کد خبر: ۳۸۷۴۱۱۰

تاریخ: ۰۵ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۷:۱۷

آتش‌زدن کتاب فقط یک رفتار نادرست نیست/ لزوم نقد عالمانه جریان نواخباری

گروه حوزه‌های علمیه ـ حجت‌الاسلام خسروپناه با بیان اینکه مطلب اساسی‌تر از آتش زدن کتاب طبی، توجه به علت این پدیده جاهلانه است، اظهار کرد: علمای حوزه به این علت مخرب بپردازند و تنها نسبت به یک رفتار نادرست حساس نشوند و هر گونه نواخباری‌گری را نقد عالمانه کنند.

به گزارش ایکنا؛ در پی انتشار ویدئویی از کتاب‌سوزی طب هاریسون از سوی فردی عباس تبریزیان که نزدیکانش او را «آیت الله تبریزیان و پدر طب اسلامی» می‌خوانند، مراکز، افراد و شخصیت‌های مختلف حوزوی با صدور بیانیه‌های جداگانه ضمن اعلام انزجاز از این اقدام، بیان کردند که این گونه تفکرات و اقدامات در حوزه علمیه جایگاهی نداشته و انتسابی به حوزه و روحانیت ندارد.

حجت‌الاسلام عبدالحسین خسروپناه، معاون علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی، نیز در یادداشتی با شرح ریشه‌های رخداد چنین اتفاقی، به نقد جریان نواخباریگری در حوزه پرداخت و از علمای حوزه خواست تا به نقد علمی این جریان بپردازند. متن این یادداشت به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

علم و دانش آنگاه که نافع و زاییده عقلانیت باشد مطلوب اسلام خواهد بود و حکمت شمرده می‌شود؛ هر چند محصول بشریت باشد لکن باید توجه داشت که هر معرفتی و دانشی باید انسان را به خدای سبحان نزدیک سازد و به همین معنا، علم توحیدی شکل می‌گیرد. این نکته کلیدی را عرض کردم تا بی‌خردی آتش زدن مرجع علمی در حوزه پزشکی آشکار گردد.

نگارنده از مدیریت حوزه علمیه کشور به جهت نقد این رفتار ناشایست سپاسگزار است. مطلب اساسی‌تر توجه داشتن به علت این پدیده جاهلانه است و اینکه به معلول بسنده نکرد. اما علتی که برخی از معممین منتقد این رفتار نیز از آن غفلت کردند و تنها به تخریب عمل ناپسند پرداختند؛ چیست؟

علت به زعم بنده و بر اساس تحقیقات جریان‌شناسانه، پیدایش مکتب نواخباری‌گری در حوزه علمیه است که با این رویکرد، عقل و عقلانیت بی‌رمق می‌شود و خبر ظنی نامعتبر در معارف و احکام و ارزش‌ها حاکمیت می‌یابد و همین رویکرد باعث شده عده‌ای به نقد فلسفه و عرفان بپردازند (البته نباید هر منتقد فلسفه و عرفان را نواخباری دانست) و علوم عقلی را طرد و اهل فلسفه را تکفیر می‌کنند.

برخی نیز با نواخباری‌گری به جریان احمد اسماعیل پیوستند و مسائل اعتقادی و امنیتی برای کشورهای اسلامی پدید آورند. دسته دیگری با همین گرایش و با نفی اصول فقه و اجتهاد مصطلح به فقه اخباری ناکارآمد و عصر حیرت و در نهایت سکولاریسم می‌رسند. پس علمای حوزه به این علت مخرب بپردازند و تنها نسبت به یک رفتار نادرست حساس نشوند و هر گونه نواخباری‌گری را نقد عالمانه نمایند.

پایان سخن تاکید بر سه نکته دارد:

۱) حوزه علمیه قم به صورت حداکثری عقلانیت‌محور و معتقد به اصول فقه و اجتهاد مصطلح و فقه کارآمد است و نباید پدید آمدن نواخباری‌گری را جریان غالب حوزه دانست. این نکته را عرض کردم تا فردا برخی مدعیان روشنفکری این جریان را به عنوان چماق بر سر حوزه علمیه نزنند.

۲) چهار جریان طب در کشور رواج دارد: طب مدرن، طب سنتی، طب نقلی و طب عطاری که باید با رویکرد علمی و سپس قانونی به هر چهار جریان پرداخت و از رفتارهای عامیانه و ناپسند پرهیز کرد.

۳) علوم پزشکی و سلامت به شدت متأثر از نوع انسان‌شناسی و ساحت‌های مختلف انسان است که اختلاف در آن باعث تمایز در نظریه‌هایی می‌شود و به همین جهت‌، تفاوت نظریه پرستاری با رویکرد پوزیتیویستی و رویکرد اگزیستانسیالیستی آشکار می‌گردد. پس انسان‌شناسی اسلامی در حوزه سلامت باید از سوی حوزه علمیه تأکید قرار گیرد.