کد خبر: ۳۸۸۳۴۴۵

تاریخ: ۱۵ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۶:۴۵

آیت‌الله هادوی تهرانی پاسخ داد:

سرنوشت مسیحیان معتقد به تثلیث در قیامت چیست؟

آیت‌الله هادوی تهرانی تاکید کرد: مراد از مسیحیان مومن در سوره حدید کسانی هستند که به حقانیت دین تحریف نشده عیسی(ع) ایمان دارند یا برداشتی از تثلیث دارند که نه با عقیده مجسمه، بلکه با توحید سازگار است.

به گزارش ایکنا، آیت‌الله مهدی هادوی تهرانی امروز، 15 اسفند در ادامه تفسیر سوره مبارکه حدید گفت: در آیه 27 این سوره خداوند فرمود ما به کسانی از مسیحیان که ایمان بیاورند اجر عظیمی خواهیم داد؛ در این باره عرض شد که این ایمان، محدود به مسیحیانی است که حقیقت پیام عیسی(ع) را درک و در دوره ایشان تا بعثت پیامبر(ص) می زیسته‌اند.

وی افزود: قرآن در سوره مائده به تثلیث اشاره کرده و فرموده است معتقدان به تثلیث، کفر ورزیده‌اند لذا مسیحیان معتقد به تثلیث جزء مومنان نیستند؛ همچنین لقمان در توصیه‌های خود به فرزندش گفت که شرک گناه و ظلم بزرگی است و خداوند هر گناهی غیر از شرک را می‌بخشد.

استاد حوزه علمیه با بیان اینکه قطعا ایمان آورندگان مسیحی، کفار و مشرک نیستند، اظهار کرد: لذا این گروه یا باید به عیسی(ع) مومن باشند یا تفسیری از تثلیث داشته باشند که با توحید در منافات نباشد که امروزه شاهدیم عمده مسیحیان به خصوص با استفاده از آموزه‌های اسلامی تلاش می‌کنند تثلیث خود را در منافات با توحید نشان ندهند.

هادوی تهرانی بیان کرد: کسانی مانند ابن میمون و سنت آگوستین تفاسیری را بر اساس فلسفه اسلامی در مسائل دینی خود پی‌ریزی کردند؛ ابن میمون در یهود و آگوستین در مسیحیت؛ بنابراین اگر مسیحی در دوره قبل از اسلام بوده و به برداشتی از تثلیث که با توحید منافات ندارد، رسیده و قائل به تجسد نباشد می‌تواند جزء «آمنوا»  باشد ولی بعد از اسلام، چون مسیحیت نسخ شده است دینش پذیرفته نیست.

وی با بیان اینکه البته این مسئله مطرح است که اگر مسیحیان بعد از اسلام، مشرک نبودند و ایمانشان مشکلاتی داشت آیا جزء معذوران هستند؟ افزود: در این زمینه دو گروه افراد وجود دارند؛ اگر کسی جهلش مقصوری باشد معذور نیست ولی اگر کسی جهلش قصوری باشد معذور است؛ برای جهل قصوری معمولا مثال‌های فیزیکی می آورند؛ یعنی کسی راهی برای دستیابی به اسلام ندارد و بر عقیده باطل خود باقی می مانند.

استاد حوزه علمیه بیان کرد: یکی از دیگر از عوامل قصور، موانع معنوی یعنی باورهای باطلی است که برخی پیدا می‌کنند. مثلاً اگر کسی مطمئن باشد که الان شب است و باید متناسب با شب رفتار کند ولی برعکس کارهایی می‌کند؛ بنابراین کسانی که یقین باطلی دارند؛ یعنی اینکه معتقدند هیچ حقانیتی در اسلام نیست لذا دنبال آن نمی‌روند در این صورت هم فرد، می‌تواند جهل قصوری داشته و معذور باشد.