کد خبر: ۳۸۳۳۱۶۴

تاریخ: ۱۷ مرداد ۱۳۹۸ - ۰۸:۳۵

در گفت‌وگو با خبرنگاران حوزه قرآن بیان شد؛

دولت قرآن؛ تنها نقطه امن برای خبرنگاران

گروه فعالیت‌های قرآنی ــ برای لحظاتی پای درد دل خبرنگارانی نشسته‌ایم که خود سال‌ها سنگ صبور بودن را با خبرها و گزارش‌هایی که اغلب راه به جایی نبرده است، تمرین کرده‌اند، ‌این راه به جایی نبردن البته هنر برخی مسئولان و مدیران بوده است.

بسیاری، خبرنگاران را رساترین صدا می‌دانند، صداهای رسایی که البته همیشه اینگونه نیستند، نه اینکه خودشان نخواهند، گاهی گوشی نیست تا بشنود، زمانی، صدا رساست که گوشی منتظر شنیدن باشد. خبرنگار، اما آنقدر قلم می‌زند تا قلمش صدا شود.
قلم زدن در ساحت قرآن، تمرین صدا شدن است، صدا شدنی که هم‌نوا شدن با رساترین نواها را به دنبال دارد، بد باد حال ناشنوایانش. خبرنگاران حوزه امور قرآنی با اینکه به سختی گوش‌هایی برای آهنگ نقدهایشان پیدا می‌کنند، اما سال‌هاست همسفر این مسیر شده‌اند.
در گزارش حاضر برای لحظاتی پای صحبت‌های خبرنگارانی نشسته‌ایم که خود سال‌ها سنگ صبور بودن را با خبرها و گزارش‌هایی که راه به جایی نبرده است، تمرین کرده‌اند.
در این گزارش با خبرنگاران خبرگزاری‌ها و یکی از بخش‌های خبری سیما گفت‌وگو شد از این جهت که این افراد به نسبت خبرنگاران روزنامه‌ها از استرس بیشتری برای تهیه خبر دقیق، آن هم با سرعت، رنج می‌برند و حضور میدانی در برنامه‌ها برای تهیه گزارش و اخبار دارند و نیز درگیری‌ با برخی مسئولان را به جان خریده‌اند.

انتظار دریافت هدیه در نشست‌های خبری؛ دور از شأن خبرنگار

محمدرضا جعفرملک را می‌توان از خبرنگاران پیشکسوت حوزه قرآن به شمار آورد. او از سال 1370 وارد خبرگزاری ایرنا شده، این ورود البته با فعالیت مستقیم خبری همراه نبوده است؛‌ با توجه به اینکه فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی حقوق بوده، مسئولیت‌هایی در بخش حقوقی این خبرگزاری داشته که مهم‌ترین آن رئیس اداره حقوقی و بازرسی بوده است. جعفرملک از سال 1379 وارد عرصه خبر شده و تا سال 1389 در بخش اخبار خارجی ایرنا مشغول فعالیت بوده است. از سال 1389 و پس از آنکه در مقطع کارشناسی ارشد و در رشته علوم قرآن و حدیث فارغ‌التحصیل شد، کار خبری خود را در صفحه معارف خبرگزاری ایرنا ادامه داد. او این روزها به دلیل تغییر حوزه خبری بیشتر در نشست‌های خبری سخنگوی قوه قضائیه و دادگاه‌های مفاسد اقتصادی و ... دیده می‌شود. جعفرملک که بیش از نیمی از قرآن کریم را حفظ کرده است تا دو سال دیگر از عرصه خبر و خبررسانی بازنشسته می‌شود تا این عرصه یکی از نیروهای ارزشمند خود را از دست بدهد.

او در گفت‌وگوی خود با خبرنگار ایکنا بیشتر به روحیات و ویژگی‌های خبرنگاران حوزه قرآن و معارف پرداخته و می‌گوید: یک سری سختی‌ها در حوزه خبر به روحیه و اخلاق خود خبرنگار بازمی‌گردد. در این حوزه، خبرنگار تلاش می‌کند تا امانتدار خوبی باشد، هر چند که همه خبرنگاران سعی می‌کنند این ویژگی را داشته باشند، اما بسیاری از خبرنگاران این حوزه بسیار دقیق هستند و این مسائل را رعایت می‌کنند. برای خبرنگاران قرآنی وقت‌شناسی و اهمیت دادن به زمان برگزاری برنامه مسئله مهمی است. هر خبرنگار در این حوزه سایر خبرنگاران را به عنوان یک همکار می‌بیند نه رقیب، به همین دلیل خیلی راحت برای انتشار سریع و دقیق اخبار با هم همکاری می‌کنند.

وی رعایت حدود الهی توسط خبرنگاران حوزه قرآن را یکی دیگر از ویژگی‌های خبرنگاران این حوزه بیان می‌کند و می‌افزاید: بارها دیده شده است که در زمان مصاحبه با مدیران و مسئولان دستگاه‌ها، خبرنگاران حوزه قرآن تلاش کرده‌اند تا مسائل شرعی و حدود رعایت شود.

دریافت کارت هدیه در نشست‌ها و ... دیدگاه بدی را نسبت به خبرنگاران ایجاد کرده است. البته اعطای هدیه در مراسم رسمی و برای تجلیل از خبرنگاران هیچ مانعی ندارد، اما در شأن یک خبرنگار نیست که در هر نشست خبری انتظار هدیه داشته باشد

جعفرملک با بیان اینکه خبرنگاران این حوزه به هر ترفندی برای دریافت اطلاعات از مسئولان دست نمی‌زنند، می‌گوید:‌ خبرنگاری که با عشق و علاقه وارد این حوزه شده، بیشتر این اخلاقیات را رعایت می‌کند، اما برای فردی که بیشتر به فعالیت در حوزه قرآن به عنوان کار نگاه می‌کند تا علاقه و عشق، کمتر این روحیات وجود دارد.

خبرنگار ایرنا در بخش دیگری از صحبت‌های خود به مشکلات تهیه خبر در حوزه فعالیت‌های قرآنی اشاره می‌کند و بیان می‌دارد: گاهی برای دریافت اطلاعات و گرفتن مصاحبه از مسئولان، شاهد پافشاری بیش از حد خبرنگاران هستیم، البته من چنین روحیه‌ای ندارم؛ چراکه اعتقاد دارم خروجی چنین مصاحبه‌ای بیان چند جمله معمولی برای رفع تکلیف خواهد بود.

جعفرملک در مورد تفاوت‌های فعالیت در حوزه قرآن با دیگر حوزه‌ها نیز به نسبی بودن این موضوع اشاره می‌کند و می‌افزاید: اگر خبرنگار با آیات و روایات آشنایی لازم را داشته باشد به راحتی می‌تواند فعالیت داشته باشد، اما اگر این تخصص را نداشته باشد، کار او سخت خواهد بود. در برخی موارد شاهد هستیم به دلیل آشنا نبودن، از ذکر آیات و روایات در متن خبر خودداری می‌‌شود، به این گمان که این خبر نیست، اما گاهی همین آیه مقدمه‌ای برای تبیین یک موضوع و درج آن لازم است. روایاتی که در منبرها می‌شنویم و گاهی از درج آنها در خبر سر باز می‌زنیم، خبر هستند و از موضوعی اطلاع می‌دهند که ما تا آن زمان در مورد آن چیزی نمی‌دانستیم، لذا ذکر این موارد در خبر لازم است.

جعفرملک در پاسخ به این سؤال که تاکنون در تهیه خبر با مشکلی از ناحیه مدیران مواجه شده است یا خیر، می‌گوید: بارها مشکل به وجود آمده است که البته بیشتر به بدقولی در ارائه اطلاعات و مصاحبه و ... منجر شده است. این موضوع در بین مسئولان قرآنی نسبت به برخی حوزه‌های دیگر بیشتر دیده می‌شود و شاهد هستیم که مسئولان قرآنی در دادن اطلاعات دست به عصا هستند؛ در صورتی که مسئولان و کارشناسان می‌توانند رسانه‌ها را به عنوان منبری ببینند که بسیاری از معارف دینی از طریق آن تبلیغ شود.

وی در بخش پایانی صحبت‌های خود به موضوع هدیه‌های بعد از نشست‌های خبری نیز اشاره و اظهار می‌کند: دریافت کارت هدیه در نشست‌ها و ... دیدگاه بدی را نسبت به خبرنگاران ایجاد کرده است. البته اهدای هدیه در مراسم رسمی و برای تجلیل از خبرنگاران هیچ مانعی ندارد، اما در شأن یک خبرنگار نیست که در هر نشست خبری انتظار هدیه داشته باشد.

ضربه به ارتباط خبرنگار و مسئول به دلیل کم‌اطلاعی خبرنگار

مهدی احمدی، خبرنگار خبرگزاری فارس از جمله افرادی است که چندین سال است در حوزه قرآن و معارف در این رسانه فعالیت دارد. وی یکی از بزرگ‌ترین مشکلات کار خبر در عرصه فعالیت‌های قرآنی را بی‌اعتمادی و عدم ارتباط صحیح برخی مسئولان با رسانه و خبرنگار بیان می‌کند و می‌افزاید:‌ متأسفانه برخی مسئولان قرآنی اعتماد چندانی به خبرنگاران ندارند و در مواقعی که لازم است برای انعکاس مطالب از خبرنگار مشورت بگیرند این کار را انجام نداده و همین باعث می‌شود تا بد‌ترین تصمیم را اتخاذ کنند.

وی پایین بودن سواد رسانه‌ای برخی مسئولان را یکی از مشکلات کار خبر در حوزه قرآن می‌داند و اظهار می‌کند: بی‌اعتمادی به خبرنگار در این حوزه باعث شده تا نه تنها مشورت گرفتن از خبرنگاران به پایین‌ترین حد برسد بلکه بسیاری از مطالبی که شاید مداخله خبرنگار به رفع آن کمک کند نیز از دید اهالی رسانه پنهان می‌کنند، در حالی که خبرنگار با مقداری تلاش می‌تواند به آن مطلب دسترسی پیدا کند و بهره‌برداری‌های رسانه‌ای هم از آن داشته باشد، همین عدم هماهنگی سبب می‌شود خبر به بد‌ترین نحو منعکس شود و تبعات منفی داشته باشد.

احمدی در ادامه به بیان برخی موارد که در عین دسترسی داشتن به اطلاعات، به جای انتشار، تلاش کرده است تا با رایزنی با مدیران در صدد اصلاح آن بربیاید،‌ می‌پردازد و می‌گوید:‌ چند سال قبل در تنها یک روز مانده به آغاز مسابقات بین‌المللی قرآن با یکی از اساتید که از اعضای اصلی تیم داوری بود بابت موضوعی تماس گرفتم و متوجه شدم وی به دلیل یک سوءتفاهم کوچک که به راحتی قابل برطرف کردن بود قصد کناره‌گیری از مسابقات را داشت؛ این اقدام وی سبب می‌شد مسابقات به حاشیه برود. به محض اینکه از ماجرا مطلع شدم به جای انتشار این خبر با مسئول برگزار‌کننده مسابقات تماس گرفته و موضوع را مطرح کردم، ایشان نیز بلافاصله بعد از اطلاع از موضوع تصمیمات درستی را اتخاذ کرد تا این سوءتفاهم برطرف شود.

برخی رسانه‌ها خبرنگاران خوب، باتجربه و حرفه‌ای را در این حوزه به کار نمی‌گیرند و اغلب خبرنگاران این حوزه افراد کم‌تجربه و کم‌اطلاع از اتفاقات قرآنی هستند و شاید همین موضوع هم یکی از دلایل عدم اعتماد و عدم همکاری با خبرنگار باشد

احمدی یکی از دلایل منتشر شدن برخی خبرهای حاشیه‌ای در این حوزه را بی‌توجهی مسئولان به این موضوعات بیان می‌کند و با تأکید بر اینکه انتشار اخبار حاشیه‌ای آخرین راه یک خبرنگار برای برطرف کردن یک موضوع است، می‌افزاید:‌ بارها پیش آمده است که مشکلی را با خود مسئولان مطرح کرده و پیگیر آن بوده‌ایم، اما بی‌توجهی مسئولان باعث شده تا چاره‌ای جز رسانه‌ای کردن آن نداشته نباشیم.

این خبرنگار حوزه قرآن و فعالیت‌های دینی در بخش دیگری از صحبت‌های خود به فشارهایی که پس از انتشار برخی اخبار متحمل شده است نیز اشاره می‌کند و می‌افزاید: موضوع عدم نقد‌پذیری یکی از مشکلات بزرگ خبرنگار در این حوزه است و کافی است یک نقد کوچک از برخی مدیران صورت بگیرد، آنها بلافاصله خود را به قرآن وصل کرده و با این حربه که نباید با نقد از فعالیت‌های قرآنی مردم را نسبت به قرآن بدبین کنیم، سعی در توجیه عملکرد خود دارند و حتی مشکلاتی را هم برای خبرنگار ایجاد می‌کنند، البته فراموش نکنیم نقد در حوزه قرآن با نقد در حوزه ورزش و سیاست تفاوت دارد و خبرنگار هم باید تفکیک این دو موضوع را به خوبی تشخیص دهد.

احمدی در این زمینه ادامه می‌دهد: یکی دیگر از مسائل موجود در حوزه قرآن، این است که برخی رسانه‌ها خبرنگاران خوب، باتجربه و حرفه‌ای را در این حوزه به کار نمی‌گیرند و اغلب خبرنگاران این حوزه افراد کم‌تجربه و کم‌اطلاع از اتفاقات قرآنی هستند و شاید همین موضوع هم یکی از دلایل عدم اعتماد و عدم همکاری با خبرنگار باشد. همچنین متأسفانه گاهی مشاهده می‌شود رسانه‌ها اگر خبرنگار در حوزه قرآن و معارف خوب عمل کند، او را به حوزه‌های دیگر منتقل می‌‌کنند و در مجموع نسبت به این حوزه کم‌لطف و بی‌تفاوت هستند.

مهجوریت قرآن حتی در نگاه به خبرنگار حوزه امور قرآنی

به گزارش ایکنا؛‌ شاید بسیاری به این برداشت رسیده باشند که تهیه گزارش و خبر برای رسانه‌های تصویری با توجه به محبوبیت آنتن تلویزیون نزد مدیران و مسئولان، سختی‌های به مراتب کمتری نسبت به کار تهیه خبر در بخش‌های دیگر داشته باشد، اما اینگونه نیست، تهیه گزارش خبری برای تلویزیون نیز سختی‌های خاص خود را دارد که تلاش شده است در ادامه اشاراتی کوتاه به آن صورت گیرد.

نرگس امیری، خبرنگار خبر قرآنی معاونت سیاسی سیما، یکی از باسابقه‌ترین خبرنگاران در این حوزه و البته در بخش تصویری است. وی در حال حاضر دانشجوی مقطع دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی است و تلاش دارد در گزارش‌های خبری خود نگاهی متفاوت به مسائل و رخدادهای قرآنی داشته باشد. امیری از سال 82 وارد رادیو شده و کار خود را با گزارشگری آغاز کرده است؛ در ادامه به همکاری با پنج شبکه رادیویی می‌پردازد و پس از آن به مدت چهار سال با بخش خبری که هر روز ساعت 10 از آنتن شبکه قرآن و معارف سیما پخش می‌شود، به همکاری پرداخته است. نرگس امیری از سال 88 تا کنون در معاونت سیاسی و در بخش اخبار قرآنی سیما مشغول فعالیت است.

امیری در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا یکی از مهم‌ترین مشکلاتی را که خبرنگاران به خصوص در حوزه قرآن با آن مواجه هستند، بحث ناامنی شغلی می‌داند و می‌گوید: مسئله بیمه یکی از مشکلات اصلی این حوزه است. بی‌توجهی مسئولان به این حوزه را نیز باید به عنوان یکی دیگر از مشکلات معرفی کرد.
امیری با اشاره به اینکه این مشکلات در حوزه قرآنی وسیع‌تر است، می‌افزاید: مهجوریتی که در حوزه قرآن وجود دارد و بی‌توجهی‌ای که مسئولان نسبت به این حوزه دارند باعث شده تا مشکلات خبرنگاران در این حوزه چند برابر شود. خبرنگاران حوزه قرآنی به خصوص در عرصه مکتوب سطح معیشت و درآمد پایین‌تری دارند. با وجود این سطح از درآمد، اما خبرنگارانی که در این حوزه فعالیت می‌کنند به خاطر عشق و علاقه‌ای که به قرآن دارند در این عرصه باقی مانده‌اند.

یک خبرنگار قرآنی باید نسبت به خبرنگاران حوزه‌های دیگر نسبت به خبری که ارائه می‌دهد، مقیدتر باشد، باید یک خبرنگار قرآنی به حدی تیزبین باشد که بسیاری از مسائلی که از جنبه قرآنی مطرح شده است، رعایت کند

وی ناهماهنگی مسئولان نهادها و روابط‌عمومی‌ها را با خبرنگاران و اهمیت کمی که برای این موضوع قائل هستند یکی دیگر از مشکلات تهیه خبر در عرصه فعالیت‌های قرآنی بیان می‌کند و می‌افزاید:‌ همیشه شاهد بوده‌ایم که برای مسئولان، حوزه‌های دیگر مهم‌تر از حوزه‌های قرآنی بوده و به تبع خبرنگاران آن حوزه‌ها از جایگاه بالاتری برخوردار بوده‌اند.

امیری در مورد تفاوت‌های خبرنگاری در حوزه قرآن با دیگر حوزه‌ها نیز بیان می‌کند: بحث قرآن یک بحث تخصصی است و شخصی که وارد این حوزه می‌شود باید در این مورد اطلاعات کافی داشته باشد، صِرف اینکه خبرنگار از مبانی خبرنگاری اطلاع داشته باشد، کفایت نمی‌کند و باید در حوزه قرآن حرفه‌ای باشد و اطلاعات لازم را داشته باشد. یک خبرنگار قرآنی باید نسبت به خبرنگاران حوزه‌های دیگر نسبت به خبری که ارائه می‌دهد، مقیدتر باشد، باید یک خبرنگار قرآنی به حدی تیزبین باشد که بسیاری از مسائلی را که از جنبه قرآنی مطرح شده است، رعایت کند. برای مثال در سوره مبارکه «یوسف» حضرت یعقوب(ع) به حضرت یوسف(ع) می‌فرماید که خواب خود را برای کسی تعریف نکن شاید از جانب آن آفتی به تو برسد، این خودش یک خط و نشان است که خبرنگار قرآنی می‌تواند در اطلاع‌رسانی‌های خود و پوشش‌دهی‌ها چنین نکاتی را رعایت کند و در انتشار اخبار مصلحت‌اندیشی داشته باشد.

امیری در پایان بر این موضوع که به خبرنگار قرآنی بودن افتخار کرده و به خود می‌بالد، به بیان خاطراتی از سال‌ها فعالیت که در این عرصه داشته است می‌پردازد و بیان می‌کند: وقتی یک خبرنگار موفقیت هم‌وطنانش را در مسابقات بین‌المللی می‌بیند و آن را پوشش می‌دهد، بسیار افتخارآمیز است. اتفاق جالب و خاطره‌انگیزی که در همین روزهای اخیر و در سالروز ولادت امام رضا(ع) برای من رخ داد این بود که در محل کار نشسته بودم و خیلی حال و هوای زیارت امام رضا(ع) و حضور در حرم آن حضرت را پیدا کرده بودم، در همین حال و هوا بودم که یکی از همکاران پرچم حرم امام رضا(ع) را آورده بود تا سایر همکاران نیز آن را زیارت کنند. نکته جالب‌تر اینکه بلافاصله بعد از این موضوع برای تهیه گزارش از یک قرآن منسوب به امام رضا(ع)، اعزام شدم که بسیار برای خودم که در آن حال و هوا بودم، هیجان‌انگیز بود و حس خوبی به من دست داد.

سروکار داشتن روزانه خبرنگار حوزه قرآن با آیات الهی

میلاد مرجانی، خبرنگار حوزه دین، قرآن و اندیشه خبرگزاری تسنیم، از سال 1388 وارد حوزه خبر شده و فعالیت خود را ابتدا از خبرگزاری فارس آغاز کرده است. مرجانی که تحصیل در سطح یک حوزه را به اتمام رسانده و فارغ‌التحصیل رشته خبر نیز هست، مدت زمانی هم در سازمان ‌دارالقرآن‌الکریم فعالیت داشته است. او معتقد است همان اندازه که قرآن قداست دارد، به همان اندازه هم خبر این حوزه حساسیت دارد.

مرجانی سروکار داشتن روزانه خبرنگار حوزه قرآن با آیات الهی و معارف آن را یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این حرفه می‌داند و می‌گوید: اینکه رزق و روزی شخصی از قرآن تأمین ‌شود و این رزق نمک قرآنی داشته باشد، بسیار ارزشمند است. من خودم طی این سال‌ها که به عنوان یک سرباز در حوزه قرآن کار کرده‌ام برکت آن را در زندگی‌ام احساس کرده‌ام. شاید ما خبرنگاران، حقوق و مزایای چندانی دریافت نکنیم، اما همان میزان هم متبرک و مؤثر است و من این را با هیچ چیز دیگر معاوضه نمی‌کنم.

افرادی که فعالیتی حول محور قرآن انجام می‌دهند معصوم نبوده و احیاناً اشتباه هم می‌کنند، خبرنگار قرآنی با یک ظرافتی که بسیار مهم است رویکردها را نقد می‌کند

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود به بیان سختی‌های کار در حوزه قرآن می‌پردازد و با اشاره به اینکه یکی از ضعف‌های تولید خبر در حوزه قرآن این است که خبرنگار امکان انتشار نقدها و ضعف‌ها را همچون دیگر حوزه‌ها ندارد، می‌گوید: قداستی که قرآن دارد باعث می‌شود تا خبرنگار با این ترس به نقدها ورود پیدا کند که احتمال کم‌رنگ شدن قداست قرآن بین مردم پیش بیاید. این یکی از ویژگی‌ها یا سختی‌های فعالیت در حوزه قرآن است که شاید در حوزه‌های دیگر وجود نداشته باشد.

مرجانی با تأکید بر اینکه باید دو وجه قداست قرآن و فعالیت‌های قرآنی از هم جدا شود، بیان می‌کند: قرآن کلام خداست و در آن هیچ حرف و نقدی وجود ندارد، اما افرادی که فعالیتی حول محور قرآن انجام می‌دهند معصوم نبوده و احیاناً اشتباه هم می‌کنند، خبرنگار قرآنی با یک ظرافتی که بسیار مهم است رویکردها را نقد می‌کند.

آسیبی که در حوزه امور قرآنی مشهود است

سمانه نوری‌زاده، دارای مدرک کارشناسی الهیات و معارف اسلامی از دانشگاه الزهرا(س)، از اسفند سال 92 وارد حوزه خبر شد. در همان ابتدا در روزنامه قرآنی اعتدال مشغول به کار شد و سپس به عنوان خبرنگار در اتحادیه تشکل‌های قرآن و عترت کشور در حوزه‌های قرآنی به مسائل و موانع سر راه فعالیت‌های مردمی در حوزه قرآن پرداخت. همچنین وی در حال حاضر خبرنگار قرآنی خبرگزاری مهر است. این خبرنگار تاکنون موفق به حفظ 10 جزء قرآن کریم شده است.

وی با اشاره به اینکه خبرنگار در فضای جامعه امروزی در هر حیطه و حوزه‌ای که فعالیت داشته باشد، مهجور است و از طریق سازمان‌ها به رسمیت شناخته نمی‌شود،‌ می‌گوید: خبرنگار قرآنی نیز از این امر نه تنها مستثنی نیست، بلکه محدودیت‌های بیشتری نسبت به حوزه‌های دیگر دارد؛ چرا که قرآن شأنیتی دارد و خبرنگار قرآنی نیز موظف است این شأنیت را حفظ کند.

نوری‌زاده می‌افزاید: خبرنگار قرآنی نمی‌تواند تاخت و تاز زیادی در بین سوژه‌ها داشته باشد، از سوی دیگر سوژه‌ها معمولاً تکراری است و دست خبرنگار به خاطر همین محدودیت‌ها باز نیست؛ اگر سوژه‌ها تکراری هم نباشد، جسارت پرداختن به آن وجود ندارد؛ چراکه برخی از اساتید و مسئولان پرداختن به آن را برنمی‌تابند.

این خبرنگار حوزه قرآن با بیان اینکه فضای علمی جامعه با فضای خبری جامعه در حوزه قرآنی فاصله دارد، بیان می‌کند: اساتید و فعالان این عرصه فاصله معناداری با حوزه خبر دارند.

رسانه‌ها به صورت محدود به موضوع قرآن می‌پردازند و همین باعث می‌شود تا خبرنگاران این حوزه در همان رسانه‌ها بهای کمتری پیدا کنند؛ از طرف دیگر قرآن حوزه‌ درآمدزایی برای خبرگزاری و رسانه نیست

نوری‌زاده یکی از ضعف‌های حوزه قرآن را فعالیت مسئولانی ثابت که سال‌ها در این حوزه فعالیت داشته‌اند، می‌داند و می‌گوید: منهای اینکه این افراد را اساتید و پیشکسوت قرآنی می‌دانیم و مقام آنها را ارج می‌نهیم اما این آسیب را دارد که خلاقیت را از فعالیت‌های قرآنی می‌گیرد و جایی برای رشد باقی نمی‌گذارد، از طرف دیگر حرف‌های تکراری برای ما به ارمغان می‌آورد. فضای جامعه قرآنی فضای خیلی باز و جهان‌شمولی نیست و عده کم و قلیلی را شامل می‌شود و لذا یک خبرنگار رسالت دارد برای تمام آحاد خبرسازی کند و باعث جذب بیشتر شود.

وی در ادامه به فعالیت یک خبرگزاری تخصصی در حوزه قرآن نیز اشاره می‌کند و می‌افزاید:‌ رسانه‌های دیگر به صورت محدود به موضوع قرآن می‌پردازند و همین باعث می‌شود تا خبرنگاران این حوزه در همان رسانه‌ها بهای کمتری پیدا کنند؛ از طرف دیگر قرآن حوزه‌ درآمدزایی برای خبرگزاری و رسانه نیست و لذا نمی‌تواند اهمیتی همچون حوزه اقتصادی یا سیاسی برای آنها داشته باشد، بنابراین رسانه، کمتر به آن می‌پردازد، وقتی رسانه کمتر به موضوعی بپردازد طبیعتاً یا خبرنگاری برای آن حوزه نمی‌خواهد یا اینکه در اولویت پایینی قرار می‌دهد. بسیاری از خبرگزاری‌هایی که می‌بینیم صفحه یا سرویس قرآنی دارند، خبرنگار اختصاصی ندارند.

وی در پایان یکی از شیرین‌ترین خاطرات خود را درج گزارشی در مورد یک خانواد با دو فرزند نابینا و معلول که حافظ قرآن بوده‌اند، می‌داند و بیان می‌دارد:‌ این خانواده در وضعیت مطلوبی نبودند، با گزارشی که از این خانواده منتشر شد،‌ توانستیم یک سری ملزومات اولیه زندگی و امکانات آموزشی برای آنها تهیه کنیم.

نبود وحدت‌رویه بین خبرنگاران قرآنی

لیلا امیدی، فارغ التحصیل رشته علوم سیاسی و خبرنگار حوزه دین و اندیشه خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) وابسته به جهاد دانشگاهی از سال 1390 وارد این عرصه شده و تا به امروز در همین حوزه مشغول فعالیت بوده است. آخرین دستاورد وی برای خبرگزاری ایسنا انتخاب این رسانه به عنوان رسانه برتر بیست‌وهفتمین دوره نمایشگاه بین‌المللی قرآن بوده است.

وی در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا با اشاره به اینکه در جامعه ما بحث‌های فرهنگی و به ویژه فعالیت در عرصه دین و قرآن آنگونه که باید و شاید به منصه ظهور نرسیده است و برای آن وقت و ارزش و بودجه کافی در نظر گرفته نمی‌شود، می‌گوید: برای مثال مسابقات قرآن را در نظر بگیرید که هر سال به همت سازمان اوقاف برگزار می‌شود،‌ این سازمان برای برگزاری و اجرای مسابقات از همه قوا همکاری می‌گیرد، اما همین سازمان برای کار فرهنگی خود ارزش قائل نیست و نمی‌تواند با همان نهادها برای ورود و خروج خبرنگارانی که برای آنها کارت هم صادر کرده است، هماهنگی انجام دهد.

فعالان قرآنی‌ها همه کارهای خود را در سکوت انجام می‌دهند و در برابر ابهاماتی که در مقابل عملکرد آنها وجود دارد، پاسخگو نیستند. در حالی که اگر چنین ابهاماتی در حوزه‌های دیگر وجود داشته باشد، خبرنگاران بالاترین مرجع همان حوزه را مجبور به پاسخگویی می‌کنند

امیدی می‌افزاید: نکته دیگر این است که برخی رسانه‌ها به هیچ وجه شأن و شخصیتی که برای خبرنگار تازه کار سیاسی یا اقتصادی قائل هستند برای خبرنگار کهنه کار در حوزه قرآنی قائل نیستند. بخشی از این دیدگاه نشئت گرفته از عملکرد فعالان قرآنی است. من مقصر این موضوع را خود فعالان قرآنی می‌دانم چرا که آنها ارزش کار خبرنگار را نمی‌دانند، اگر آنها به کار خبرنگار احترام بگذارند و بگویند باید این جشنواره با حضور جمعی از خبرنگاران و نمایندگان رسانه‌های مختلف برگزار شود، در نتیجه رسانه‌ها هم مجبور می‌شوند این کار خبرنگار قرآنی را ببینند و نسبت به آن توجه نشان دهند.

امیدی می‌گوید: فعالان قرآنی همه کارهای خود را در سکوت انجام می‌دهند و در برابر ابهاماتی که در مقابل عملکرد آنها وجود دارد، پاسخگو نیستند. در حالی که اگر چنین ابهاماتی در حوزه‌های دیگر وجود داشته باشد، خبرنگاران بالاترین مرجع همان حوزه را مجبور به پاسخگویی می‌کنند.

وی در ادامه از نبود وحدت‌ رویه بین خبرنگاران قرآنی نیز گلایه می‌کند و می‌افزاید:‌ اینکه نمی‌توانیم بالاترین مرجع یک سازمان را مجاب به پاسخگویی کنیم، یک جاهایی به خود خبرنگار برمی‌گردد، چون برای کار خود ارزش قائل نبوده و وحدت جمعی نداشته و به سادگی از مسائل عبور می‌کند در صورتی که اگر بخواهیم یک مسئول را مجاب به پاسخگویی کنیم باید حتماً به صورت گروهی عمل کرده و همه با هم از آن مدیر مطالبه‌گری کنند.

گزارش از تیمور کاکایی

انتهای پیام