کد خبر: ۳۸۴۰۴۷۳

تاریخ: ۱۶ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۷:۵۶

نگاهی به شهدای واقعه عاشورا/۲

معرفی سه تن از معلمان قرآن سپاه سیدالشهدا(ع)

گروه معارف ــ سلام و درود بر شهدای قرآنی، معلمان، قاریان، حافظان و یاران امام حسین(ع) در دشت نینوا و مدافعان حریم قرآن کریم و خاندان رسول(ص) به‌ویژه سالار شهیدان حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) و سلام و درود بر ۱۴ تن از شهدای کربلا که حافظ، قاری و معلم قرآن بودند.

سلام و درود بر شهدای قرآنی و معلمان، قاریان، حافظان و یاران امام حسین(ع) در دشت نینوا و مدافعان حریم قرآن کریم و خاندان رسول(ص) به‌ویژه سالار شهیدان حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) و سلام و درود بر ۱۴ تن از شهدای کربلا که حافظ، قاری و معلم قرآن مجید بودند.

سیدرضی، زیباترین، پرمغزترین و در عین‌حال روان‌ترین مرثیه‌ها را در شهادت امام حسین(ع) و شهدای کربلا گفته است، در یکی از قصیده‌ها در نگاهی زیبایی‌شناسانه به شهدای کربلا، آنان را به چراغ تابان و ماه و ستاره مانند کرده و می‌گوید: «وَ وُجُوهاً کَالمَصابیحِ، فَمِنْ/ قَمَرٍ غابَ، وَنَجْمٍ قَدْ هَوَى؛ چهره‌هایی چون چراغ تابان بودند که برخی مانند ماه غروب کردند و برخی چون ستاره فرورفتند».

سلام بر سرور و سالار شهیدان که جسم و جان و تربیت و اخلاقیات حسین(ع) از نبی گرامی(ص) است و حفظ نسل، دین، شریعت و سنت رسول مهربانی(ص) از حسین(ع) است؛ «حسین منی و أنا من حسین».

توصیف فداکاری امام حسین(ع) و خاندان وی را نمی‌توان آن طور که باید گفت، نوشت و مطرح کرد؛ به‌ویژه اصحاب و یاران آقا اباعبدالله(ع) که فرمودند: إنِّی لَا أَعْلَمُ أَصْحَابًا أَوْفَی وَلَا خَیرًا مِنْ أَصْحَابِی؛ من اصحابی باوفاتر و بهتر از اصحاب خود نمی‌شناسم.

عبدالرحمن بن عبد ربه انصاری

طبق نقل رجالی شیخ طوسی(ره) از قبیله خزرج انصار مدینه و ساکن کوفه بود. وی از اصحاب و راویان حدیث پیامبر(ص) است و از شاگردان و اصحاب امیرالمؤمنین(ع) هم محسوب می‌شد. روزی علی(ع) از مردم سؤال کرد، هر کس حدیث غدیر را از حضرت رسول(ص) شنیده شهادت بدهد، این افراد سخن مولا(ع) را اجابت کردند: «عبدالرحمن‌ بن‌ عبد ربه انصاری، ابوایوب انصاری، ابوعمرة بن محصن، ابوزینب، سهل بن حنیف، خزیمة بن ثابت، عبدالله بن ثابت و ...».

اینان گفتند: ما شهادت می‌دهیم که ما از رسول خدا(ص) شنیدیم که می‌فرمود: آگاه باشید خدای با عزت و شکوه و جلال ولی‌نعمت من است و من ولیّ و سرپرست مؤمنان هستم و هرکس من مولای او هستم پس علی(ع) هم مولای اوست. خداوندا دوست بدار هر کس که سرپرستی او را بپذیرد و دشمن بدار هر آنکه او را دشمن دارد. دوست دارم کسی که او را دوست داشته باشد و دشمن دارم کسی را که با او دشمن است و یاری می‌کنم کسی که او را مدد رساند.

حنظلة بن اسعد

وی اهل کوفه و فضایل بی‌شماری داشته از جمله:

از رجال سرشناس شیعه

سخنوری فصیح

شجاع

معلم و قاری قرآن

دارای مرتبه و درجه‌ای بود که امام حسین(ع) به خاطر لیاقت‌های او، وی را برای احتجاج پیش عمر بن سعد فرستاد

خود را سپری برای امام حسین(ع) قرار داد و تمام آن تیرها و نیزه‌ها و شمشیرها را به جان خرید.

موعظه حنظله زیباست: بانگ برآورد؛ ای قوم! من بر شما از روزی همانند روز عذاب اقوام و احزاب پیشین بیمناکم، مثل سرگذشت قوم نوح و عاد و ثمود و کسانی که بعد از ایشان بودند بر حذر می‌دارم. خداوند بر بندگانش ظلم نمی‌کند ای قوم من بر شما از روزی بیمناکم که یکدیگر را صدا می‌زنید و کمک می‌طلبید ولی صدایتان به جائی نمی‌رسد، همان روزی که روی می‌گردانید و می‌گریزید اما هیچ پناهگاهی در برابر عذاب خداوند ندارید و هر کس را خداوند به خاطر اعمالش گمراه سازد، هدایت‌کننده‌ای برای او نیست. ای قوم! حسین(ع) را می‌کشید و بدانید که عذاب الهی شما را فرا می‌گیرد و هر کس بر خدا دروغ بندد ناامید شده و شکست می‌خورد.

آن‌گاه امام حسین(ع) موعظه او را که شنید، فرمودند: ای حنظلة بن اسعد رحمت خدا بر تو باد، کوفیان وقتی مستوجب عذاب شدند که دعوت تو را رد کردند و ناسزا بر تو و دوستانت گفتند، الان که برادران صالحت را به شهادت رسانیده‌اند به طریق اولی مستحق و مستوجب عذاب هستند.

حنظلة بن اسعد عرض کرد: درست فرمودی فدایت شوم تو داناتر هستی، آیا اجازه میدان می‌دهی؟ امام اجازه دادند آنگاه حنظله قاری قرآن و تسلیم امر حسین(ع) عرض کرد: السلام علیک یا اباعبدالله، صلی الله علیک و علی اهل بیتک و حجج الله بیننا و بینک فی جنته فقال(ع): آمین آمین ... سپس حنظله جهاد کرد و به شهادت رسید.

نام این معلم و قاری قرآن حنظلة بن ‌اسعد‌ در زیارت ناحیه مقدسه و زیارت رجبیّه وارد شده است.

یزید بن حصین

وی در اصل از اعراب قحطانی یمنی است و ساکن کوفه شد و مشرقی است یعنی تیره‌ای از قبیله همدان. گوشه‌ای از فضائل این شهید والامقام بدین شرح است:

مردی بزرگوار، سخی و شریف

معلم و مربی و قاری قرآن

زاهد و عابد و عابدی از عبّاد کوفه

پهلوان و در جنگ‌ها دارای جایگاهی بزرگ بود

از نیکان و خوبان شیعه و از بیعت‌کنندگان با سفیر امام حسین(ع) حضرت مسلم‌بن‌عقیل بود، پس از شهادت مسلم(ع) خدمت امام حسین(ع) رسید و در رکاب حضرت(ع) بود تا اینکه در روز عاشورا قبل از ظهر به شهادت رسید.

مذاکره‌ای با ابن سعد داشت که عمر بن سعد آب را بر روی سپاه امام حسین(ع) بسته بود اما مذاکره او اثر نداشت و برگشت. امام حسین(ع) به او فرمودند: شیطان بر آنان چیره گشته و حزب شیطان زیان‌کاران‌اند.

نام این شهید قرآنی نیز که حامل و عامل قرآن کریم بود در زیارت ناحیه مقدسه و زیارت رجبیه آمده است.

ادامه دارد

«حبیب‌الله صابری‌نسب»

انتهای پیام