کد خبر: ۳۸۸۳۱۶۵

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۱:۱۲

مستمندان یاری‌گر ما هستند؛ آنها توشه‌های ما را تا قیامت می‌برند

برخلاف تصور عموم مردم، هنگامی که انسان در حق مستمندی نیکی می‌کند، آن مستند است که خیّر را یاری می‌کند و توشه او را تا قیامت برایش می‌برد و در جایی که خیر محتاج‌ترین است به او بازمی‌گرداند.

به گزارش ایکنا، در وصف خوبی و احسان صدها کتاب در فرهنگ‌ها و ملل مختلف نوشته شده و هزاران نفر طی قرن‌های متمادی میلیاردها انسان‌ را به خوبی و خیرات دعوت کرده‌ و میلیون‌ها خیّر با منت یا بی‌منت خوبی و کرم و احسان کرده‌اند، اما در میان این هزاران توصیه‌کننده به خیر و احسان، حضرت علی(ع) با چند جمله کوتاه حق مطلب خیر و احسان را تا ابد ادا کرده‌اند.

آن حضرت در بازگشت از جنگ صفین نامه‌ای خطاب به فرزندشان امام حسن(ع) نوشتند و در بخشی از این نامه حقیقتی را که با خیر و نیکی نصیب خیّر می‌شود بیان کردند. حضرت علی(ع) در بخشی از نامه خود خطاب به امام حسن(ع) می‌فرمایند:

«بدان راهى پر مشقّت و بس طولانى در پيش روى دارى و در اين راه بدون كوشش بايسته و تلاش فراوان و اندازه‌گيرى زاد و توشه و سبک كردن بار گناه موفق نخواهى بود. بيش از تحمل خود بار مسئوليت‏‌ها بر دوش منه كه سنگينى آن براى تو عذاب‌آور است.

اگر مستمندى را ديدى كه توشه‏‌ات را تا قيامت مى‏‌برد و فردا كه به آن نياز دارى به تو باز مى‏‌گرداند، كمک او را غنيمت بشمار و زاد و توشه را بر دوش او بگذار و اگر قدرت مالى دارى بيشتر انفاق كن و همراه او بفرست، زيرا ممكن است روزى در رستاخيز در جستجوى چنين فردى باشى و او را نيابى.

به هنگام بى‏‌نيازى اگر كسى از تو وام خواهد غنيمت بشمار تا در روز سختى و تنگدستى به تو بازگرداند. بدان كه در پيش روى تو گردنه‏‌هاى صعب‌العبورى وجود دارد كه حال سبكباران به مراتب بهتر از سنگين باران است و آن كه كند رود حالش بدتر از شتاب‌گيرنده مى‏‌باشد و سرانجام حركت بهشت و يا دوزخ خواهد بود. پس براى خويش قبل از رسيدن به آخرت وسایلى مهيا ساز و جايگاه خود را پيش از آمدنت آماده كن، زيرا پس از مرگ، عذرى پذيرفته نمى‏‌شود و راه بازگشتى وجود ندارد.»

منبع: بخشی از نامه 31 نهج‌البلاغه