کد خبر: ۳۸۴۳۳۷۱

تاریخ: ۲۹ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۴

استاد مرکز تخصصی مهدویت بیان کرد:

جابجایی حق و باطل و عدم استقامت؛ دو تهدید مهم در عصر غیبت

گروه حوزه‌های علمیه ــ محقق مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه گفت: در دوره غیبت مهم‌ترین مسئله‌ای که جامعه منتظر را تهدید می‌کند؛ گم کردن حق و باطل در درجه اول و در درجه بعدی عدم استقامت در پایبندی به حق است.

حجت‌الاسلام والمسلمین محمود اباذری، استاد و محقق مرکز تخصصی مهدویت در گفت‌وگو با ایکنا؛ با اشاره به سوره مبارکه عصر گفت: یکی از سوره‌هایی است که توصیه شده ما بعد از سلام و احوال‌پرسی با یکدیگر آن را بخوانیم سوره مبارکه عصر است؛  زیرا انسان را به یاد امام زمان(عج) و وظیفه یک منتظر و خطرات و آسیب‌هایی که منتظران و جامعه منتظر موعود را تهدید می‌کند، می‌اندازد.

وی افزود: محتوای این سوره این است که انسان غرق در خسران و ضرر است؛ یعنی همه انسان‌ها در خسران هستند جز کسانی که چهار ویژگی دارند؛ کسانی در اعتقاد و ایمان و باور کم نیاورند؛ دوم اینکه عملشان ایمان و باورشان را تقویت کنند نه اینکه فقط ایمان داشته باشند، همچنین تواصی به دو مسئله اساسی یعنی حق و صبر داشته باشند.

اباذری تصریح کرد: علت اینکه این سوره بعد از عمل صالح تمام نشد و دو نکته مهم یعنی تواصی به حق و صبر را مورد تاکید قرار داده، با اینکه این دو جزء عمل صالح بودند و نیازی به بیانش نبود، این است که براساس غبار فتنه‌ها و در شرایط خاص عده‌ای حق و باطل را گم کرده و نمی‌توانند از یکدیگر تشخیص دهند؛ چون شگرد مهم دجل دجالان این است که چهره حق را با تهمت و دروغ  و شایعه و ... تیره و تار می‌کنند تا افراد کم بصیرت نتواند مسیر را به درستی تشخیص دهند.

این محقق و مدرس مرکز تخصصی مهدویت اضافه کرد: این افراد همچنین آن‌چنان باطل را با استفاده از نمادهای حق بزک می‌کنند که عده‌ای باطل را حق ببیند؛ یعنی میان حق و باطل جابجایی رخ می‌دهد و افراد نادان و بیب صیرت، مخلصا لله به مصداق حق روی می‌کنند، ولی راه را باطل می‌روند.

اباذری ادامه داد: یکی از موقعیت‌هایی که ممکن است این خطر پیش بیاید دوره غیبت امام زمان(عج) است و دشمنان نهایت سوءاستفاده‌ خود را از این فضا می‌برند تا افراد نتوانند حق را به درستی از باطل تشخیص دهند و اگر کسی نتواند تشخیص دهد همه سرمایه وجودی خود را از دست خواهد داد.

وی تصریح کرد: لذا وقتی سخن از تواصی به حق و صبر است، یعنی به داد و کمک یکدیگر برسید که مبادا حق را گم کنید؛ الان دوره غیبت است و عده‌ای از امام(ع) جدا شده و یا در حال جدا شدن هستند و ما وظیفه داریم که از امام زمان(عج) و از مبانی قرآنی و روایی و برهانی آن سخن بگوییم.

اباذری بیان کرد: باید از ضرورت وجود و زنده بودن و قدرنشناسی خودمان نسبت به امام زمان(عج) بگوییم؛ زیرا شرایطی در زندگی ممکن است پیش بیاید که پایبندی به حق دشوار می‌شود؛ مثلاً از حقوق مسلم خودمان به علت دینداری محروم شویم، ولی دیگران که قید و بندی ندارند، قله‌های مادی را فتح کنند و ممکن است ما احساس عقب‌ماندگی داشته باشیم و در اینجا تواصی به صبر شده است.

این استاد و محقق مهدویت اظهار کرد: باید به یکدیگر سفارش کنیم که همه عالم برای کمال و عظمت انسان خلق شده و همه چیز برای دنیای فانی خلق نشده است؛  لذا برای یاری و پایبندی به حق باید به هم توصیه کنیم که نترسید و استوار و مقاوم باشید و نگران نباشید، زیرا ما خدا و امام زمان(عج) و شهدا و حمایت فرشتگان را داریم و کسی که خدا و امام زمان دارد چه چیزی ندارد.

2 تهدید دوران غیبت

اباذری تأکید کرد: در دوره غیبت مهم‌ترین مسئله که جامعه منتظر را تهدید می‌کند گم کردن حق و باطل در درجه اول و در درجه بعدی کم آوردن در پایبندی به حق است؛ اینکه در شدائد و سختی‌ها، در فشارهای دشمن و جاذبه‌های دنیا و چشم همچشی و مدگرایی‌ها، عده‌ای توسط این موج از بین می‌روند و در مسیر انحراف می‌افتند.

این پژوهشگر و نویسنده آثار مهدوی تصریح کرد: تواصی به صبر در مسیر زمینه‌سازی ظهور و داشتن صبر و استقامت و در حالت آماده باش بودن برای ظهور و پیوسته منتظر بودن امری بسیار مهم است تا از خسران و گرفتاری‌های آخرالزمان رها بشویم و این فلسفه تذکر جداگانه تواصی به حق و تواصی به صبر در پایان سوره مبارکه عصر است.

وی افزود: خداوند همه نعمت‌های پیدا و پنهانش را بر سر انسان ریخته است؛ خداوند آنچه در اسمان‌ها و زمین است در اختیار بشر قرار داده است؛ بنابراین وقتی این همه برای انسان است، آیا انسان نباید فکر کند که برای چه خلق شده است.

وی تأکید کرد: اگر ما انسان را در بعد دنیا خلاصه کنیم نه تنها امام بلکه عقل هم مزاحم است و اگر نباشد انسان هر کاری در دنیا دوست دارد انجام می‌دهد، ولی این در تنافی با این موضوع است که خداوند همه عالم را در اختیار او قرار دهد.

اباذری بیان کرد: کامیابی، شهوت و  ...  در حیوانات هم هست؛ بنابراین قرآن از انسان گلایه دارد که چرا مانند حیوان رفتار می‌کند در حالی که این سفره پرعظمت برای حیوان و گیاه حلق نشده است؛ لذا حقیقت وجود انسان این جسم نیست بلکه حقیقت در وجود آدمی است که اگر به فعلیت برسد آن وقت جا دارد که این دستگاه با عظمت برای انسان خلق شود.

انتهای پیام