کد خبر: ۳۷۹۰۶۷۹

تاریخ: ۲۸ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۸:۴۲

ایکنا بررسی می‌کند؛

انحلال معاونت اجتماعی وزارت بهداشت شایعه یا واقعیت

گروه سلامت ــ در حالی که دو هفته از رأی اعتماد نمایندگان مجلس به وزیر بهداشت نمی‌گذرد، منابع آگاه از استعفای معاون اجتماعی و انحلال دو معاونت اجتماعی و برنامه‌ریزی وزارت بهداشت خبر می‌دهند؛ ساختاری که نمی‌دانیم قائل به فرد است یا سلیقه مدیر یا ...

به گزارش ایکنا، هنوز دو ماهی نمی‌شود که سیدحسن قاضی‌زاده هاشمی، وزیر سابق بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، برای محمدهادی ایازی، معاون اجتماعی و سیدعلی صدرالسادات، معاون توسعه و مدیریت منابع انسانی، که امسال بازنشسته می‌شدند، از رهبری مجوز ادامه فعالیت آنان را با وجود قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان اخذ کرد، اما هاشمی که اصرار بر ماندن این دو نفر داشت، خود نماند و سکان وزارت بهداشت را به سعید نمکی سپرد.
روز گذشته سعید نمکی، وزیر بهداشت، سیدکامل تقوی را به عنوان معاون توسعه و مدیریت منابع وزارت بهداشت و سرپرست معاونت برنامه‌ریزی راهبردی و هماهنگی این وزارتخانه معرفی کرد. در واقع، هم سیدعلی صدرالسادات، معاون توسعه و مدیریت منابع و هم علی‌اکبر حق‌دوست، معاون برنامه‌ریزی راهبردی و هماهنگی، را همزمان از کار برکنار کرد.
حق‌دوست در حالی برکنار شد، که صحبت از انحلال معاونت برنامه‌ریزی راهبردی و هماهنگی و همچنین معاونت اجتماعی وزارت بهداشت می‌شود.
شایعه انحلال معاونت اجتماعی یا ادغام آن در یکی از معاونت‌های توسعه و مدیریت منابع یا معاونت فرهنگی، دانشجویی با استعفای ایازی معاون اجتماعی وزیر- که از روز گذشته مطرح شده بود- قوت پیدا می‌کند.
یک منبع آگاه در معاونت اجتماعی وزارت بهداشت در گفت‌وگو با ایکنا، ضمن تأیید خبر استعفای ایازی انحلال این معاونت را نیز تلویحاً مورد تأیید قرار داد.
ایازی مرد پرقدرت وزارت بهداشت در زمان قاضی‌زاده هاشمی بود، فردی که ابتدا قائم‌مقام وزیر در امور مشارکت‌های مردمی و خیرین سلامت شد. سپس با ایجاد معاونت اجتماعی در فروردین‌ماه ۹۵، معاون اجتماعی وی شد. پس از استعفای هاشمی، از وزارت و آمدن نمکی در حالی که بیشتر معاونان وزیر سابق ابقا شدند، هیچ حکمی درباره ادامه همکاری ایازی از سوی وزیر جدید بهداشت صادر نشد.
از سوی دیگر گفته می‌شود که وزیر کنونی بهداشت اعتقادی به معاونت اجتماعی نداشته و در جلسات و محافل خصوصی به سایر معاونت‌های این وزارت‌خانه توصیه کرده که فعالیت‌های اجتماعی سلامت را برعهده گیرند.
معاونت اجتماعی وزارت بهداشت در فروردین‌ماه ۹۵ با انحلال معاونت طب سنتی در این وزارتخانه ایجاد شد. در آن زمان نیاز به وجود این معاونت و عدم اجازه سازمان برنامه برای ایجاد معاونت جدید در وزارت بهداشت را دلیل قربانی کردن معاونت طب سنتی برای تشکیل معاونت اجتماعی بیان کردند.
به دنبال استعفای معاون اجتماعی وزارت بهداشت و حتی انحلال یا ادغام آن این پرسش مطرح می‌شود که نقش ایازی و معاونت اجتماعی در وزارت بهداشت چه بود که قاضی‌زاده هاشمی، وزیر پیشین، پس از تأسیس معاونت به دنبال شکل‌دهی و گسترش در همه دانشگاه‌ها و دانشکده‌های علوم پزشکی کشور بود؛ چنانکه ادامه خدمت ایازی را در این مجموعه پس از بازنشستگی وی، از رهبری خواستار شد.
امروزه سلامت در مفهوم عام و گسترده آن در کشور‌های توسعه‌یافته در سیاست‌گذاری و اجرا محدود به امور بهداشتی و درمانی نمی‌شود، بلکه تلاش کرده‌اند تا رویکرد اجتماعی به سلامت که نقش مردم، نهاد‌های غیردولتی، مؤسسات و سازمان‌های مردم‌نهاد و خیریه، داوطلبان و فعالان فرهنگ و هنر را، که بر ارتقای سلامت جامعه تأکید دارد، هدایت و رهبری کنند.
به گفته ایرج حریرچی، قائم‌مقام وزیر بهداشت، در زمان ایجاد این معاونت در پاسخ به ایکنا مبنی بر دلایل ایجاد این معاونت «۷۵ درصد مسائل مربوط به سلامت مربوط به درمان نیست و در مسائل اجتماعی ریشه دارد». معاونت اجتماعی وزارت بهداشت با این نگاه و البته مبتنی بر سیاست‌های کلان حوزه سلامت، ابلاغی مقام معظم رهبری در وزارت بهداشت از سوی هاشمی بنیان گذاشته شد. این معاونت طی دو سال فعالیت خود با ساختار ایجاد شده در آن و تلاش‌های ایازی دستاورد‌های بسیاری را برای وزارت بهداشت و نظام سلامت کشور حاصل کرد و سازمان بهداشت جهانی آن را الگویی برای سایر کشور‌های منطقه خواند.
معاونت اجتماعی وزارت بهداشت با سیاست جذب حداکثری مشارکت‌های عمومی و مردمی، تقویت و کاربرد راهبرد مشارکت‌های میان‌بخشی در دولت، توانست تا حد زیادی به تحقق اجتماعی شدن سلامت، که سال‌ها آرزوی وزرای بهداشت در مقاطع مختلف بوده است، کمک کند.
جلب مشارکت و سرمایه‌گذاری ۶ هزار میلیارد تومانی خیران برای احداث و ایجاد مراکز بهداشتی-درمانی، مراکز انتقال خون، همراه‌سرا‌های مجاور بیمارستان‌ها برای اقامت همراهان بیماران، خوابگاه‌های دانشجویی، تخت‌های بیمارستانی جدید، بازسازی و نوسازی بیمارستان‌های فرسوده، اهدا و خرید ملک و تجهیزات پزشکی، ایجاد بانک اطلاعاتی سازمان‌های مردم‌نهاد، خیریه‌ها، خیران و گروه‌های جهادی و داوطلب، سامان‌دهی و کمک به تشکیل و توسعه‌ ۷۲۳ سازمان مردم‌نهاد و ۸۹۰ خیریه حوزه سلامت و شبکه‌سازی مؤسسات و تشکل‌های هم‌موضوع (مانند ایدز، سرطان، توانبخشی و اعتیاد) و برگزاری کارگاه‌های آموزشی و توانمندسازی ویژه آن‌ها از مهمترین اقدام معاونت اجتماعی وزارت بهداشت تحت مدیریت سیدهادی ایازی بوده است.
اجرای کمپین‌های آموزشی و فرهنگی برای توانمندسازی مردم در راستای خودمراقبتی، سبک زندگی سالم و... مانند کمپین‌های سرطان و شهروند سالم، برنامه‌ریزی و راه‌اندازی سرای سمن‌های سلامت در نقاط کم‌برخوردار کشور و برنامه‌ریزی و برگزاری نخستین مجمع ملی سلامت جمهوری اسلامی ایران با حضور رئیس‌جمهور و چند تن از وزرا و همچنین تشکیل مجامع سلامت در ۳۱ استان و ۳۹۵ شهرستان و محله‌های سراسر کشور، برنامه‌ریزی و راه‌اندازی بیش از دو هزار و ۱۶۱ کانون سلامت محله در سراسر کشور از اقدامات این معاونت در حوزه بهداشت بوده است.
تدوین سند دوران سالمندی و سند و مراحل اجرایی رشد و تکامل دوره کودکی، تشکیل ستاد بحران سازمان‌های مردم‌نهاد فعال در حوزه سلامت در مواقع اضطرار، برنامه‌ریزی و راه‌اندازی مؤسسات خیریه پشتیبان بیمارستان‌های دولتی کشور، راه‌اندازی و ارسال ۸۰ کلینیک دندان‌پزشکی سیار به مناطق کم‌برخوردار کشور و برنامه‌ریزی و پیگیری برای ارائه بیش از ۱۵۰هزار خدمت به مردم مناطق کم‌برخوردار کشور، بازنگری شاخص‌های عدالت و فعال‌سازی و توسعه کسب‌وکار‌های دیجیتال حوزه سلامت از دیگر اقدامات ایازی و ساختار معاونت جوان اجتماعی وزارت بهداشت بوده‌اند.
حال با رفتن ایازی و صحت این شایعه که معاونت اجتماعی وزارت بهداشت با رفتن ایازی منحل می‌شود، چند پرسش مطرح می‌شوند که آیا فقط حضور ایازی در وزارت بهداشت بود که موجب ایجاد معاونتی شد که حال با رفتن او دیگر چنین معاونتی نیز قرار نیست باقی بماند و اینکه ساختارها در سطح وزارتخانه قائل به فرد است که با حضور و غیبتش ایجاد و منحل شود؟
پرسش دیگر نیز این است که در صورت انحلال معاونت اجتماعی تکلیف پروژه‌های بر زمین مانده اجتماعی شدن سلامت چه می‌شود؟ از سوی دیگر چه ساختاری در وزارت بهداشت می‌تواند سمن‌ها و تشکل‌های مختلف مانند خیرین را با وزارت بهداشت هماهنگ و در راستای خدمت به مردم و بیماران بسیج کند. این‌ها پرسش‌هایی است که مدیران وزارت بهداشت طی روز‌های آتی باید به آن‌ها پاسخ دهند.
نگارش از یاسر مختاری
انتهای پیام