کد خبر: ۳۸۵۳۲۸۰

تاریخ: ۰۸ آبان ۱۳۹۸ - ۰۸:۲۳

خادمیان نوشت؛

ليلة‌المبيت؛ غدیری دیگر/ اثر ذکر یا علی

گروه فناوری اطلاعات ــ حجت‌الاسلام والمسلمین سیدحسین خادمیان نوش‌آبادی طی یادداشتی در شبکه‌های اجتماعی نوشت:‌ بزرگداشت لیلة‌المبيت باید مانند عید غدیر تحقق یابد و همه شیعیان این واقعه را تبلیغ و ترویج کنند و مکرر به هم تبریک بگویند.

به گزارش ایکنا؛ لیلة‌المبیت شبی است که حضرت علی(ع) به‌ جای پیامبر اکرم(ص) در بستر آن حضرت خوابید تا رسول خدا(ص) از توطئه قتلی که مشرکان مکه برای او طراحی کرده بودند، رهایی یابند و از مکه به مدینه هجرت کنند. عمل حضرت علی(ع) در لیله المبیت یکی از فضائل این امام همام(ع) است و در شأن آن آیه ۲۰۷ سوره بقره نازل شده.

حجت‌الاسلام والمسلمین سیدحسین خادمیان نوش‌آبادی، مدرس حوزه و دانشگاه، با انتشار یادداشتی در شبکه‌های اجتماعی پیرامون جزئیات این واقعه، ليلة المبيت را غدیری دیگر دانست و به اثر ذکر یا علی در این شب اشاره کرد که در ادامه این یادداشت را می‌خوانید:

«طبق نقل مشهور در شب اول ماه ربیع‌الاول حضرت امیرالمؤمنین(ع) در بستر پیامبر اکرم(ص) قرار گرفت. لیلة‌المبیت شبی است که سران قریش تصمیم گرفتند در آن شب پیامبر اسلام(ص) را به قتل برسانند ولی خداوند نقشه آنان را نقش بر آب کرد و حضرت علی(ع) به جای پیامبر اکرم(ص) در بستر آن حضرت خوابید و نقشه قریش به سرانجام نرسید.

این واقعه در اول ماه ربیع‌الاول سال چهاردهم بعثت رخ داد. حضرت علی(ع) از آغاز شب در بستر پیامبر(ص) خوابید و چون در نیمه‌های شب حدود چهل نفر از مشرکان خانه پیامبر(ص) را محاصره کردند، گمان کردند که پیامبر در رختخواب خود خوابیده است. در این بین پیامبر در حالی‌که آیه شریفه:«وَ جَعَلْنَا مِن‌ بَیْنِ اَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَاَغْشَیْناَهُمْ فَهُمْ لَا یُبْصِرُونَ؛ و در پیش روی آنان سدی قرار دادیم، و در پشت سرشان سدی و چشمانشان را پوشانده‌ایم، لذا نمی‌بینند!» را می‌خواندند، از خانه بیرون رفتند و خداوند چشمان مشرکان را از دیدن پیامبر ناتوان ساخت.

نزدیک صبح بود که مشرکان به خانه یورش بردند ولی در رختخواب حضرت علی(ع) را یافتند. در خصوص این واقعه این آیه بر رسول اکرم(ص) نازل شد: «وَ مِنَ النَّاسِ مَن یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَآءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَءُوفُ‌ بِالْعِبَادِ؛ بعضی از مردم (با ایمان و فداکار، جان خود را به خاطر خشنودی خدا می‌فروشند و خداوند نسبت به بندگان مهربان است.»

به تصریح علمای اهل سنت این آیه در شأن علی(ع) در لیلة‌المبیت نازل شده و به تواتر ثابت شده است. حضرت علی(ع) در شورای شش نفری که به دستور عمر برای تعیین خلیفه تشکیل گردید، با این فضیلت بزرگ بر اعضای شورا احتجاج کرد و فرمود: شما را به خدا سوگند می‌دهم آیا جز من چه کسی در آن شب پرخطر که پیامبر(ص) عازم غار «ثور» بود، در بستر او خوابید و خود را سپر بلا نمود؟

همگی گفتند: کسی جز تو نبود. کسی که همراه حضرت پیامبر(ص) در غار ثور بود فردی به نام ابن بکر(عبداللّه بن بکر بن اریقط) همان راه بلد پیامبر(ص) بوده و نه ابوبکر، که این قول حتی از بعضی از بزرگان اهل سنت نقل شده است که از جمله آنها ابن کثیر است. حضرت امیرالمومنین(ع) فرمود: در لیلة المبيت که جای پیامبر اکرم(ص)؛ خوابیدم مهاجمین با ضربات متعدد بدنم را مجروح و مضروب نمودند و در را قفل و کسی را نگهبان گذاشتند تا من فرار نکنم ناگهان دیدم صدایی می‌گوید:

یاعلی

یاعلی

یاعلی

کسی را ندیدم اما با گفتن یا علی، دردهایم آرام گرفت و زخم‌ها التیام یافت و در باز شد و من از خانه خارج شدم و نگهبان اصلاً مرا ندید. به همین جهت است که بزرگان برای رفع مشکل و برآورده شدن حاجت به مداومت بر ذکر «یا علی» تعلیم فرموده‌اند.

بزرگداشت لیلة المبيت باید مانند عید غدیر تحقق یابد و همه شیعیان این واقعه را تبلیغ و ترویج کنند و مکرر به هم تبریک گویند.

والله المستعان

سید حسین خادمیان»