کد خبر: ۳۸۸۹۴۴۸

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۳۹۹ - ۰۹:۲۰

مناجات شعبانیه؛ فضایی صمیمی برای دعا

رئیس اداره تبلیغات اسلامی شهرستان شهرکرد گفت: در واقع یک معراج اهل بیتی در مناجات شعبانیه برای ما ایجاد می‌شود، دستمان در دست خدا قرار می‌گیرد و همه حجاب و پرده‌ها میان عاشق و معشوق برداشته می‌شود و فضایی صمیمی برای دعا کردن ایجاد می‌شود.

ماه شعبان یکی از بهترین ماه‌های معنوی خداست که اعمال بسیاری در این ماه توصیه شده و مناجات شعبانیه یکی از این اعمال پرفضیلت است. از «ابن‌خالویه» در مفاتیح‌الجنان نقل شده است که امیرالمومنین(ع) و همه فرزندانشان این دعا را خوانده‌اند.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین ابراهیم حجت‌پناه، رئیس اداره تبلیغات اسلامی شهرستان شهرکرد در رابطه با مناجات شعبانیه در گفت‌وگو با ایکنا از چهارمحال‌وبختیاری، بیان کرد: کلاس معنوی و معرفتی با یکدیگر متفاوت هستند و خداوند برای کسانی که وارد کلاس معنوی در سطوح مختلف می‌شوند برنامه‌های متفاوتی را در نظر گرفته است که مناجات شعبانیه یکی از آن برنامه‌ها در سطوح بالا است و اهل بیت(ع) همگی این دعا را قرائت کرده‌اند.

وی ادامه داد: مانند این کلاس معنوی در کلاس انفاق نیز وجود دارد یعنی در این کلاس نه باید زیاده‌روی و نه باید کم‌کاری کرد البته گاهی نیز در این کلاس رشد می‌کنیم و به کلاس بعدی که کلاس ایثار است منتقل می‌شویم.

این حافظ قرآن کریم تصریح کرد: مناجات انواع گوناگون دارد گاهی کوتاه و در حد درد و دل و گفت‌وگو است،گاهی به منظور توبه و طلب بخشش گناه‌هان و گاهی نیز با هدف درخواست توفیق از خداوند است، لذا به مخاطبان این رسانه پیشنهاد می‌کنم یک بار مناجات شعبانیه را بخوانند و حسشان را نسبت به این دعا ببینند. فضای مناجات به گونه‌ای است که دو رفیق گلایه‌های عاشقانه و گفت‌وگوی عاطفی با یکدیگر دارند و حضرت در این دعا به شکل فوق‌العاده‌ای با خدا صمیمی می‌شوند و یک فضای عاشقانه را به‌وجود می‌آورند، درواقع فضای دو نفره بین خدا و بنده همچون دو رفیق صمیمی ایجاد می‌شود.

حجت‌الاسلام حجت‌پناه به زمان و ماه مناجات اشاره کرد و گفت: ایام قرائت مناجات شعبانیه بسیار مهم است زیرا که قرائت این دعا در ماه شعبان، ماه پیامبر خدا، سفارش شده است و خداوند در این ماه درهای رحمت را بر روی بندگان باز می‌کند و یک میهمانی در خانه حضرت رسول(ص) برگزار می‌شود، در واقع ماه شعبان یک خیز روحی است که بعد از ماه رجب به سمت ماه رمضان برمی‌داریم تا بتوانیم وارد ماه خدا شویم.

وی اظهار کرد: امیرالمومنین و اهل بیت(ع) همگی بر خواندن این دعای ویژه مداومت داشتند و به ما نیز توصیه کرده‌اند لذا می‌توان گفت که ماه شعبان ماه خودباوری معنوی است یعنی در این ماه بدون هیچ واسطه‌ای با خدا وارد صحبت می‌شویم و انسان به خدا عرضه می‌دارد: «خدایا اگر من شخص گناهکاری در دنیا بودم تو که خدای بخشنده‌ای بودی، چرا من را نبخشیدی، من به امید کرم و بخشش تو گناه کردم و ...» از این قسمت دعا متوجه می‌شویم که دعا سطح بالایی دارد و همگان می‌توانند این حس صمیمی با خدا را تجربه کنند.

این کارشناس مذهبی با بیان این که در ماه شعبان باید برنامه‌ریزی داشته باشیم، گفت: امروز در ایامی هستیم که مردم در خانه ماندن را تجربه می‌کنند، کاری که در اوایل برایشان بسیار سخت و طاقت‌فرسا بود اما امروز تقریبا به یک ثبات رسیدند و یک تمرین و برنامه‌ریزی در این مدت انجام داده‌اند لذا از این فرصت می‌توان استفاده کرد تا اعمال معنوی بیشتری را انجام دهیم و یک برنامه‌ریزی برای اعمالمان داشته باشیم همانگونه که در دعای شعبانیه در ابتدا شخص به گناهان خود اعتراف می‌کند و بعد در پایان دعا که بخش مهم مناجات نیز است از خدا می‌خواهد به او توفیق دهد تا مجموعه‌ای از کارهای خوب را انجام دهد.

وی با بیان اینکه آنچه که از دریافت یک حس معنوی مهم‌تر است حفظ آن حس است، ادامه داد: در واقع یک معراج اهل بیتی در این دعا برای ما ایجاد می‌شود، دستمان در دست خدا قرار می‌گیرد و همه حجاب و پرده‌ها میان عاشق و معشوق برداشته می‌شود و فضایی صمیمی برای دعا کردن ایجاد می‌شود که حفظ این حالت مهم است.

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: اعمال معنوی زیادی مانند زیارت اهل قبور، زیارت امامزاده‌ها، زیارت امامان معصوم(ع) و یا شرکت در مراسماتی مانند مراسم اربعین و .... بسیار در طول زندگی برای شخص به وجود می‌آید و ممکن است در طول روز کارهای معنوی و خوب بسیاری انجام دهد اما مهم‌تر از انجام این کارها به هم رساندن کارهای نیک به یکدیگر است یعنی گناه، میان اعمال نیک فاصله نیندازد لذا در اصطلاح می‌گویند عمل خیر را نسوزانید و یا نگهداری معنویت از خود معنویت مهم‌تر است که حفظ معنویت نیاز به توفیق و توسل دارد.

حجت‌الاسلام حجت‌پناه در پایان گفت: عاشق در لحظات پایانی مناجات، از خداوند توفیق حفظ و نگهداری این حس‌های معنوی خوب را می‌خواهد زیرا اگر همزمان با کار خیر گناهی انجام دهد ثواب کار او کم می‌شود در واقع مانند عطری است که بوی خوبی دارد و باید گفت تنها راز موفقیت بندگان این است که بر سر عهد و پیمانی که با خدا می‌بندند‌ بمانند.