کد خبر: ۳۸۸۹۰۱۹

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۴:۵۸

یادداشت/

ضرورت توجه به معنویات برای کاهش اثرات اجتماعی کرونا

یکی از مسایلی که در ایام شیوع ویروس کرونا باید به آن توجه بیشتری داشت توجه به معنویات و مسایل مذهبی برای کاهش اثرات اجتماعی این مسئله است.

به گزارش ایکنا از کهگیلویه‌وبویراحمد، یکی از مسائلی که باید به آن توجه داشت تاثیر غیرقابل انکار دین و مسائل مذهبی بر کاهش آسیب‌های اجتماعی و چالش‌های مختلفی است که جوامع بشری با آن دچار می‌شوند.
قطعا در وانفسای مشکلات و گرفتاری‌ها، تنها عاملی که باعث آرامش انشان می‌شود توجه به خدا و حرکت در مسیر خداست؛ چراکه خود خدا نیز گفته است. (الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ).
در روزهای اخیر اما همه به این مهم پی برده‌اند و دریافته‌اند که بشر در مقابل قهر و غضب طبیعت چگونه کم می‌آورد و همگان به خوبی می‌بینیم که چگونه حتی کشورهای پیشرفته در علم پزشکی در مقابل ویروس کرونا زانو زده و شکست را پذیرفته‌اند.
حالا باید از خود بپرسیم برای برون رفت از مسائل و چالش‌های مرتبط با این موضوع ضمن رعایت موازین بهداشتی آیا راهکاری بهتر از توجه به خدا و معنویات برای بازگشت آرامش به جامعه وجود دارد.
یکی دیگر از مسائلی که در این مقطع و با شیوع جهانی کرونا بوجود آمد گرم شدن بازار داغ شایعات مختلفی مبنی بر ظهور علایم آخرزمان و علائم ظهور است که در این باره نیز مراجع دینی و مبلغان باید به جد از طریق صدا و سیما و فضای مجازی روشنگری کنند که مبادا بواسطه این کار اصول دینی و مذهبی ضربه ببینند.
و البته چیزی که نباید فراموش کنیم کمک به فقرا و افراد کم بضاعت است افرادی که با اجرای طرح فاصله‌گذاری اجتماعی درآمد آنها تحت تاثیر قرار گرفته و منبع کسب درآمدی نیز ندارند که جا دارد دولت و نهادهای حمایتی مردمی برای کمک به این افراد بشتابند تا بخشی از درد و رنج آنها کم شود.
و البته اجرای برنامه‌های فرهنگی و مذهبی به صورت مجازی و استفاده از ظرفیت رسانه‌ها به نوبه خود می‌تواند باعث تقویت روحیه دینی مردم شود تا مبادا در این فاصله خللی در اعتقادات مذهبی عامه مردم بوجود آید، نکته‌ای که در ماه مبارک شعبان و جشن‌های آن، آنچنان که باید به آن توجه نشد.
با ورود کرونا به کشور و فراگیری موج مبتلایان به کرونا یکی از مسائلی که با آن مواجه شدیم تعطیلی اماکن آموزشی بود.دارالقرآن‌ها نیز به عنوان یکی از مراکز آموزشی نیز به تبع تعطیل و ادامه روند فعالیت آنها به بعد از فروکش کردن موج کرونا موکول شد.
اما در این بین ذکر چند نکته قابل اهمیت است اول اینکه در تلویزیون و صدا و سیما آنچنان که باید به موضوع آموزش‌های قرآنی و تداوم آنها توجهی نشده است در حالی که صدا و سیما برای تمامی دروس آموزش‌های منظم گذاشته است می‌بینیم که آموزش‌های قرآنی عملا به محاق رفته است.
موضوع دوم اینکه مربیانی در مراکز قرآنی آموزش می‌دادند که تنها محل ارتزاق آنها همین مراکز بود و با تعطیلی این مراکز درآمد و هزینه‌های زندگی آنها تحت تاثیر قرار می‌گیرد.
موضوع سوم نیز لزوم ادامه فعالیت‌های قرآن‌آموزان و مربیان آنها در ایام قرنطینه در فضای مجازی و استفاده از این ظرفیت است تا مبادا بین آموزش‌های آنها وقفه ایجاد شود.
یادداشت از سیده مهناز خزیر؛ دبیر ایکنای کهگیلویه‌وبویراحمد