کد خبر: ۳۸۵۰۲۴۲

تاریخ: ۲۴ مهر ۱۳۹۸ - ۰۷:۳۹

به مناسبت سالروز تأسیس سازمان عقیدتی ـ سیاسی ارتش/ حجت‌الاسلام محمدحسنی:

امروز ارتش جمهوری اسلامی یک دانشگاه قرآنی است/ حضور 12 هزار حافظ اجزای مختلف قرآن

گروه فعالیت‌های قرآنی ــ رئیس سازمان عقیدتی ــ سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران با بیان اینکه می‌توان گفت که ارتش جمهوری اسلامی ایران به دانشگاهی قرآنی تبدیل شده است، از فعالیت بیش از 12 هزار حافظ قرآن در ارتش خبر داد.

سازمان عقیدتی ــ سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران روز 24 مهرماه سال 1359 با حکم بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت امام خمینی(ره) تشکیل شد که امروز سازمانی مستقل و متمرکز در تابعیت فرماندهی کل قوا و از نظر انسانی و آماد و پشتیبانی تابع ستاد مشترک ارتش است.

سازمان عقیدتی ــ سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران نظارت بر حفظ و اجرای موازین اسلامی، ارائه آموزش‌های عقیدتی و سیاسی، ارتقای بینش دینی و سیاسی کارکنان ارتش، انتشار نشریات، کتاب‌ها و دیگر محصولات فرهنگی و هنری و انجام تمامی وظایف روابط عمومی در ارتش را بر عهده دارد. همچنین، رشد و گسترش فرهنگ و ارزش‌های اسلامی در ارتش، وزارت دفاع و سازمان‌های وابسته به آن‌ها بر اساس معیارها و ضوابط اسلامی و تدابیر و رهنمودها و دستورالعمل‌های مقام معظم رهبری مأموریت اصلی سازمان عقیدتی ــ سیاسی است.

خبرگزاری ایکنا در سالروز تشکیل این نهاد انقلابی میزبان حجت‌الاسلام والمسلمین عباس محمدحسنی، رئیس سازمان عقیدتی ــ سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران و هیئت همراه شامل رؤسای عقیدتی ــ سیاسی نیروهای مختلف ارتش بود که در ادامه این مطلب، متن گفت‌و‌گو با رئیس سازمان عقیدتی ــ سیاسی ارتش به صورت مشروح منتشر شده است.

ایکنا ــ جناب آقای محمدحسنی، از نظر شما، فلسفه تشکیل عقیدتی ــ سیاسی که به فرمان حضرت امام خمینی(ره) شکل گرفت چه بود؟

عبارت عقیدتی ــ سیاسی از دو کلمه تشکیل شده و به همین دلیل هدف آن ارتقای اطلاعات عقیدتی و سیاسی ارتش بوده است، یعنی باید بصیرت دینی و سیاسی ارتش را در پرتو یک سازمان بالا ببریم که خوشبختانه در این زمینه برنامه‌های متعددی طرح‌ریزی شده و امروز ارتش جمهوری اسلامی ایران در سطح بالایی از اعتقادات و بصیرت سیاسی قرار دارد.

ایکنا ــ سازمان عقیدتی ــ سیاسی ارتش چه برنامه‌های در حوزه‌های فرهنگی و قرآنی دارد؟

محور اصلی اقدامات فرهنگی عقیدتی ــ سیاسی در ارتش، قرآن است. حتی جان‌مایه فعالیت‌های اجتماعی آن نیز قرآنی است. در حوزه قرآن می‌توانم بگویم که سازمان عقیدتی ــ سیاسی ارتش یکی از سازمان‌های پیشتاز و پیشرو است که دلیل آن نیز تعداد مسابقاتی است که سالانه در این حوزه برگزار می‌کند. انقلاب اسلامی چهل‌سالگی خود را پشت سر گذارده و سازمان عقیدتی ــ سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز در این مدت 29 دوره مسابقات سراسری ارتش را برگزار کرده است. این بدان معنا است که ارتش از سال‌های بسیار دور به فکر برگزاری برنامه‌ها و مسابقات قرآنی برای مخاطبان مختلف خود بوده است.

ایکنا ــ اصولاً پرداختن به امر قرآن در سازمان‌های نظامی مانند ارتش چه ضرورتی دارد؟

تنها راه خدایی و نورانی شدن، قرآنی شدن است؛ چراکه اگر راه دیگری در این رابطه وجود داشت، خداوند متعال آن را پیش پای پیغمبر(ص) می‌گذاشت. پیامبر اکرم(ص) با همین کتاب نورانی توانست دنیا را به قیام وادارد. تحول معنوی، مادی، سیاسی و اجتماعی که پیامبر(ص) توانست به وجود بیاورد، در پرتو همین کتاب آسمانی بود. در حقیقت، دار و ندار اسلام قرآن است و امروز نیز اگر ارتش می‌خواهد به جایی برسد باید حرکت آن در پرتو قرآن باشد.

در بعد نظامی‌گری سازمان‌هایی مانند ارتش، قرآنی بودن این نهادها از جاهای دیگر بیشتر است؛ چراکه یک رزمنده برای غلبه بر دشمن علاوه بر تجهیزات، باید از یک اراده قوی‌ نیز برخوردار باشد که قرآن کریم از این اراده با عنوان «بُنْيَانٌ مَرْصُوص» نام می‌برد. ارتش چنانچه بخواهد به رتبه بُنْيَانٌ مَرْصُوص برسد، باید اراده را آهنین کند و آن چیزی که اراده را آهنین و قوی می‌کند، ایمان است که ایمان نیز تنها در مکتب قرآن تقویت می‌شود. بنابراین قرآنی شدن برای ارتش، ضرورت است تا بتواند در روز خطر تا لحظه آخر ایستادگی کند. قرآن انسان را در خطرات تا آخرین لحظه مقاوم نگاه می‌دارد.

{$sepehr_media_1494348_400_300}

هر چه هست و نیست در قرآن است. برای رشد مادی و معنوی، برخورداری از یک زندگی پاک و برخورداری از اولاد صالح تنها راه قرآنی شدن و قرآنی بودن است و من از تمامی آحاد ملت سرافراز ایران اسلامی تقاضا می‌کنم که همگی دست به دست دهیم و فرزندانمان را با دنیای قرآن آشنا کنیم تا آن فرزند صالحی که مایه افتخار هر پدر و مادری است، تربیت شود.

ایکنا ــ سازمان عقیدتی ــ سیاسی تا چه میزان بر روی سبک‌سازی و ترویج فرهنگ قرآنی بین کارکنان ارتش و خانواده ایشان کار کرده است؟

گام نخستی که در این رابطه انجام می‌شود، اطلاع‌رسانی است که در راستای آن در تمامی یگان‌ها این تبلیغات صورت می‌گیرد. همچنین، مسئولان عقیدتی ــ سیاسی نیز در سخنرانی‌ها، آئین‌ و مراسم مختلف اطلاع‌رسانی لازم برای برنامه‌های قرآنی را انجام می‌دهند. مسئله بعدی عملیاتی کردن این برنامه‌هاست که در این زمینه طبعاً اولویت با تشکیل کلاس‌ها و کارگاه‌های آموزشی قرآن خواهد بود.

امروز به یک معنا می‌توان گفت که ارتش جمهوری اسلامی ایران به یک دانشگاه قرآنی تبدیل شده است یعنی در تمامی نهادها و یگان‌های مختلف ارتش دارالتحفیظ و کلاس‌های آموزش قرآن برای نیروهای وظیفه، کارکنان (نیروهای پایور) و خانواده ایشان به صورت‌ جداگانه برقرار است. در حال حاضر بالای 12 هزار نفر حافظ قرآن در اجزای مختلف در مجموعه ارتش و در قالب گروه‌های مختلف فعالیت دارند که این امر با طرح و برنامه‌های مختلف از سوی سازمان عقیدتی ــ سیاسی رخ داده و پیگیری می‌شود. خداوند متعال را شاکر هستیم که توانستیم علاوه بر این موضوع، توفیقات زیادی را به دست آوریم که یکی از این توفیق‌ها دریافت مقام برتر در میان نهادهای قرآنی کشور بود. سازمان عقیدتی ــ سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران در حوزه فعالیت‌های قرآنی جزء پنج نهاد و سازمان فعال برتر قرآنی است.

{$sepehr_media_1494362_400_300}

ایکنا ــ سازمان عقیدتی ــ سیاسی چه برنامه‌ای برای نیروهای وظیفه‌ای که از مدرسه و دانشگاه وارد خدمت سربازی می‌شوند و احیانا نیز از دانش قرآنی چندانی برخوردار نیستند، دارد؟

سازمان عقیدتی ــ سیاسی ارتش برای عزیزان سربازی که افتخار خدمت در ارتش را پیدا می‌کنند، برنامه‌های مختلف معنوی و عقیدتی دارد. از جمله این برنامه‌ها غربالگری در زمینه قرآن‌خوانی ایشان است. در میان این عزیزان هستند کسانی که در سطح بالایی از اطلاعات قرآنی قرار دارند و مهارت‌های تلاوت قرآن آن‌ها بسیار بالاست و حتی گاهی می‌شود که می‌توان از وجود ایشان به عنوان استاد و مدرس بهره گرفت. البته تعداد این افراد کم بوده و می‌توان گفت که در میان دیگران در اقلیت هستند.

همه عزیزان وظیفه علاقه‌مند به قرآن هستند، اما همگی ایشان توانایی روان‌خوانی قرآن را ندارند و تلاش ما بر این است که وقتی ایشان به ارتش می‌آیند، اگر خواندن قرآن را بلد نیستند، از خدمت سربازی قرآن‌خوان بازگردند. در این زمینه اقدامات ویژه‌ای در حوزه سربازان انجام می‌شود و گاهی نیز می‌توان گفت نوعی نهضت قرآنی در مورد سربازان در ارتش رخ می‌دهد. سربازان عزیز در کلاس‌های قرآنی شرکت می‌کنند و کاستی‌های تلاوت، روخوانی و روان‌خوانی خود را تا حدود زیادی برطرف می‌کنند.

ایکنا ــ عقیدتی ــ سیاسی از چه ابزارهای تشویقی برای جذب کارکنان و نیروهای پایور و وظیفه در عرصه فعالیت‌های قرآنی استفاده می‌کند؟

برای یک نیروی وظیفه، هیچ چیزی جذاب‌تر از مرخصی نیست. بنابراین برای نیروهای وظیفه از اهرم مرخصی تشویقی استفاده می‌کنیم و یا اینکه اگر چنانچه خود ایشان بخواهند، آن‌ها را در جایی به کار می‌گیریم که در واقع با سیاست‌های زندگی آن‌ها هماهنگ باشد. برای مثال فرض کنید که سرباز وظیفه‌ای اهل اهواز است و دوست دارد در اهواز خدمت کند. اگر این شخص واقعاً در حوزه کلاس‌های قرآن فعال شرکت کند، تشویق ‌شده و به همان محل زندگی خود منتقل خواهد شد. البته این مسئله امری فراگیر نیست، اما به عنوان یک اهرم تشویق از آن استفاده می‌شود.

اهرم دیگری که در این زمینه به کار گرفته می‌شود، بهره‌گیری از تشویق‌های مادی است که گاه انجام می‌شود که گاهی برای سربازان وظیفه موجبات خرسندی را فراهم می‌کند؛ چراکه دست اغلب این عزیزان در دوران سربازی خیلی برای کارهای اقتصادی باز نیست. بنابر این مجموعه ارتش هر کار مادی که بتواند برای ایشان انجام خواهد داد تا آن‌ها را خوشحال کند. البته مبلغ این تشویق‌های مادی اندک است، اما به اندازه توانمان این برنامه را انجام می‌دهیم. همچنین، ممکن است برخی سربازان متأهل باشند که برای ایشان نیز گاه بسته‌های تشویقی در نظر گرفته می‌شود.

{$sepehr_media_1494363_400_300}

در حوزه نیروهای پایور این موارد تشویقی پررنگ‌تر است که شامل موارد مختلفی همچون اعطای درجه، رتبه، ارتقای شغلی و ... می‌شود. این مسئله جزء آموزه‌های دینی ماست که در واگذاری پست‌ها، کسانی که قرآنی‌تر هستند، در اولویت بیشتری قرار دارند. عزیزان پایور ما با پرداختن به فعالیت‌های قرآنی در حدی که در مؤلفه‌ها و دستورالعمل‌های اجرایی سازمان گنجانده شده است، حتی گاهی از انتقال به مکان‌های خارج از مرکز معاف می‌شوند که این نیز یکی از اهرم‌های تشویقی برای کارکنان پایور ارتش است.

ایکنا ــ شما به عنوان رئیس سازمان عقیدتی ــ سیاسی ارتش از فعالیت‌های دارالقرآن به عنوان زیرمجموعه سازمان رضایت دارید؟

از تلاش‌های عزیزان در مجموعه دارالقرآن راضی‌ام ولی قانع نیستم؛ چراکه راه طی نشده ما نسبت به راه طی شده خیلی زیاد است. بنابراین وضعیت موجود را وضعیت مطلوب نمی‌دانیم و انتظار داریم که هم خود و هم همکارانمان سرعت فعالیت‌ها را بیشتر کنیم تا فاصله‌مان را از وضعیت مطلوب کمتر کنیم.