کد خبر: ۳۸۰۱۲۶۴

تاریخ: ۱۷ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۹:۱۲

آیت‌الله جوادی آملی:

تنها راه حفظ نظام و انقلاب، بازگشت به قرآن است

گروه حوزه‌های علمیه ــ مفسر قرآن کریم با بیان اینکه تنها راه حفظ نظام و انقلاب، بازگشت به قرآن است، تصریح کرد: قرآن فرمود وقتی سخن از کلام من است، حرف نزن و ببین من چه می‌گویم؛ البته قرآن جلوی فهم و نقد و اعتراض و اشکال را هم نگرفته است.

به گزارش ایکنا، آیت‌‌الله عبدالله جوادی آملی امروز 17 فروردین‌ماه در اولین جلسه تفسیر سال جدید در تفسیر سوره مزمل گفت: این سوره در اوائل بعثت نازل شد و سوره‌هایی که در اوائل بعثت نازل شده، آیاتی دارند که معرف قرآن هستند.

این مفسر قرآن با بیان اینکه قرآن، جامعه خوابیده را بیدار و بیدار را به پا نگه می‌دارد، تصریح کرد: قرآن همچنین جامعه به‌پاخاسته را هوشمند و جامعه هوشمند را به تبعیت از خود دعوت می کند و می‌فرماید وقتی قرآن خوانده می‌شود، سکوت کن و گوش بده.

آیت‌الله جوادی آملی با بیان اینکه ما به برکت نظام و انقلاب اسلامی در صدد این هستیم که جامعه زنده داشته باشیم، اظهار کرد: در دوره صدر اسلام، دو امپراتوری به نام ایران و روم بر دنیا حکومت می‌کردند و ایران هم قرن‌های متمادی تا انقلاب اسلامی، شاهنشاهی بود؛ اسلام با همین قرآن دو امپراتوری را فتح کرد؛ البته امروز بنای ما گرفتن جایی نیست و در صدد این هستیم که کسی طمع به ما نکند.

وی با بیان اینکه تنها راه حفظ نظام و انقلاب، بازگشت به قرآن است، تصریح کرد: قرآن فرمود وقتی سخن از کلام من است، حرف نزن و ببین من چه می‌گویم؛ البته قرآن جلوی فهم و نقد و اعتراض و اشکال را نگرفته، ولی فرموده موقع خواندن قرآن، سکوت کنید و گوش دهید و ببینید حرف من چیست و وسط قرآن نپرید، ولی نقد و اعتراض دارید هم بگویید؛ مانند فقیه و مدرسی که درس می‌گوید و هنگام درس گفتن دوست ندارد کسی وسط بحث او بیاید.

صاحب تفسیر تسنیم تاکید کرد: حرف رهبر و نظام و مسئولان ما این است که ما روی پای خود بایستیم و کسی مزاحم ما نباشد وگرنه قصد فتح جایی را نداریم.

وی با اشاره به آیات ابتدایی این سوره افزود: خدا به پیامبر(ص) فرمود اگر می‌خواهی حرف مرا آن‌طور که باید بفهمی، باید شب برخیزی و نصفی از شب یا ثلث و یا ثلثین را بیدار باشی و قرآن بخوانی و در آن تدبر کنی، زیرا در روز اشتغالات فراوان داری.

این مرجع تقلید با اشاره به  ثقالت معنوی قرآن، اظهار کرد: قرآن آن قدر سنگین است که طاقت‌فرساست؛ یعنی محتوای علمی و برهان قطعی دارد که هر کسی آن را نمی‌فهمد، ولی در عین حال آسان است؛ یعنی دلپذیر و با فطرت انسان سازگار است؛ همان طور که انسان از بوی خوب و عسل و ادب و احسان بدون اینکه کسی یاد او داده باشد، لذت می‌برد، محتوای قرآن هم با فطرت او سازگار است.

انتهای پیام