کد خبر: ۳۸۱۴۵۱۳

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۴:۲۵

مدیر حوزه خواهران:

پژوهش‌های قرآنی بدون حضور اجتماعی بی‌ثمر است/ چه کنیم مفسری مانند ابوموسی اشعری تربیت نشود؟

گروه حوزه‌های علمیه ــ مدیر حوزه‌های علمیه خواهران تاکید کرد: اگر مطالعات و دانسته‌ها در بین خواص و نخبگان بچرخد ولی فضا برای کنشگران فرهنگی و اجتماعی ایجاد نشود فایده نخواهد داشت و قرآن مهجور می‌شود.

به گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام والمسلمین عبدالکریم بهجت‌پور، مدیر حوزه‌های علمیه خواهران امروز 4 خردادماه در مراسم اختتامیه نخستین نمایشگاه دستاوردهای قرآنی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم با تقدیر از خدمات قرآنی دفتر تبلیغات گفت: دفتر تبلیغات اسلامی خود را در جایگاه خادمی قرآن در حوزات علمیه معرفی کرده و در این راستا فرهنگنامه و دانشنامه قرآنی نوشته و در حوزه پاسخگوئی به سؤالات دینی نیز ورود کرده است همچنین مجلات علمی و تک‌نگاری داشته و در مجموع گوهری درخشان و قابل افتخار است.

مدیر حوزه خواهران با بیان ینکه این دفتر از اعوجاجات و انحرافاتی که ممکن است گاهی در برخی قلم‌ها وجود داشته باشد دور بوده است تصریح کرد: دفتر تبلیغات چرخه کامل ابلاغ دین به مردم است که از پژوهش به نگارش تا ابلاغ به مردم را شامل می‌شود.

نویسنده تفسیر همگام با وحی با بیان اینکه بزرگترین چالش بعد از پیامبر(ص)، مسئله قرآن و کیفیت معامله با این کتاب بود وقتی چهره اجتماعی به خود گرفت و بناشد سبک زندگی مردم شود ادامه داد: باید ببینیم که چه شد که امام علی(ع) در جمل قرآن بلند می‌کرد و معاویه در صفین، چه شد که ابوموسی اشعری قرآن‌شناس می شود؛ ما که قرآن برایمان اهمیت دارد با این چالش مواجهیم که در جایی که قرآن قرار است انسان بسازد و در این پیچ تند فرهنگی، انسان‌ها در کنار قرآن، آن بشوند که باید چه باید بکنیم تا مصداق «و لا یزید الظالمین الا خسارا» نشویم.

بهجت‌پور تصریح کرد: این مسئله برای امعان نظر محققان مجال واسعی است که چه کنیم که از قرآن، اصحاب جمل و قاری و مفسر سپاه شام و ابوموسی اشعری بیرون نیایند زیرا بحران دوره بعد از پیامبر همین است؛ همه به کتاب ارجاع می‌دادند و سنت را هم تعطیل کردند تا تمرکز آنان بر قرآن باشد که به زعمشان اختلافی ایجاد نشود.

وی با بیان اینکه دستگاه دین، دستگاه تربیتی است تصریح کرد: اگر مطالعات و دانسته‌ها در بین خواص و نخبگان بچرخد ولی فضا برای کنشگران فرهنگی و اجتماعی ایجاد نشود فایده نخواهد داشت زیرا جامعه با اسلام شروع می کند ولی تا مراتب ایمان باید بالا برود.

بهجت‌پور با بیان اینکه امامت و فقاهت دو جریان هستند که مطرح شدند تا این چرخه بچرخد و مردم از مسلمانی تا مراتب بالای ایمان رشد کنند بیان کرد: دستگاه‌های فرهنگی اگر در مرحله تربیت نیروهای توانمند و بصیر به امر قرآن، از تب و تاب بیفتند پژوهش‌ها بایگانی خواهند شد؛ قرآن مهجور می‌شود و اگر روزی این مهجوریت گله از قوم قریش بود می تواند امروز هم برای قریشیان دیگر یعنی همه مسلمین این گلایه باشد.

این قرآن‌پژوه اظهار کرد: همه نهادها اعم از حوزات علمیه و دستگاه‌های تعلیم و تربیت وقتی به وضع مناسب می‌رسند که بتوانند زندگی مردم را براساس قرآن شکل دهند؛ اگر نگاه ما سیستمی نباشد و کل این چرخه را نبینیم چرخه ناقص و معیوب است.

بهجت‌پور افزود: نگرانی دیگر این است که ممکن است مردم آشنا با قرآن باشند و حتی قرآن را تفسیر و تاویل کنند ولی به تربیت قرآنی تربیت نشوند؛ این نگاه ابوموسی می سازد که در بصره نیرو تربیت کرد و به تعبیر آیت‌الله معرفت، مار جز مار نزاد؛ علاقه‌هایی که بر قرآن حاکم می‌شود و آموزه‌های قرآن را براساس خواست خودش تاویل و تفسیر می‌کند و اینجاست که قرآن‌‌دانان به دو دسته تقسیم می شوند.

وی تاکید کرد: قرآن سخن از تلاوت کرده و نه قرائت، یعنی وصفی که باید تابع آن بود؛ تلاوت قرآن تزکیه‌آور است نه قرائت صرف لذا در مسئله تربیت، آماده کردن افراد برای خودسپاری به قرآن و نه تصمیم درباره قرآن کار بزرگی است که در نهادهای تبلیغی و دینی باید ایجاد کنیم.

بهجت‌پور بیان کرد: امام علی(ع) در حکمیت فرمود ابن عباس را انتخاب کنید چون او، گرهی نیست که معاویه ببندد و او باز کند و یا باز کند و او نبندد؛ ولی گفتند ما ابوموسی را می خواهیم؛ امام علی متربی قرآن است که به ابوموسی می‌نویسد حتی اگر در قرآن نکته‌ای علیه من کشف کردی آن را ابراز کند و سانسور نکن؛ اینچنین متمسک به قرآن است و قرآن ابزار برای حکومت و نجات از شکست او نیست.

این قرآن‌پژوه با بیان اینکه حوزه در مورد مبانی اصول و سبک‌های تفسیری خوب عمل کرده ولی باید روی راهکارهای تحقق دین در عرصه زندگی فکر و تلاش کنیم تصریح کرد: رهبری به طلاب فرمودند که شما راه انبیاء را می‌روید و مهمترین وظیفه انبیاء تحقق دین در زندگی مردم بوده است و تمرکز حوزه باید روی این مسئله باشد؛ باید مخاطب‌شناس باشیم و ظرفیت‌های این مسئله را بشناسیم و در زندگی مردم جریان بدهیم.

انتهای پیام