کد خبر: ۳۸۵۱۴۱۲

تاریخ: ۲۹ مهر ۱۳۹۸ - ۱۵:۰۹

شیخ حسین انصاریان بیان کرد:

پاداش در روز قیامت به اصل عمل است یا عامل

گروه اندیشه ــ شیخ حسین انصاریان ضمن اشاره به پاداش ویژه اولیای الهی در روز قیامت تصریح کرد: در روز قیامت به این افراد بر اساس عمل‌شان پاداش می‌دهند، چراکه اعمال‌شان خیلی ارزش دارد، اما گاهی به عیار اعمال پاداش کامل و جامعی تعلق نمی‌گیرد؛ لذا به عامل پاداش می‌دهند، نه به عمل. مثلاً کدام عمل توده مردم باعظمت پروردگار تناسب دارد؟

به گزارش ایکنا؛ مراسم سخنرانی شیخ حسین انصاریان شب گذشته در حسینیه هدایت تهران برگزار شد. وی در این مراسم به بحث درباره «پاداش اولیای الهی» پرداخت و اظهار کرد: کسی که محبوب پروردگار می‌شود در حدی در دنیا به مقام وصال رسیده است. البته در باطن خودش این مقام را حس می‌کند. علتش این است که محبوب غرق نور است. این مطلب در ضمن آیات 11 و 12 سوره طلاق بیان شده است. وقتی این نور بیاید همه ارزش‌ها را با خودش می‌آورد، مخصوصاً حس و فهم را به حقایق آشنا می‌کند و انسان می‌فهمد که این وصال برایش حاصل شده است.

انصاریان تصریح کرد: قسمت دیگر جاده این است که به سوی مقام فنای فی الله برود. این را بعداً توضیح می‌دهم. در عین اینکه در دنیا زندگی می‌کند، با مردم زندگی می‌کند، با زن و بچه زندگی می‌کند، کسب و کار دارد، ولی خودش را نمی‌بیند. فقط او را می‌بیند، با او زندگی می‌کند، با او خوش است و دیگر مردم و زن و بچه و کسب‌وکار به صورت مانع در مقابلش درنمی‌آید.

پاداش به اصل عمل یا عامل

وی افزود: کسی که محبوب او شده است، طبق روایتی که دهه سوم متنش را شنیدید، تمام درهای فیوضات الهی در حد سعه وجودی‌اش برویش باز است و لحظه به لحظه در حال کسب الطاف پروردگار است تا پرده کنار برود و این الطاف به صورت رضوان آشکار شود. البته یک حرف‌های دیگری هم اینجا برای اهلش وجود دارد که باید دنبالش رفت و فهمید. یک حرف این است که چنین انسان‌هایی پاداش‌شان به اصل عمل است، نه به عامل.

وی یادآور شد: نمی‌گویند بیا بابت هفتاد سال عبادت پاداش بگیر. مزد را به کننده نمی‌دهند، چون اگر بخواهند به کننده بدهند در شأنش نیست؛ لذا مزد را در ازای عمل او می‌دهند. خودش که عامل این عمل بوده، در کنار این پاداش تا ابد لذت خواهد برد. چرا این کار را با او می‌کنند؟ چون عملش خیلی ارزش دارد. به ارزش عمل پاداش می‌دهند. خیلی افراد را در قیامت به بهشت می‌برند، ولی به خودشان پاداش می‌دهند؛ چون اگر بخواهند به اعمالشان پاداش بدهند چیزی نمی‌ماند. نمی‌دانم عنایت می‌کنید داستان از چه قرار است؟

مفسر قرآن کریم تصریح کرد: گاهی عیار اعمال عیاری نیست که یک پاداش کامل و جامعی به آن تعلق بگیرند؛ لذا به عامل پاداش می‌دهند، نه به عمل. برخی را در قیامت می‌آورند و می‌گویند می‌خواهیم به عمل تو پاداش بدهیم و آن عمل، ضربتی است که در روز خندق زده‌ای که ثوابش از کل اعمال جن و انس در طول تاریخ بیشتر است. اگر بخواهند به عمل پاداش بدهند که از اولین تا آخرین رفوزه است؛ مثلاً کدام عمل توده مردم با عظمت پروردگار تناسب دارد؟ واقعاً نمازهایی که می‌خوانیم در حد شأن عبادت پروردگار می‌ارزد؟ کارهای خوبی که می‌کنیم در محضر پروردگار می‌ارزد؟ با این وجود در قیامت می‌گویند که چون زحمت کشیدی پاداش زحمتت را بگیر.