کد خبر: ۳۸۴۳۲۲۶

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۳۹۸ - ۲۰:۰۳

آیت‌الله هادوی تهرانی تشریح کرد:

مراد قرآن از عقل چیست؟

گروه حوزه‌های علمیه ــ استاد حوزه علمیه گفت: عقل در نگاه قرآن کریم چیزی است که ما را به عبادت خداوند و مقصد بهشت می‌رساند، نه عقل ابزاری که عاملی برای کلاه گذاشتن بر سر دیگران و تخریب و تخطئه آنان است.

به گزارش ایکنا؛ آیت‌الله مهدی هادوی تهرانی امروز 27 شهریورماه در ابتدای درس خارج خود در مدرسه آیت‌الله گلپایگانی به ادامه تفسیر سوره مبارکه غافر پرداخت و گفت: مراحل خلقت انسان از مطالبی است که قرآن مکرراً در آیات مختلف به آن اشاره کرده است.

وی با اشاره به آیه «هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُونُوا شُيُوخًا وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّى مِنْ قَبْلُ وَلِتَبْلُغُوا أَجَلًا مُسَمًّى وَلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿غافر ۶۷﴾، اظهار کرد: برخی خلقت از تراب را به خلقت حضرت آدم نسبت داده‌اند، در این آیه به مراحل خلقت از خاک تا نطفه، جنین، علقه و طفل شدن و پیری اشاره کرده است و در انتها هم فرموده است که برخی قبل از رسیدن به پیری یا مراحل دیگر می‌میرند و به پایان معینی خواهند رسید.

هادوی تهرانی با اشاره به چرایی طرح این مراحل از سوی خداوند اظهار کرد: این مراحل دائما در اطراف ما رخ می‌دهد و ما آن را می‌بینیم، ولی قرآن مراد خود را تعقل در این مسایل بیان فرموده است. البته عقلی که مدنظر قرآن است، با عقلی که در ذهن ما وجود دارد، متفاوت است.

این استاد حوزه افزود: برخی عقل را با حقه‌بازی و کلک زدن یکی می‌گیرند؛ به امام علی(ع) فرمودند که معاویه چه عقلی دارد! اما امام فرمودند که آن شیطنت است، نه عقل. امروز هم گاهی در عرف ما به حقه‌بازی و کلاه گذاشتن بر سر دیگران، عقل می‌گوییم.

هادوی تهرانی با بیان اینکه عقل مورد نظر قرآن عقلی است که «ما عبد به الرحمان و اکتسب به الجنان» است، تصریح کرد: برخی حتی در حوزه علمیه هم تصور می‌کنند چون دیر رسیده‌اند و زود باید به نتیجه برسند، باید خوب بدانند چگونه دیگران را به زمین بزنند تا خودشان بالا بروند و به همین جهت دیگران را تخریب می‌کنند.

این استاد حوزه علمیه اظهار کرد: قرآن ما را به تدبر در خلقت دعوت فرموده تا بدانیم با دست و پا زدن کاری نمی‌توانیم بکنیم و باید اصل مطلب یعنی ارتباط با خدا را برقرار کنیم و در این صورت هرچه مصلحت ما باشد، خداوند ایجاد خواهد کرد وگرنه ممکن است آنچه برای آن دست و پا می‌زنیم، اساساً به نفع ما نباشد.

انتهای پیام