کد خبر: ۳۸۱۱۲۵۴

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۱۵:۰۱

تقریری بر عرصه‌های تقوای الهی

گروه اندیشه ــ یک استاد برجسته اخلاق به تبیین عرصه‌های تقوای الهی پرداخت و بیان کرد: تقوا داشتن به این است که انسان در انجام عبادات استقامت داشته باشد و به محرمات الهی نیز عمل نکند.

به گزارش ایکنا؛ حجت‌الاسلام والمسلمین حسین انصاریان، از اساتید برجسته اخلاق، امروز 23 اردیبهشت‌ماه و پس از اقامه نماز ظهر و عصر، در ادامه سلسله مباحث خود در مسجد حضرت امیر(ع) به ارائه توضیحاتی در زمینه تقوای الهی پرداخت.

وی بیان کرد: دانشی که خدا به انبیا(ع) تعلیم داده بود، دانش فهم زبان حیوانات بود و الآن نیز در دانش امروز ثابت شده که حیوانات دارای نطق و شعور هستند و در این زمینه نیز کتاب‌هایی نوشته شده است. لذا حیوانات شعور دارند که موارد تربیتی را قبول می‌کنند و علم را در حد خود حیوانات می‌شود به آن‌ها انتقال داد و به خاطر همین علم است که سه بخش سگ قابل خرید و فروش است، در حالی که فروش نجس‌العین حرام است اما اسلام، فروش سگ معلَم را جایز شناخته است. یعنی سگی که تعلیم داده شده و این تعلیم را پذیرفته است و ارای علم مربوط به کار خودش است و یکی هم سگی که از گله و خانه محافظت می‌کند.

انصاریان درادامه افزود: حضرت سلیمان(ع) از انبیاء بنی‌اسرائیل بود و در مورد سوره نمل دارد که با مورچگان صحبت می‌کرد و آن‌ها نیز جوابش را دادند. همچنین با هدهد سخن گفت و او نیز خبرهایی در اختیار او گذاشت و این برای ما کافی است که حیوانات دارای نطق و شعور هستند و خدا معنی نطق حیوانات را به انبیا تعلیم داده است.

این استاد برجسته اخلاق تصریح کرد: رسول خدا(ص) و اهل بیت(ع)، هزاران سال قبل از عالم خلقت به صورت شبح نوری آفریده شدند و در آن هزاران سال که در حالت شبح نوری بودند، هم تسبیح و هم تحمید داشتند و بعد که زمان آماده شد که اینها در بین مردم ظهور کنند، خداوند آن روح نوری را به ابدان مطهره‌شان انتقال داد و این نور در تمام خلقت، بعد از آفریده شدن طلوع کرد. فرمود «و قد خلقکم الله انوارا»، که حیوانات هم در حد شعور خود این انوار مقدسه را می‌شناسند.

وی بیان کرد: یک روایتی از کتاب بسیار مهم کامل الزیارات نقل می‌کنم که نود درصد این کتاب در مورد گریه بر امام حسین(ع) و زیارت حضرت است و در مقدمه ترجمه آن نوشته‌ام که در خدایا در محضر تو اقرار می‌کنم که به درس خواندن و نماز و روزه و سایر تألیفاتم مطلقاً تکیه ندارم و همه امید من برای نجاتم در قیامت کاری است که روی این کتاب انجام داده‌ام. آنجا با سند نقل می‌کند که امام علی(ع) به امام حسین(ع) می‌گفت، پدر و مادرم به فدایت که وحوش بیابان بعد از شهادت تو به طرف قبرت گردن می‌کشند و برایت زار زار گریه می‌کنند. یعنی وحشی‌های بیابان امام حسین(ع) را می‌شناسند. در روایت دارد که سگی به رسول خدا(ص) رسید و به ایشان گفت یا رسول الله بایستید که با شما حرف دارم. سگ به رسول خدا(ص) گفت پروردگاری که من را آفریده‌ است شکر می‌کنم که از اینجا معلوم می‌شود حیوانات هم شاکر هستند. لذا گفت من شکر می‌کنم که وقتی خدا طرح خلقت را آفرید و بنا گذاشت که وجود عطا کند، به یک عده‌ای وجود عطا کرد و ملائکه و یا آسمان‌ها و ... شدند اما سهم من و از وجود و از هستی، سگ شدن قرار گرفت و من به سگ بودن و سگ شدنم خدا را شکر می‌کنم که بی‌نماز بار نیامدم.

انصاریان تصریح کرد: «اتَّقُوا اللَّهَ»، یعنی در عرصه نماز بایستید و خسته نشوید و از بالا و پایین شدن مسائل اقتصادی با نماز قهر نکنید. امور دنیا به دنیا و دولت‌ها ربط دارد و شما این امور را با زلف نماز و روزه گره نزنید که بگویید حالا که زندگی‌ام به مشکل خورده نماز نمی‌خوانم. تقوای الهی داشتن یعنی بایستید که اگر نایستید ارزشتان نزد خداوند از سگ هم کمتر می‌شود. این عرصه عالی است و اینقدر نماز ارزش دارد که در کتاب وسائل الشیعه که یک بار به دستور آیت‌الله بروجردی در 20 جلد چاپ شده، روایتی از امام صادق(ع) نقل شده است که اگر کسی روز قیامت پرونده‌ نمازش را ارائه کند و در تمام هفتاد سال عمرش نمازی خوانده باشد که قابل قبول و پذیرفتن نباشد ولی در این سال‌ها دو رکعت نماز قابل قبول داشته باشد و خداوند آن را پذیرفته باشد، می‌فرماید که به خاطر این دو رکعت، کل نمازت را قبول می‌کنم و اجرش را هم می‌دهم.

انصاریان بیان کرد: با این اوصاف چرا با نماز قهر می‌کنید؟ قهر کردن با نماز یعنی قهر کردن با خدا و جهان. یک بار برای نوبر هم که شده پیشنهاد می‌کنم این سوره نور را بخوانید. خداوند در یک آیه فرمود موجودات، هم نماز و هم تسبیح دارند و کل آنها نیز دانای به نماز خود هستند. چرا خودتان را از عالم بیگانه می‌کنید؟ کاروان هستی و خلقت نماز می‌خواند. اینقدر نماز ارزش دارد که خداوند نزدیک 100 بار در قرآن مسئله نماز را مطرح کرد و گلایه می‌کند از امت‌هایی که پس از امت‌های دیگری آمدند اما اینها نماز را ضایع کردند. یعنی رابطه خود را با نماز قطع کردند و از شهوات پیروی کردند. حیف است که من با 50 سال عمر جزء گروه ضایع کنندگان نماز و جزء افرادی بشوم که هر کاری دلشان خواست انجام دادند.

این استاد برجسته اخلاق بیان کرد: در آیه دارد، اینها که نماز را تباه کردند و هر کاری دلشان خواست انجام دادند، خیلی طول نمی‌کشد که وارد آتش دوزخ می‌شوند. از آنجا نیز بیرون نمی‌آیند. «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ»، یعنی در عرصه عبادات بایستیم و استقامت داشته باشیم. هیچ عاملی شما را از عرصه عبادت بیرون نبرد، نه عامل پول و نه عامل شهوت و مقام و نه عامل‌های دیگر. خدا در مورد انسان در قرآن فرمود «وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا؛ و به راستى ما فرزندان آدم را گرامى داشتيم و آنان را در خشكى و دريا [بر مركب‌ها] برنشانديم و از چيزهاى پاكيزه به ايشان روزى داديم و آن‌ها را بر بسيارى از آفريده‌‏هاى خود برترى آشكار داديم». بنابراین حیف است که اهل عبادت و نماز نباشد و به این واسطه این مقامات را از دست بدهد.

انصاریان تصریح کرد: خداوند می‌گوید رضایت ندارم که از الطاف من محروم شوید و از مدار بندگی خارج شوید. «وَ لَا يَرْضَى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَ» یعنی هیچ‌ گونه ناسپاسی را خداوند برای انسان‌ها نمی‌پسندد و حداقل کاری که باید انجام دهیم این است که خلاف رضای خدا که خالق ما است عمل نکنیم.

وی در ادامه افزود: مطلب دیگر اینکه باید خودتان را نگه دارید و در عرصه حسنات اخلاقی استقامت کنید، چون مردمی که دارای حسنات اخلاقی هستند یعنی مهرورز هستند و اهل محبتند و آدم‌های متواضعی هستند. اینها محبوب خداوند هستند و خدا فرمود «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ»، بنابراین شما خود را در این حسنات اخلاقی نگه دارید.

انصاریان تصریح کرد: اما عرصه سوم در پیشه کردن تقوای الهی این است که خود را در این عرصه از همه حرام‌های الهی نگاه داریم و از این عرصه گام بیرون نگذاریم که دچار حرام‌های الهی شویم. اما یک مورد از حرام مالی را از کتاب شریف وسائل‌الشیعه جلد هجدهم نقل می‌کنم. پیامبر(ص) در مسجد نشسته‌اند و دو نفر محضر ایشان آمدند و عرض کردند که ما سر یک قطه زمین اختلاف داریم و هر دو ادعای مالکیت داشتند اما نمی‌شود در شش دانگ، دو نفر مالک باشند. اینها هر دو می‌گفتند ملکیت کل زمین برای ما است و شما حکم کنید. وجود مبارک رسول خدا(ص) نیز از جانب خدا مامور به داوری با باطن نبودند و ماموریتشان این بود که در اختلاف‌ها، سند و نوشته و گواهی قبول کنند، مثلا دو عادل گواهی دهند که این قطعه زمین برای ایشان است یا صاحب زمین بتواند سند ارائه کند.

وی افزود: اما اینها شاهد و سند هم نداشتند. رسول خدا(ص) فرمود حرف بزنید که از میان حرف‌ها حکم کنم. فردا حرف‌هایشان را زدند و پیامبر(ص) به یکی از آنها فرمودند این قطعه زمین برای رفیق تو است. طرف هم قرآن بلد بود که خداوند فرموده است اگر پیامبر(ص) حکمی داد نسبت به حکم ایشان در دل خود دل چرکین نشوید و قبول کنید. بلند شدند و رفتند. آن کسی که به نفع او رای صادر شده بود هنوز از در مسجد بیرون نرفته بود که پیامبر(ص) ایشان را صدا زدند و فرمودند که اگر در حقیقت این ملک، ملک تو نیست و ملک رفیقت است اما با حرف‌هایی که زدید بر اساس شواهد و بینات حکم کردم که زمین به طرف تو آمد، اگر چنین باشد بدان و یقین داشته باش که با حکم کردن من که این شش دانگ زمین برای تو است، من یک بخش از جهنم را با حکم خودم گردن تو انداختم.

انصاریان بیان کرد: کدام مال حرام سودمند است؟ ای کاش مردم ظاهر بین نبودند، یعنی ظاهر را نگاه نمی‌کردند که حالا از یک بانک چند میلیارد دزدیده‌اند، یا ملکی را غارت کرده‌اند. ای کاش ظاهر را مردم نگاه نمی‌کردند و در محرمات باطن آن را نگاه می‌کردند که باطن تمام محرمات پر از آتش دوزخ است. عاقل که سراغ آتش نمی‌رود. عاقل که سراغ عذاب نمی‌رود. امام علی(ع) در نهج‌البلاغه خطبه کوتاهی دارند که 5 خط بیشتر نیست اما بسیار خطبه مهمی است و به وسیله متخصصین باید کتاب شود. اول خطبه این است که بدانید، عاشقان خدا همه چیز این دنیا را به باطن نگاه می‌کنند و ظاهرنگر نیستند، ظاهرنگری همان نگرش حیوانات است.

انتهای پیام