال ۹۲ به منظور ایجاد بیمارستان تخصصی سرطان در شهرری به فروش رسید و در مرحله دوم از عید غدیر سال 93 تا پایان همان سال، کار فروش این اوراق از سر گرفته شد. مجوز مجلس شورای اسلامی برای فروش اوراق وقف در این مرحله ۱۰۰ میلیارد تومان بود که به طور مشترک برای دو بیمارستان تخصصی سرطان در شهر ری و شیراز به فروش رسید.

کلنگ ساخت بیمارستان تخصصی و فوق‌تخصصی حضرت عبدالعظیم(ع)(سرطان)۳۰ شهریورماه سال 1393، با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین علی‌ محمدی، رئیس سابق سازمان اوقاف، علی‌اکبر ولایتی، مشاور مقام معظم رهبری در امور بین‌الملل، هاشمی، استاندار اسبق تهران و آیت‌‌الله ری‌شهری، تولیت آستان حضرت عبدالعظیم(ع) به زمین زده شد و نخستین مرحله خاکبرداری این بیمارستان نیز چهارشنبه، ۱۵ بهمن‌ماه سال 1393، همزمان با روز جهانی سرطان انجام شد. گزارش تصویری مراسم کلنگ زنی بیمارستان را اینجا ببینید!

حجت‌الاسلام والمسلمین سعید اوتار‌خانی، رئیس اداره اوقاف وامور خیریه شهرری برآورد ساخت این بیمارستان را هزینه‌ای معادل ۳۰۰ میلیارد تومان اعلام کرده بود و مقرر شده بود طی سه سال فروش اوراق وقف ساخت بیمارستان فوق تخصصی سرطان ادامه داشته باشد. طبق برنامه ریزی صورت گرفته مقرر شده بود تا در این محل، بیمارستان ۳۰۰ تختخوابی تخصصی و فوق تخصصی در رشته‌های مختلف برای سرویس دهی به تمامی مردم ساخته و به صورت همزمان بیمارستان ۱۰۰ تختخوابی سرطان نیز به عنوان بخش فوق تخصصی برای سرویس دهی به بیماران صعب‌العلاج در کنار این مجموعه دایر شود.

متوقف شدن فروش اوراق وقف بیمارستان سرطان

این مجموعه در زمینی به مساحت ۱۱ هزار متر مربع در موقوفه مرحوم روحانی‌نژاد طراحی شده بود و مبنای آن بر مشارکت آحاد مردم بود به طوری که افراد می‌توانستند با خرید اوراق وقف در این عمل خیر مشارکت کنند اما فروش این اوراق در سال ۹۴ متوقف شد؛ با این حال حجت‌الاسلام والمسلمین محمد مهدی حاتمی، معاون وقت اوقافی، حقوقی و امور مجلس سازمان اوقاف و امور خیریه در گفت‌وگو با ایکنا اعلام کرده بود که هیچ کار خیری بر زمین نمی‌ماند و در صورتی که فروش اوراق متوقف شود به صورت اعلام فراخوان از واقفان برای تکمیل این بیمارستان دعوت می‌کنیم.

امروز 15 بهمن‌ماه سال 1397 است و چهار سال از زمان آغاز خاکبرداری بیمارستان تخصصی سرطان در شهر ری می‌گذرد، اما حرکتی در روند ساخت این مرکز درمانی با گذشت چهار سال از زمان خاکبرداری به چشم نمی‌خورد و سکوتی که دایره مسئولان مرتبط را احاطه کرده است.

سید هادی ایازی، که در مردادماه سال 94 قائم مقام وزیر بهداشت، درمان وآموزش پزشکی در امور مشارکت‌های مردمی بود نیز در گفت‌وگو با ایکنا از تلاش وزارت بهداشت در کمک به سازمان اوقاف و امور خیریه خبر داده و ابراز امیدواری کرده بود که با رایزنی‌های وزارت بهداشت، بیمارستان شهر ری که اوقاف متولی آن است در زمان‌بندی خوبی به سر انجام می‌رسد؛ اما تا کنون تغییری در ظاهر این بیمارستان به چشم نمی‌خورد.

در این راستا به سراغ حجت‌الاسلام والمسلمین سید هاشم حسینی، معاون فرهنگی اداره‌کل اوقاف و امور خیریه استان تهران رفتیم تا به تبیین وضعیت کنونی بیمارستان و چرایی آن بپردازد. وی با بیان اینکه هنوز بیمارستان در مرحله خاکبرداری و میخ‌‌کوبی قرار دارد، گفت: انتظاری که از مجموعه شهرداری و وزارت بهداشت با توجه به هماهنگی‌های اولیه صورت گرفته وجود داشت، محقق نشد.

وی از طولانی شدن روند اخذ موافقت اصولی و تائیدیه نقشه بیمارستان به عنوان اولین مانع یاد و اظهار کرد: با وجود اینکه بهره‌بردار این طرح وزارت بهداشت و دانشگاه‌های علوم پزشکی بودند، اما این روند به صورت بسیار طولانی طی شد.

اول موافقت بعد مخالفت!

حجت‌الاسلام حسینی از دیگر موانعی که بر سر راه ساخت بیمارستان قرار داشت را شورای شهر خواند و گفت: با وجود اینکه مسئولان شهرداری در مراسم کلنگ زنی حضور داشتند و موافقت اولیه با اخذ تعهدات برای خاک‌برداری را پذیرفتند و به ما کمک کرده بودند، اما در مراحل بعدی با ساخت مجموعه بهداشتی درمانی در این مکان مخالفت کردند.

وی با بیان اینکه در حال حاضرموافقت اصولی و تأییدیه نقشه از وزارت بهداشت اخذ شده است، تصریح کرد: اما کمیسیون ماده هفت که باید اجازه ساخت و ساز را بدهد از صدور مجوز خودداری کرده و توجیه آنان نیز این است که این مکان جزو فضای سبز و باغ محسوب می‌شود، اما مستنداتی که دلیلی بر باغ بودن این فضا باشد به چشم نمی‌خورد و ما دلیل مخالفت شورای شهر با ایجاد این مکان که می‌تواند به مردم خدمت رسانی کند را درک نمی‌کنیم.

حجت‌الاسلام حسینی به برگزاری جلساتی با مسئولان شورای شهر تهران و بیان این موضوع که این طرح عام‌المنفعه بوده و منفعت اقتصادی و تجاری شخصی در پی ندارد، اشاره و تصریح کرد: با آقای هاشمی، رئیس شورای شهر تهران نیز جلساتی را برگزار کردیم اما رایزنی‌ها به نتیجه نرسیده است و با وجود اینکه مکاتبات قبلی شهرداری که دربردارنده مجوزهای ابتدایی کار بوده است را ارائه داده‌ایم تا در جریان باشند که هیچ اقدامی بدون اطلاع و هماهنگی با شهرداری انجام نشده، تا کنون مجوزی از سوی شورای شهر صادر نشده است و معتقد هستند این مجوزها مربوط به گذشته بوده است. وزارت بهداشت نیز با شورای شهر وارد مذاکره شده، اما تا کنون راه به جایی نبرده است.

دلیل این سکوت 4 ساله چیست؟

وی معتقد است اوقاف به دنبال متشنج کردن اوضاع و بدگویی علیه شهرداری نبوده و به همین دلیل تا کنون از رسانه‌ای کردن این موضوع خودداری کرده است؛ اما آنچه در ایمان میان بیش از محقق نشدن ساخت بیمارستان می‌تواند آسیب‌زا باشد، از دست رفتن اعتماد مردم است، چرا که با ایجاد اوراق وقف بیمارستان، زمینه برای ایجاد یک الگو از وقف مشارکتی مهیا شده ومردم نیز همکاری گسترده‌ای در این زمینه داشتند، اما متوقف ماندن بیمارستان سبب شد تا مردم نیز اشتیاق اولیه را برای وقف مشارکتی از دست دهند.

با افت جدی وقف مشارکتی از سوی مردم مواجه شدیم

حجت‌الاسلام حسینی ضربه خوردن به اعتماد مردم به سبب سابقه منفی ایجاد شده در مورد وقف مشارکتی را اتفاقی ناگوار خواند و گفت: دیگر نمی‌توان انتظار داشت شاهد مشارکت گسترده مردم در موارد این‌چنینی باشیم، هرچند که مبالغ اهدایی آنان اندک باشد. در حال حاضر طرح‌های مشارکتی را با سازمان اورژانس دنبال می‌کنیم تا جایگزین طرح بیمارستان شود و زمینه برای وقف مشارکتی ادامه یابد اما تا به نتیجه کامل نرسیم از اعلام آن امتناع می‌کنیم تا مجددا شاهد بی‌اعتماد شدن مردم نباشیم.

وی در پاسخ به این پرسش که اوراق وقف خریداری شده از سوی مردم و نیات وقفی آنان چگونه مصرف شد، اظهار کرد: هزینه‌هایی که تا کنون برای ایجاد نقشه و خاک‌برداری و میخ کوبی انجام شده، بیش‌از کمک‌های مردمی بوده و از منابع اوقاف نیز استفاده شده است. تمام تلاش و اصرار اوقاف نیز برای به ثمر رساندن این پروژه، هزینه‌هایی است که مردم متقبل شدند و با این نیت وقف کردند.

ایکنا به سراغ محمد سالاری، رئیس کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر تهران نیز رفت. وی پاسخ‌دهی به این موضوع را موکول به مطالعه کامل پرونده کرد و گفت: با این حال باید گفت شورای شهر تهران با صدور مجوز ساخت در زمینی که دارای شاخص‌های باغ همچون تعداد مشخصی درخت باشد ممانعت می‌کند و حضور چهره‌هایی از میان مسئولان شهری در زمان کلنگ زنی در هیچ مراسمی نمی‌تواند گواهی بر صدور مجوز ساخت شود.

ایکنا پیگیر جواب کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر تهران خواهد بود، اما آنچه در این میان هویداست، علاوه بر هدر رفت مبالغی است که از سوی خیران با نیت درمان بیماران سرطانی اهدا شده بود، از میان رفتن اعتماد عمومی مردم در به سرانجام رسیدن فعالیت‌های خیریه با پشتوانه وقف است؛ فرصت‌سوزی و اعتماد سوزی که این میان حادث شد را چه سازمان، شورا، وزارت و ... باید پاسخ دهد؟ و در شرایطی که هزینه‌های درمان روز به روز بالاتر می‌رود و خانواده‌ها علاوه بر درد بیماری عزیزانشان باید متحمل مشکلات مالی متعددی شوند، روا نیست از سرمایه‌هایی که خیرخواهانه و در راه رضای خدا اهدا شده است، استفاده بهینه صورت نگیرد.

«اعتماد» همان حکم آب رفته به جوی را دارد که دیگر بازنمی‌گردد، پس شایسته است مسئولان امر در برابر اعتماد مردم به سنتی که از پیامبر اکرم(ص) برای مسلمانان باقی مانده است حساسیت بیشتری داشته باشند و به سادگی زمینه را برای بی‌اعتمادی مردم ایجاد نکنند و آنجا که دستی بلند می‌شود برای کمک به هم‌نوع، دستگیر باشند نه دست و پا گیر و همانطور که در مراسم افتتاح و کلنگ‌زنی یک برنامه مشتاق حضور و سخنرانی هستند، پیگیر قول‌ها و برنامه‌های اعلامی هم باشند.

و نکته پایانی آنکه هر شانه‌ای تاب و توان پذیرش مسئولیت را ندارد، کاش متناسب با ظرفیتمان متعهد شویم و قول دهیم.

انتهای پیام