کد خبر: ۳۸۲۷۹۸۸

تاریخ: ۲۶ تير ۱۳۹۸ - ۱۶:۰۷

فعالیت‌ها و خاطرات یک طلبه وظیفه در بین دانش‌آموزان

کانون خبرنگاران نبأ ــ طرح استقرار و جذب طلاب جوان، جهت گذراندن دوران ضرورت خدمت در آموزش و پرورش سه سالی است به همت و پیگری دبیرخانه ستاد همکاری‌های حوزه و آموزش و پرورش عملیاتی شده و ستاد فرماندهی کل قوا هر سال بخشی از سهمیه وزارت آموزش و پرورش را به این امر اختصاص داده که برکات فراوانی را در پی داشته است.

به گزارش کانون خبرنگاران ایکنا، نبأ؛ طرح استقرار و جذب طلاب جوان، جهت گذراندن دوران ضرورت خدمت در آموزش و پرورش سه سالی است به همت و پیگری دبیرخانه ستاد همکاری‌های حوزه و آموزش و پرورش عملیاتی شده و ستاد فرماندهی کل قوا هر سال بخشی از سهمیه وزارت آموزش و پرورش را به این امر اختصاص داده که برکات فراوانی را در پی داشته است.
با اینکه مدت زمان زیادی از این طرح نمی‌گذرد اما هرجا رد پای طلاب وظیفه در آموزش و پرورش را رصد و پیگیری کرده‌ایم، منشأ خدمات فرهنگی و پرورشی قابل قبولی در عرصه تعلیم و تربیت شده‌اند و این مهم نتوانسته است از چشم فعالان تعلیم و تربیتی در نشست‌ها و همایش‌ها به‌‌عنوان یک طرح موفق پنهان بماند.

به مناسب آغاز دور جدید جذب سرباز طلبه‌ها در آموزش و پرورش پای صحبت‌های یکی از طلاب وظیفه که کمتر از یک سال است دوران خدمت ضرورت خود را در آموزش و پرورش می‌گذراند نشستیم تا برکات حضور یک روحانی در صف دستگاه تعلیم و تربیت را برای‌مان تشریح کند.
حجت‌الاسلام جمال‌زاده، طلبه سطح 3 حوزه علمیه گیلان شهرستان رشت درباره فعالیت‌ها و خاطرات خوش‌ خدمت مقدس سربازی می‌گوید: با توجه به خاطرات خوبی که از دوران مدرسه داشتم و توجه فرهنگیان محترم در آن دوران به حقیر و نیز نیاز روز فضای تربیتی در عرصه تعلیم و تربیت، به‌عنوان طلبه وظیفه وارد آموزش پرورش شدم و حدود هشت‌ ماه است در  یکی از مدارس منطقه شفت مشغول کار پرورشی و تربیتی هستم، آنچه در این مدت از فضای مدرسه و برخورد چهره به چهره دانش‌آموزان و معلمان لمس کرده‌ام برایم جالب و عزم من را برای ماندن  در عرصه تعلیم و تربیت جذم کرده است.

وقتی وارد مدرسه شدم، دانش‌آموزان از من استقبال نکردند، اصلا برای‌شان جای سؤال بود، چرا یک روحانی وارد مدرسه شده است؟ به چه عنوان آمده است؟ عده‌ای سر صف صبح‌گاه پچ پچ می‌کردند و می‌گفتند وای امسال کار ما ساخته است
وقتی وارد آموزش پرورش شدم، چون ملبس به لباس روحانیت بودم برای خیلی‌ها جای تعجب بود، حتی برای اقوام نزدیک، مگر روحانی هم می‌تواند معلم آموزش پرورش شود، فکرمی‌کردند و می‌کنند کار روحانیت فقط منبر و مسجد و نماز جماعت است.
وقتی وارد مدرسه شدم، دانش‌آموزان از من استقبال نکردند، اصلا برای‌شان جای سؤال بود، چرا یک روحانی وارد مدرسه شده است؟ به چه عنوان آمده است؟ عده‌ای سر صف صبح‌گاه پچ پچ می‌کردند و می‌گفتند وای امسال کار ما ساخته است، یک روحانی آمده و دیگر در فضای مدرسه آزادی نداریم... نمی‌توانیم حتی با دوستان‌مان شوخی کنیم.
یکی از بچه‌ها وقتی من را دید گفت: (اووف) اما همه این ابهامات در کمتر از یک ماه جای خود را به دوستی و رفاقت با بچه‌ها داد، آنچنان مجذوب حقیر شدند که من را امین خودشان می‌دانستند، با من دردل می‌کردند و با همه آنها رفیق شدم.
حتی اولیاء دانش‌آموزان مشکلات شخصی خود را با من مطرح می‌کنند
برایم جالب است گاهی خانواده آنان نیز سؤالات شرعی خود را از من می‌پرسند؛ دانش‌آموزان به پدر و مادر خود گفته‌اند، یک روحانی در مدرسه ما مستقر شده است، بعضی از خانواده‌ها می‌آمدند از من تقاضا می‌کردند مراقب افکار بچه‌های‌شان باشم، واقعا دانش‌آموزان بعد از مدتی با من انس گرفتند.
در این مدت سعی کرده‌ام با تواضع و خوش‌رویی با آنها برخورد کنم، تا تصورشان نسبت به روحانیون و آموزه‌های دینی مثبت باشد.

فراهم‌سازی زمینه ورود طلاب به آموزش و پرورش
با توجه به اینکه الان دشمنان ذهن نسل جوان را نسبت به روحانیت خراب کرده و می‌کنند، باید این‌گونه تلاش‌ها مضاعف شود و از همه دستگاه‌ها خصوصا آموزش و پرورش می‌خواهم فضا را برای ورد طلاب به آموزش و پرورش بازتر و از ظرفیت حوزه و طلاب استفاده کنند.

در این مدتی که در مدرسه بودم از فضای زنگ تفریح و زنگ ورزش استفاه می‌کردم و با دانش‌آموزان در حیاط مدرسه ارتباط برقرار می‌کردم؛ روزی متوجه شدم، چند نفر ترک تحصیل کرده‌اند، علت ترک تحصیل را جویا شدم و با مدیر مدرسه و... صحبت کردم که کاری کنیم آن دانش‌آموزان به فضای آموزشی و تحصیلی بازگردند و همین گونه هم شد.
چون مبلغ اتحادیه انجمن اسلامی دانش‌آموزان هستم، سعی کردم از این طریق به مدارس منطقه بروم و با دانش‌آموزان و معلمان ارتباط چهره به چهره برقرار کنم و در حد توان به سؤالات و شبهات آنها پاسخ دهم و  یا آنها را به کارشناسان مذهبی معرفی کنم.
حمایت از دانش‌آموزان نیازمند
کار دیگری که به لطف خداوند در این مدت کوتاه انجام دادم، از طریق مدیر منطقه و مدرسه، دانش‌آموزان نیازمند را شناسایی و از طریق نهاد‌های مختلف برای آنها کمک مالی و تحصیلی جمع‌آوری کردم.
برگزاری جلسات هفتگی تفسیر قرآن
از دیگر کارهای حقیر در این مدت برگزاری جلسه تفسیر قرآن هفتگی برای دانش‌آموزان و کادر اداری آموزش پرورش منطقه و پرسش و پاسخ به شبهات، چرایی تقلید، آموزش نماز و قرآن و اجرای مسابقات مختلف دینی و مذهبی در ایام و مناسبت‌های مختلف، گرفتن کتب دینی و اهدای کتاب‌های احکام جوانان از دفاتر مراجع تقلید به دانش‌آموزان بود.

سؤال‌هایی از جنس مهر و محبت
دانش‌آموزان چون به تازگی با یک روحانی در فضای مدرسه آشنا شده بودند، از من سؤال می‌کردند چرا روحانیون این‌گونه لباس می پوشند؟ عمامه آنها چند متر است؟ از دورس حوزه و فضای مدارس علمیه سؤالاتی داشتند، به هرحال باید عرض کنم این مدت که در مدرسه بودم، بسیار لحظات خوب و خوشی بود امیدوارم، همه ما بتوانبم، احیاگر سنت خدا و رسول خدا(ص) و ولی خدا و پیرو راه امام راحل و شهدا باشیم.
از دیگر فعالیت‌های حقیر هماهنگی با مدیر بنیاد شهید منطقه و دیدار با خانواده‌های دانش‌آموزان شهید در دهه مبارک فجر و و برپایی نمایشگاه انقلاب در مدرسه، احیای کتابخانه مدرسه و دعوت از امام جمعه منطقه برای دیدار با دانش‌آموزان و دیدار با دانش‌آموزان ایتام در منطقه بود.

اکبر پوست‌چیان

انتهای پیام