کد خبر: ۳۸۵۳۶۱۱

تاریخ: ۱۰ آبان ۱۳۹۸ - ۱۱:۲۲

رسم شیدایی/ 2

سایه سنگین توقیف فیلم از سر سینمای دینی کم نمی‌‌شود

گروه هنر ــ یک کارگردان و تهیه‌کننده سینما گفت: فعالیت در ژانر سینمای دینی در ایران با دشواری‌های فراوانی روبروست، از یک طرف حاشیه‌های فراوانی در چارچوب موضوع وجود دارد و از طرف دیگر نیازمند سرمایه‌گذاری کلان در زمینه تولید اثریم. به همین جهت سینماگران جسارت ورود به این عرصه را پیدا نمی‌کنند، زیرا عدم اکران همواره بر اثر آن‌ها سایه افکنده است.

حسن هدایت، کارگردان سینما در گفت‌وگو با ایکنا درباره چرایی کم کاری سینما در پرداختن به شخصیت بزرگان دینی همچون حضرت رسول(ص) اظهار کرد: کم کاری ما در این زمینه کاملاً عیان است زیرا پس از ۴۰ سال سینمای ایران تنها یک فیلم با محوریت حضرت رسول(ص) ساخته است و البته فیلمی که بهتر بود ساخته نمی‌شد، زیرا تولید این فیلم تنها بودجه عظیمی را هدر داد، همچنین در این اثر چهره حضرت رسول(ص) آنگونه که باید ترسیم نشد و تصویری مخدوش به مخاطبان ارائه شد، البته مجید مجیدی، کارگردان «محمد رسول الله» فیلمساز بسیار خوبی است، اما او تصور کرده باید فیلمی مشابه آثار تولید شده درباره حضرت موسی(ع) و حضرت عیسی(ع) بسازد.

وی افزود: حضرت رسول(ص) تا قبل از ۴۰ سالگی یک انسان کاملاً معمولی بود، به همین جهت وقتی رسالت ایشان آغاز شد ، هیچیک از بزرگان مکه حرف او را باور نکردند، البته پیامبر را از جوانی به عنوان فردی امین و درستکار می‌شناختند، اما درباره معجزات ایشان در کودکی و نوجوانی در کتب دینی و تاریخی مطلب معتبری وجود ندارد.

این فیلمساز ادامه داد: متأسفانه در میان مسلمانان و برخی از شیعیان خرافاتی وجود دارد که آن‌ها را به پیامبر و ائمه اطهار(ع) نسبت می‌دهند و این واکنش‌ها صدمه‌ای که ما ناخواسته به چهره دین و ائمه وارد می‌کنیم. برای مثال می‌گویند فرشتگانی بودند که دائم از حضرت رسول در کودکی و جوانانی مراقبت می‌کردند تا حضرت از گناه دوری کند و این مسئله باعث می‌شود دیگران فکر کنند اگر این مراقبت برای همه وجود داشت، همگان عاری از گناه بودند. خداوند می‌فرمایند آن کسی به من نزدیکتر است که متقی‌تر باشد، پس انسان‌ها همانند هم هستند تنها برخی به دلیل تقوای بیشتر به خدا نزدیک‌تر می‌شوند.

حاشیه‌ها نمی‌گذارند فیلمی با محوریت حضرت رسول(ص) ساخته شود

کارگردان فیلم قرآنی «ناسپاس» ادامه داد: پیامبر(ص) بار‌ها تأکید فرموده‌اند که من هیچ معجزه‌ای جز قرآن ندارم. این مسئله نیز در طول حیات ایشان کاملاً عیان است. در فرمایشی دیگر حضرت رسول(ص) خود تأکید کرده‌اند که من نیز انسانی همانند شما هستم تنها با این تفاوت که به من وحی می‌شود. این نشان دهنده فروتنی فوق‌العاده رسول الله است، آنگاه ما وقایع خرق عادت را به ایشان نسبت می‌دهیم گویی که با یک فرشته مواجهیم.

هدایت تأکید کرد: با توجه به حاشیه‌هایی که بیان کردم فیلمسازی درباره حضرت رسول(ص) بسیار دشوار است، در حالی‌که اگر می‌شد این حواشی را از میان برد و ارزش‌های ایشان را به خوبی در آثار سینمایی بیان کرد، پیامبر اینگونه در سینمای ایران مهجور نبود، اما این حاشیه‌ها سبب شده اگر قرار باشد اثری ساخته شود با موجود این شرایط با اعتراضات فراوان روبرو شود زیرا بیان واقعیت‌ها خرافه‌گرایان را به اندیشه مشغول می‌کند که قداست پیامبر(ص) را زیر سؤال برده‌‌ایم، به همین جهت نباید دنبال دلایل کم‌کاری در این زمینه بود بلکه باید امیدوارم باشیم کلاً بشود اثر فاخری در این زمینه تولید کرد.

فیلم یا سریالی متناسب با شخصیت ائمه اطهار نداریم

وی درباره آثار سینمایی و تلویزیونی که درباره ائمه اظهار ساخته شده‌اند بیان کرد: تا امروز در سینما و تلویزیون اثری ندیده‌ام که با محوریت ائمه ساخته شود و آن فیلم یا سریال کیفیت لازم را داشته باشد. در تمام آثار تولیدی بیشتر افسانه پردازی کرده‌ایم و مشکل اصلی ما در این زمینه به سینما برنمی‌گردد بلکه به دیدگاه مخاطبان رسانه باز می‌گردد.

«محمد رسول الله» تماشاگر بین‌المللی ندارد

وی اضافه کرد: تماشاگر جهانی عادت کرده که در فیلم‌های سینمایی به راحتی چهره حضرت مسیح(ع) و حضرت موسی(ع) را مشاهده کند، برای همین وقتی وقتی با فیلمی رو‌به‌رو می‌شود که در آن چهره رسول الله ترسیم نمی‌شود، مسلماً آن را نمی‌پذیرد. البته مخاطبان ایرانی چون تصویر ذهنی از ائمه دارند راحت‌تر با اثر مواجه می‌شوند اما مخاطب بین‌المللی چون این تصور را ندارد به همین جهت نمی‌‌تواند با آن مواجه شود.

وی در پاسخ به این سؤال که عواقب کم کاری سینما در پرداختن به شخصیت‌های دینی چه می‌تواند باشد؟ گفت: پاسخ این سؤال را نباید از سینماگران جویا شد بلکه آن‌هایی که خود را امانت‌دار چهره قدسی حضرت رسول(ص) می‌دانند باید به این موضوع پاسخ دهند، در حوزه امور نمایشی باید وحدت رویه ایجاد شود اما متأسفانه در این زمینه اتفاق نظری وجود ندارد و فیلم مولانا و حاشیه‌های آن مصداق روشنی از این موضوع است . در این شرایط نمی‌توان به سادگی در زمینه ائمه اطهار و یا پیامبر اثری تولید کرد، این وضعیت در شرایطی است که در غرب این مسائل حل شده و به راحتی فیلم‌های مختلفی درباره حضرت مسیح(ع) ساخته می‌شود، حتی در برخی آثارشان موضوعاتی مطرح می‌شود که شاید مورد قبول کلیسا هم نباشد، اما آن‌ها مانع تولید آثار نمی‌شوند، چون پرداخت هنری را به فیلمساز واگذار کرده‌اند، البته این تولیدات گسترده تبعات تبشیری خود را هم در سراسر جهان برجای گذاشته‌‌اند و در این زمینه گوی سبقت را از ما ربوده‌اند.

خطوط قرمز سینما دائماً در حال تغییر است

این کارگردان در پایان تأکید کرد: من به عنوان یک فیلمساز در ۴۰ سال گذشته هنوز به این درک نرسیده‌ام که خط قرمز‌ها کجاست، چون دائماً این خطوط در حال تغییراند. این خط قرمز در حوزه موضوعات دینی ابهام بیشتری دارد و تا زمانی که این مشکل برطرف نشود مطمئن باشید کم کاری سینما در حوزه پرداختن به شخصیت‌هایی، چون حضرت رسول (ص) پا برجا خواهد بود.

گفت‌و‌گو از داوود کنشلو