کد خبر: ۳۸۸۲۹۰۲

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۳۹۸ - ۰۱:۳۰

کارشناس مهدویت پاسخ داد:

چرا هرچه پیش می‌رویم گرفتاری‌های بشر بیشتر می‌شود / جهانی‌اندیشی یاران امام زمان(عج)

کارشناس مهدویت حوزه علمیه با بیان اینکه مدیریت جاهلانه و هوس‌آلود منشأ گرفتاری‌های بشری است، تصریح کرد: در ادبیات دینی بحث «اضطرار به حجت» را داریم؛ یعنی هر قدر این مصائب و سختی‌ها بیشتر می‌شود، بشر به این واقعیت پی می‌برد که از خداوند کسی را بخواهد که ویژگی‌های منحصر به فردی دارد و می‌تواند بشر را نجات دهد.

حجت‌الاسلام والمسلمین محمدرضا فؤادیان، کارشناس مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه، در گفت‌وگو با ایکنا، در پاسخ به این سؤال که حوادث و پدیده‌های یک دهه اخیر زیادتر و در گستره جهانی بیشتری مطرح شده است، آیا اساساً بررسی این حوادث با نگاه آخرالزمانی موضوعیت دارد؟ گفت: این حوادث باید سبب شود تا عبرت‌های ما بیشتر شود؛ این گرفتاری‌ها باید بشر را به این تفکر وادارد که راه رهایی از آن‌ها چیست؟.

وی افزود: معتقدم حوادث و پدیده‌های کنونی یا از روی جهل انسان و یا از روی شهوات انسانی است، انسان چون جاهل است چیزی درست می‌کند که سبب نابودی خود او می‎‌شود؛ ساختمان مرتفعی را بر روی گسل زلزله بنا می‌کند، چون جاهل است و نمی‌داند که این بنا بر روی گسل است، لذا در هنگام زلزله گرفتاری بزرگی برای خود او ایجاد می‌شود.

جهل و هوس؛ مبنای مدیریت کنونی جهان

کارشناس مرکز تخصصی مهدویت حوزه ادامه داد: بشر نیرویی را خلق می‌کند، ولی برای دفن زباله‌های آن گرفتاری برای محیط زیست ایجاد می‌کند. تولید گازهای گلخانه‌ای عمدتاً برای کشورهای صنعتی پیشرفته است؛ پس بشر اختراع کرده است، ولی نمی‌داند آثار مخرب محیط زیستی آن را چگونه حل و فصل کند؛ الان مدیریت جهان یا بر اساس جهل است، چون بشر نمی‌داند چه کند و یا بر اساس هوس؛ زیرا می‌خواهد فلان کار را بکند، ولو اینکه نتایج بدی هم دارد و ممکن است بقیه انسان‌ها را نابود کند.

بیشتر بخوانید:

انسان امروز و نگرش آخرالزمانی به حوادث تلخ

اعلام آخر‌الزمان بازی با فرهنگ انتظار است

رسالت انبیاء مقدمه مهدویت است

این کارشناس مهدویت حوزه علمیه با بیان اینکه هرقدر پیش می‌رویم گرفتاری‌های بشر بیشتر می‌شود، تصریح کرد: این گرفتاری‌ها، تنوع و تعدد آن باید بشر را به راه چاره اساسی وادارد؛ بشر باید به این نقطه برسد که نمی‌توانیم برای مشکلات خود سرپرستی انتخاب کنیم که ما را نجات دهد. در ادبیات دینی بحث «اضطرار به حجت» را داریم، یعنی هر قدر این مصائب و سختی‌ها بیشتر می‌شود، بشر به این واقعیت پی می‌برد که از خداوند کسی را بخواهد که ویژگی‌های منحصر بفردی دارد و می‌تواند بشر را نجات دهد.

اضطرار به حجت

فؤادیان بیان کرد: در ادبیات دینی ادیان مختلف می‌بینیم که در آخرالزمان، انواع و اقسام گرفتاری‌های آخرالزمانی اعم از اجتماعی، ارضی، سماوی و ... برای بشر رخ می‌دهد. در روایات شیعی هم ملاحظه می‌کنیم که ظهور امام وقتی رخ می‌دهد که ظلم و بلاها جهانی شده و ظلم همه جا را فراگرفته است؛ بنابراین از این جهت رخ دادن حوادث جهانی می‌تواند بارقه امید باشد تا بشر  با دست خود کاری می‌کند که این ظلم به او فشار بیاورد و راهی برای رهایی بیابد و راه رهایی همان ظهور انسانی از سوی خداست.

فوادیان در پاسخ به این سؤال که آیا می‌توانیم حوادث فراوان دهه‌های اخیر مانند درگیری‌های نظامی در منطقه، حوادث زیاد سیل و زلزله و بیماری در نقاط مختلف جهان و درگیری‌های صریح قطب‌های قدرت در جهان را به مقدمات ظهور و آن چه در برخی روایات آخرالزمانی مطرح شده نسبت دهیم؟ تصریح کرد: تطبیق حوادث و جریانات حاکم بر منطقه و جهان با روایتی که از لسان معصومان(ع) صادر شده کار آسانی نیست؛  «نصرت‌الله آیتی» در مقاله‌ای چهار شاخصه مهم در این مسئله یعنی تطبیق بیان کرده است، لذا وقتی روایات را ملاحظه می‌کنیم، گرچه پرده‌ای از این ماجراها و حوادث همسو با روایات است، ولی همه آن چیزی نیست که در روایات بیان شده است.

تطبیق کرونا به مرگ سفید

وی افزود: کسانی که حدیث‌شناس هستند و مهدویت را به صورت تخصصی می‌خوانند و کار تخصصی هم بر روی روایات مهدویت انجام می‌دهند اگر بیان کند این حادثه همان چیزی است که در لسان معصوم بیان شده است، به عنوان کارشناس متخصص می‌پذیریم، ولی امروزه مراکز تخصصی مهدویت این مطالب را بیان نمی‌کنند و سعی می‌کنند تا افراد را از دادن این تطبیقات برحذر دارند.

فؤادیان بیان کرد: متأسفانه از سوی دیگر شاهدیم، کسانی که بهره تخصصی از مباحث مهدویت ندارند و چه بسا به صورت تفننی این مباحث را دنبال کرده‌اند، سختشان نیست که بیماری کرونا را به «مرگ سفید» در روایات آخرالزمان تطبیق دهند؛ در حالی که مراکز تخصصی مهدویت این مسئله را بیان نمی‌کنند و این حوادث را نتیجه کارهای خود بشر می‌دانند؛ زیرا بشر امروزه برای نابودی خودش این مسائل را رقم می‌زند.

وی تاکید کرد: اگر بپذیریم که حمله‌های میکروبی به سایر کشورها هم انجام شده، باز علمی است که بشر برای نابودی نوع خود به کار بسته است؛ یعنی علم هوس‌آلود که می‌تواند ویروسی را بسازد و دیگر کشورها را مورد حمله میکروبی قرار دهد. چه بسا همین میکروب سبب شد کشور خودش و هم‌پیمانان هم گرفتار این میکروب شوند؛ این یعنی مدیریت جهان بر اساس «هوس».

رشد عقلانی بشر بعد از ظهور

عضو هیئت علمی مرکز تخصصی مهدویت در پاسخ به این سؤال که فرایند جهل بشری تا زمان ظهور و حتی بعد از ظهور وجود دارد و بشر هر چیزی را بسازد مزایا و ضررهایی دارد، لذا با این فرض باید مصیبت‌ها و گرفتاری‌ها تداوم یابد، آیا این موضوع با اعتقادات شیعه سازگار است؟ اظهار کرد: روایت در اصول کافی وارد شده که وقتی حضرت ظهور می‌کنند دستی بر عقول مردم جهان می‌کشند و عقل آنان را بالا می‌برند؛ اخلاق در پرتو این مسئله رشد یافته و احلام و آرزوها رشد می‌کند. در این صورت آرزوی ما این نیست که من به فلان مقام، قدرت و ... برسم، بلکه با رشد عقلانی، بشر فردی فکر نخواهد کرد.

فؤادیان اظهار کرد: در دوره ظهور، حکومت واحد جهانی ایجاد می‌شود؛ یعنی الان وقتی ویروس کرونا در چین ایجاد شد، ابتدا دغدغه نداشتیم، ولی وقتی به کشورمان رسید، دغدغه پیدا کردیم، ولی در دوره ظهور، هر بیماری و دغدغه برای افراد بشری در هر نقطه جهان، دغدغه جهانی ابناء بشر خواهد شد، زیرا مرم جهانی می‌اندیشند؛ بنابراین یاران حضرت کسانی هستند که تفکر جهانی‌اندیش دارند و حتی حاضر نیستند که یک گیاه و حیوان در دنیا آسیب ببیند.

جهانی‌اندیشی یاران امام زمان(عج)

وی تصریح کرد: با همین معیارها می‌توانیم میزان ارادت خود به امام زمان(عج) را بسنجیم؛ اگر در چین مردم گرفتار کرونا شدند، آیا من دغدغه پیدا می‌کنم یا خیر؟ اگر دغدغه‌مند بودیم معیار مهمی در نزدیکی ما به امام زمان(عج) است؛ حاکمیت در عصر ظهور جهانی است، لذا منافع شخصی هرج و مرج و تزاحم ایجاد نمی‌کند.

فؤادیان در پاسخ به این سؤال که شاهدیم قدرت در جهان در حال چندقطبی شدن است، یعنی روزی اگر بلوک غرب و شرق در رأس قدرت جهان بودند، امروز در کنار آمریکا، قدرت‌های دیگری از جمله شرقی و اسلامی در حال بروز و ظهور است و نویددهنده قدرت چندقطبی در جهان است، آیا تفکیک قدرت جهانی، مقدمه ظهور محسوب نمی‌شود؟ اظهار کرد: قطعاً همین طور است؛ قدرت در جهان در حال تقسیم شدن است که باعث ضعف استکبار جهانی از یکسو و از سوی دیگر سبب تقویت قدرت جوامعی است که زمینه‌ساز ظهور هستند؛ حضرت وقتی ظهور می‌کند باید عباد صالحی که زمینه‌ساز هستند، وجود داشته و قدرت لازم را هم داشته باشند که از حضرت حمایت کنند.

تغییر موازنه قدرت در قرب ظهور

وی تأکید کرد: در عصر ظهور یاران حضرت از همه سرزمین‌ها هستند و قدرتی هم که پیدا می‌کنند، در یک بعد خاص نیست و در جنبه‌های مختلف است و همه این‌ها نشان می‌دهد که در قرب ظهور موازنه قدرت بهم می‌ریزد؛ همچنین در مقدمه ظهور توده مردم در همه جای جهان خواستار عدالت هستند، ولی حاکمیت‌ها چون عمدتاً عدالت را بر نمی‌تابند، مردم آنان را نمی‌خواهند و این خود عاملی برای موفقیت جبهه حضرت و یاران ایشان است.