کد خبر: ۳۸۳۲۷۳۷

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۵:۲۳

بررسی رابطه کودکان بی‌گناه و شرور اخلاقی در جدیدترین شماره ماهنامه «معرفت»

گروه اندیشه ــ دویست و پنجاه و هشتمین شماره فصلنامه علمی ترویجی «معرفت» به صاحب‌امتیازی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) منتشر شد.

به گزارش ایکنا؛ دویست و پنجاه و هشتمین شماره فصلنامه علمی ترویجی «معرفت» ویژه خردادماه 1398 به صاحب‌امتیازی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) و مدیرمسئولی سیداحمد رهنمایی با هدف تبيين و نشر معارف دينى در حوزه‌هاى علوم انسانى و ايجاد زمينه براى اسلامى‌سازى علوم، صيانت و پاسدارى از مبانى و آموزه‌هاى دينى و ايجاد فضايى مناسب براى تضارب آراء و رشد علمى پژوهشگران حوزه و دانشگاه در زمينه علوم اسلامى و انسانى منتشر شد.

عناوین مقالات این شماره بدین قرار است: «اوصاف شیعیان واقعی؛ اسوه صبر و مقاومت»، «بازخوانی و نقد شبهه‌های هیوم بر کبرای برهان نظم»، «امام علت اربعه عالم نقد و بررسی نظریه شیخیه در مورد جایگاه امامت»، «جایگاه تطبیقی نظریه امامت در رویکردهای کلامی و بررسی مبانی فلسفی و عرفانی آن در کلام شیعه»، «امام معصوم(ع) و اعتراف به گناه در مقام دعا»، «بررسی رابطه کودکان بی‌گناه و شرور اخلاقی»، «بررسی جایگاه قاعده ترجیح بلامرجح در میان متکلمان مسلمان»، «بررسی تطبیقی دیدگاه‌های غزالی و علامه طباطبایی در نظریه «روح معنا»».

نقد شبهه‌های هیوم بر کبرای برهان نظم

در چکیده مقاله «بازخوانی و نقد شبهه‌های هیوم بر کبرای برهان نظم» می‌خوانیم: «در دوران معاصر، دیدگاه رایج در میان متفکران این است که انتقادهای هیوم بر برهان نظم، تنها تقریرهای تمثیلی و استقرایی بر این استدلال را تضعیف و بی‌اعتبار ساخته است. ازاین رو، در این پژوهش برآنیم تا چالش‌های هیوم بر کبرای برهان نظم را بازخوانی و پاسخی درخور، برای آنها بیابیم . مقاله حاضر با روش تحلیی توصیفی درصدد پاسخ به این پرسش است که آیا برهان نظم تاب مقاومت در برابر شبهه‌های هیوم را دارد و می‌توان دفاعی معقول از این استدلال داشت؟ یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که بیشتر این چالش‌ها از جایگاه منطقی صحیحی برخوردار نیست، اما تبیین بدیل وی از نظم محسوسی که در جهان مشاهده می‌کنیم و علوم زیستی آن را تایید می‌کند، براساس تصادف و شانس، هرچند نامحتمل، ولی ناممکن و محال نیست.»

جایگاه تطبیقی نظریه امامت

در طلیعه مقاله «جایگاه تطبیقی نظریه امامت در رویکردهای کلامی و بررسی مبانی فلسفی و عرفانی آن در کلام شیعه» آمده است: «نظریه امامت در گرایشات و فرق و نحل گوناگون اسلام دارای رویکردهای مختلفی است. در این مقاله ضمن بیان آراء مختلف امامت، به تبیین مبانی هستی‌شناختی حکمت متعالیه و نیز عرفان اسلامی در نظریه امامت از دیدگاه مختار پرداخته‌ایم. روش پژوهش، توصیفی همراه با تحلیل محتوا در بخش مبانی فلسفی است. هدف آن بیان همسویی ایدئولوژی و جهان‌بینی در نظریه مختار در مسئله امامت شیعی است. این همسویی، بیانگر معقولیت و عقبه عقلی شهودی نظریه امامت در قول مشهور متکلمان شیعه معاصر می‌باشد که بر قوت نظری آن می‌افزاید. از مبانی اثبات‌شده فلسفه صدرایی و نیز مبانی عرفان نظری در اثبات نظریاتی همچون جعل الهی بودن امامت، خلافت الهی، وساطت فیض و علم و عصمت امام، بهره برده شده است. همچنین از این مقاله، رویکرد انتقادی به ادعای نظریه «علمای ابرار» که مقام امامت را در حد عالمان پرهیزگار تنزل داده‌اند، روشن می‌شود امام‌شناسی منطبق بر مبانی تکوینی وعینی از نتایج این تحقیق است.»

بررسی رابطه کودکان بی‌گناه و شرور اخلاقی

در چکیده مقاله «بررسی رابطه کودکان بی‌گناه و شرور اخلاقی» چنین آمده است: «در بررسی رابطه کودکان بی‌گناه و شرور اخلاقی، توجه به احسن بودن نظام آفرینش با همه نقایصش و هدف از آفرینش انسان و راه دستیابی به آن اهمیت زیادی دارد. هدف، رسیدن به کمال است و راه دستیابی به آن داشتن اختیار. شروری که کودکان بی‌گناه با آن مواجه‌اند، لازمه وجود این اختیار است. اختیاری که هم سبب تکامل است و هم سبب سقوط. خداوند با مجازات ظالمان، تقاص خواهد کرد. از سوی دیگر، سرانجام کودکان در پیشگاه خداوند، سرانجامی نیکو و همراه با آسایش است. ازآنجاکه کودکان در ستم‌های خود اختیاری ندارند، خداوند رحمان و رحیم، با دادن عوض به کودکان، این ستم‌ها را جبران می‌کند. دنیا و همه آنچه در آن وجود دارد، سبب تکامل انسان‌هاست و کودکان از این قاعده مستثنا نیستند و به تکامل خواهند رسید. این مسئله، با رویکرد تحلیلی توصیفی و از دو منظر کلامی فلسفی بررسی خواهد شد.»

جایگاه قاعده ترجیح بلامرجح

در طلیعه مقاله «بررسی جایگاه قاعده ترجیح بلامرجح در میان متکلمان مسلمان» چنین می‌خوانیم: «قاعده ترجیح بلامرجح، یکی از قواعد فلسفی است که بعد از ورود فلسفه یونان به اسلام، مورد توجه بسیاری از متکلمان واقع شده و در موارد مختلفی از آن در مباحث کلامی استفاده شده است. مسئله اصلی آن است که متکلمان مسلمان چه دیدگاهی در مورد بداهت ادله امتناع و عدم امتناع اتخاذ کرده‌اند و در چه مباحثی از این قاعده سود برده‌اند. هدف این نوشتار آن است که به این مسئله به صورت منسجم پاسخ گوید؛ زیرا با اینکه قاعده مذکور مورد توجه فلاسفه و متکلمان بوده، لکن به صورت مستقل به آن پرداخته نشده است. نوشتار حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با مراجعه به آثار متکلمان، دیدگاه آنان را در مباحث مذکور مورد بررسی قرار داده است. یافته‌ها حاکی از آن است که متکلمان برخلاف اغلب فلاسفه که امتناع قاعده را بدیهی می‌دانند، در بدیهی بودن و امتناع ترجیح بلامرجح اتفاق نظر ندارند و حتی برخی از آنها بر امکان قاعده اصرار دارند و برخی دیگر ترجیح بلامرجح توسط فاعل مختار را ممتنع نمی‌دانند.»

انتهای پیام