کد خبر: ۳۸۸۶۸۴۳

تاریخ: ۰۶ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۰:۱۹

مدیر آموزش و پژوهش انجمن اوتیسم ایران؛

نحوه برخورد با کودکان اوتیسم در زمان قرنطینه خانگی

مدیر آموزش و پژوهش انجمن اوتیسم ایران چگونگی برخورد با کودکان دچار اوتیسم را در زمان شیوع کرونا و قرنطینه خانگی تشریح کرد.

سینا توکلی، مدیر آموزش و پژوهش انجمن اوتیسم ایران، در گفت‌وگو با ایکنا، با اشاره به اهمیت مراقبت از کودکان طیف اوتیسم در شرایط قرنطینه خانگی در زمان شیوع کرونا، راهکار‌هایی را ارائه داد.

توکلی با ذکر اینکه قرنطینه خانگی، سیکل زندگی کودکان اوتیسم را به هم ریخته است، اظهار کرد: کودکانی که سطح عملکرد ضعیفی دارند به مراکز توانبخشی می‌روند و کودکانی که سطح توانمندی بالایی دارند در مدرسه آموزش می‌بینند و چرخه زندگی منظمی دارند که در این روزها به هم ریخته است. خانواده ممکن است به این شرایط عادت کند، اما عادت دادن این کودکان بسیار سخت است.

فعالیت منظم کودک

وی با بیان اینکه باید در شرایط جدید نیز یک سیکل منظم برای این کودکان تعریف کرد، گفت: اگر تا پیش از این چرخه منظم زندگی کودک اوتیسم این بود که در ساعت منظمی از خواب بیدار می‌شد، صبحانه می‌خورد، به مدرسه می‌رفت، یا سر کلاس‌های توانبخشی حاضر می‌شد، به خانه بر‌می‌گشت و سر ساعت معینی می‌خوابید، الان این وضعیت به هم خورده است و باید تلاش کرد همین شرایط را به گونه‌ای دیگر برای او فراهم و زمان او را به یک سیکل منظم تبدیل کرد، مثلاً اگر کودک ساعت ۱۲ شب می‌خوابد و ۱۰ صبح بیدار می‌شود، باید سعی کرد هر روز این شرایط تکرار شود تا کودک به آن عادت کند.

توکلی ابراز کرد: باید با کودک اوتیسم در مورد برنامه روزانه‌اش که قرار است در شرایط جدید اجرا شود گفت‌وگو کنیم. اگر این کودک سطح عملکردی پایینی دارد، باید به صورت تصویری یا در قالب داستان مصور روزانه این برنامه را شرح دهیم. برای کودکان با عملکرد متوسط و بالا باید ساده توضیح داد تا شرایط را درک کند.

هشدار درباره شوینده‌ها

وی با هشدار در مورد تهدید شوینده‌ها و مواد ضدعفونی برای این کودکان گفت: این روز‌ها خانواده‌ها از پاک‌کننده‌های شیمیایی و شوینده‌های الکلی برای ضدعفونی کردن استفاده می‌کنند. این‌ها ممکن است دم‌ دست باشند و این کودکان به آن‌ها نزدیک شوند. چیزی که همه کودکان به ویژه مبتلایان به اوتیسم را تهدید می‌کند این است که آگاه نیستند و ممکن است دست خود را به سطوح بزنند یا اسباب‌بازی‌هایی ضدعفونی شده را در دهانشان بگذارند. لازم است حواس خانواده‌ها به این موضوع باشد و اگر رفت و آمدی به بیرون ندارند، در استفاده از شوینده‌ها وسواس به خرج ندهند تا مبادا خطری این کودکان را تهدید کند. وسواس خانواده‌ها را دچار اضطراب می‌کند و این استرس به کودکان منتقل می‌شود و آن‌ها را تهدید می‌کند و حتی ممکن است آن‌ها را دچار شب‌ادراری و بدخوابی کند.

مدیر آموزش و پژوهش انجمن اوتیسم ایران با اشاره به اهمیت خواب در بچه‌های اوتیسم، اظهار کرد: این روز‌ها ممکن است خواب این کودکان دچار اشکال شود و این اتفاق موجب اختلال عملکردی آن‌ها می‌شود. خانواده‌ها باید خواب آنها را منظم و یک ساعت قبل از خواب تلویزیون را خاموش کنند و از موسیقی یا کتاب خواندن برای کمک به خوابیدن آن‌ها استفاده کنند. ماساژ دادن و کنترل دمای اتاق نیز از جمله کار‌های دیگری است که باید هر شب صورت گیرد و موجب می‌شود که کودک بداند باید به استقبال خواب برود و کار‌های پیش از خوابش را انجام دهد.

تقسیم وظایف کنیم

وی یادآور شد: قبل از این شرایط کودک اوتیسم به مدرسه یا کلاس‌های آموزشی و توانبخشی می‌رفت و والدین زمانی را تنها بودند و به کار‌های خود می‌رسیدند. الان همه در خانه‌اند و ممکن است آزار‌ و اذیت‌های این کودکان برای خانواده‌ها بیشتر از روز‌های عادی باشد. لذا خانواده‌ها باید تقسیم وظیفه کنند و همه بار مراقبت از کودک اوتیسم بر دوش مادر نباشد و دیگر اعضای خانواده کار‌های آموزشی و سرگرمی مربوط به او را برعهده بگیرند. خانواده‌ها نگران آموزش کودکان اوتیسم که به دلیل شرایط این روز‌ها عقب افتاده است نباشند. با لذت در کنار آنها زندگی کنند. البته توانبخشی مبتنی بر خانواده و بازی‌هایی که مبتنی بر والد و کودک است پایه آموزش به کودکان طیف اوتیسم است.

توکلی تأکید کرد: در خانه ماندن فرصتی برای آموزش مهارت‌های زندگی و خودیاری به کودکان اوتیسم است و سعی کنیم با یاد دادن این آموزش‌ها، کودکان را مستقل بار بیاوریم. گا‌ه این آموزش‌ها از مدرسه و کلاس‌های توانبخشی اهمیت بیشتری در استقلال آنان دارد. بازی‌های ساده تعاملی، ارتباطی و حرکتی در بهبود مهارت‌های ارتباطی این کودکان و کم کردن رفتار‌های کلیشه‌ای نقش مهمی دارد. استفاده از تلویزیون و گوشی همراه در شرایط قرنطینه خانگی یک چالش برای خانواده‌های دارای کودک اوتیسم است که نباید نگران این موضوع باشند، زیرا استفاده از آن‌ها عادی است؛ اما باید استفاده از آن‌ها را هدف‌مند و به وسایل آموزشی و توانبخشی تبدیل کنیم.