کد خبر: ۳۸۱۰۲۷۴

تاریخ: ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۰۹:۱۹

مرتضی طاهری از مرحوم طباطبایی می‌گوید؛

راز محبوبیت و شلوغ بودن منبر‌های مرحوم طباطبایی

گروه جامعه ــ سادگی و صبر از مهمترین ویژگی‌های زندگی حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی طباطبایی بود که از نگاه مرتضی طاهری، مداح و پیرغلام اهل‌بیت(ع)، دور نمانده است. او از تلاش‌های آن مرحوم برای اشتغال و حل مشکلات اقتصادی مردم گفت، از راز محبوبیت و شلوغ بودن منبر‌های آقاسیدمهدی رمزگشایی کرد و حریت و آزادی را از خصوصیات مهم این عالم مردمی دانست.

به گزارش ایکنا؛ سادگی و صبر از مهمترین ویژگی‌های زندگی حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی طباطبایی محسوب می‌شود که از نگاه مرتضی طاهری، مداح و پیرغلام اهل‌بیت(ع)، نیز دور نمانده است. او که با حال و هوایی خاص از مرحوم طباطبایی برایمان روایت می‌کرد از تلاش‌های آن مرحوم برای اشتغال و حل مشکلات اقتصادی مردم گفت؛ از راز محبوبیت و شلوغ بودن منبر‌های سید رمزگشایی کرد و حریت و آزادی را از خصوصیات مهم این عالم مردمی دانست.

طاهری در این روزها که به سالگرد درگذشت حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی طباطبایی نزدیک می‌شویم، مرحوم طباطبایی را «جغرافیای سیار مکه و مدینه» دانست و خاطره‌ای از صحرای عرفات و برخورد با آن مرحوم برایمان روایت کرد.

مشروح این گفت‌وگو را در ادامه بخوانید؛

* آقای طاهری، از نگاه شما مهمترین دلیل جذابیت منبر‌های مرحوم طباطبایی چه بود؟
یکی از دلایل جذابیت سخنرانی‌های مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی طباطبایی ساده‌گویی و صداقت در گفتار بود، چرا که ایشان به چیزی که می‌گفت اعتقاد داشت. از سوی دیگر ایشان اعتقاد و علمش را در کلامی ساده، عامیانه و سلیس بیان می‌کرد. این سه مورد در کلامشان متقن و مشهود بود. همین امر باعث شده بود که بیان، کلام و رفتار ایشان به دل بنشیند.

مردم همیشه صداقت و راستگویی را می‌پسندند، دستور دین ما هم این است که می‌فرماید: «کلم الناس علی قدر عقولهم»؛ با مردم به مقدار فهمشان تکلم کنید»؛ البته سیره انبیا و اولیای خدا هم این بوده که وضع مخاطب را در گفتن حقایق در نظر می‌گرفتند. در غیر این صورت، هم علم ضایع می‌شد هم مخاطب. از آنجا که پیچیده صحبت کردن و واژه‌های سخت و دشوار به‌ کار بردن و به مردم تحویل دادن مورد استقبال عموم قرار نمی‌گیرد، ایشان با بیان ساده و صادق با مردم سخن می‌گفتند.

ایشان انسانی بصیر و ژرف‌نگر بود که به صورت سطحی به مسائل نگاه نمی‌کرد. همچنین حریت و آزادگی از خصوصیات شخصیتی این عالم مردمی بود. این شخصیت بزرگوار هرگز گمان نمی‌کرد به خاطر بیان آنچه به او می‌رسد تریبون و میکروفن را از دست بدهد؛ ایشان روح علمایی داشت و در هر کاری رضای خدا را مدنظر قرار می‌داد، هر چند رضای خدا در قبال بنده خدا نارضایتی ایجاد کند.

*از منظر شما مهمترین ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری ایشان چه بود؟
حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی طباطبایی یک استاد نظری و عملی اخلاق اسلامی بود. ویژگی‌هایی مانند آزادگی، تقوا، انصاف، متانت و سنجیدگی در سخنان این استاد اخلاق، او را تبدیل به یک شخصیت قابل احترام و ویژه ساخته بود. او شباهت‌های زیادی به جد بزرگوارشان پیامبر اسلام(ص) و ائمه معصومین(ع) داشت. حجت‌الاسلام طباطبایی نمونه بارزی از روحانیت مردمی بود که با طلبگی زندگی کرد و همواره بین مردم بود و در مورد آن‌ها دغدغه داشت.

*از همراهی با ایشان در جلسات مذهبی و منبری خاطره‌ای را روایت کنید.
ایشان روحانی حج و در کارشان واقعاً کم‌نظیر بودند. خاطرم هست که به ایشان و برادرشان، که در قید حیات هستند، لقب جغرافیای سیار مکه و مدینه داده بودند، چون به خوبی و با تسلط کامل وقایع و اماکن مکه و مدینه را می‌شناختند و معرفی می‌کردند، در حالی که آثار قدیمی به کلی از بین رفته بود و به‌ جای آن‌ها خیابان‌ها و خانه‌هایی ساخته شده بود، اما آن‌ها به‌ گونه‌ای این‌ها را توصیف می‌کردند که گویا وجود داشت و آن را می‌دیدند.

با ایشان به واسطه جلسات مختلف و مشترک مذهبی که داشتیم خاطرات بسیاری هم دارم که بسیاری از آن‌ها مفصل هستند. ما از جلسات ایشان استفاده‌های بسیاری می‌بردیم، حتی در مواقعی سعی می‌کردم که زودتر خودم را به مجلس برسانم تا از سخنان ایشان بهره‌مند شوم. اما خاطره‌ای که از ایشان می‌توانم نقل کنم، به ۳۴ سال پیش یعنی، سال ۱۳۶۳ بازمی‌گردد. در آن سال بنده دومین سفر حج خودم را تجربه می‌کردم که به صورت آزاد و بدون استفاده از سهمیه به این سفر رفته بودم. شب بود و در تاریکی صحرای عرفات برای خودم قدم می‌زدم که ناگهان دیدیم ایشان با حجت‌الاسلام قرائتی در یک کاروان حضور دارند. وقتی چشمشان به بنده افتاد من را صدا کردند و از من خواستند که در صحرای عرفات از امام زمان(عج) برایشان بخوانم. با همان شرایط تاریک بر روی خاک نشستم و شروع به خواندن در مورد امام زمان(عج) کردم. آهسته آهسته مردم جمع شدند و در نهایت به یک مجلس بسیار خوب و باصفا تبدیل شد که خاطره آن هنوز بعد از گذشت سال‌ها در ذهن من باقی مانده است.

*بیشترین تأکید و پیام‌های ایشان خطاب به مردم و مسئولان چه بود؟
مسائل و مطالب اخلاقی بیشترین تأکیدات حجت‌الاسلام والمسلمین سید هدی طباطبایی بود. البته بیشتر مطالبی را بیان می‌کردند که برای زندگی روز‌مره مردم مفید باشد و این موارد را در قالب روایات و آیات استخراج و بیان می‌کردند.

*از نگاه شما می‌توانیم چه درسی از سبک زندگی ایشان بگیریم؟
تقید ایشان به اعمال عبادی و تعبد ایشان می‌تواند الگو و راهنمای ما باشد. حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی طباطبایی هم بر این اصل استوار بود و سادگی و صبر ایشان یکی از درسی‌هایی است که می‌توانیم از سبک زندگی ایشان دریافت کنیم. با اینکه ایشان از قبل از انقلاب ثروت خوبی هم داشتند و راننده‌های بسیاری برای ایشان کار می‌کردند، اما همچنان سادگی خود را حفظ می‌کرد. سید روحیه بالایی در خدمت به خلق داشتند و سعی می‌کردند با در اختیار قرار دادن امکانات برای افراد متدین و آبرومند ایجاد اشتغال کنند، در حالی که با ثروت مناسبی که داشت می‌توانست اشرافی زندگی کند، اما هیچ وقت این گونه زندگی نکرد و تمام زندگی‌اش را با سادگی به اتمام رساند.

صبوری ایشان نیز قابل توجه بود. آقا سید سه دوره نماینده مردم مشهد در مجلس بودند و تجربه نمایندگی امام در شهرداری‌ها را نیز داشتند. بعد از آن هم یک روحانی پرمراجعه بودند که در منزلشان همیشه و به روی همه افراد باز بود و بعد از اینکه تمامی سمت‌ها و مسئولیت‌ها را کنار گذاشت، هرقدر توان داشت پاسخگوی مردم بود و مردم را هدایت می‌کرد. تلاشش می‌کرد دست مردم را بگیرد و به آن‌ها کمک کند. حتی خود ایشان کار‌های مردم را پیگیری می‌کرد. در واقع صبر و تحمل بالا در برخورد با مردم یکی از ویژگی‌های بارز و اخلاقی مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی طباطبایی بود.

مرحوم طباطبایی تمام طول عمر خود را در راستای رضای خداوند سبحان سپری کرد و در مسیر پیروزی انقلاب اسلامی به منزله یک عالم دینی مورد احترام مردم بود و نقش بسزایی را ایفا کرد. ایشان همواره در خدمت آرمان‌های امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری بود و در توان و ظرفیت سیاسی، علمی و اجتماعی ارزشمند خود گام برمی‌داشت. مرحوم طباطبایی افتخار خود را ارتباط و انس با مردم خصوصاً طبقات ضعیف می‌دانست و در روز تشییع ایشان تجلیل و تکریم مردم از این عالم خدوم، نشان‌دهنده قدرشناسی از این عالم وارسته بود.

انتهای پیام