کد خبر: ۳۸۹۵۷۹۵

تاریخ: ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۳:۰۰

ترجمه منظوم دعای هفتم صحیفه سجادیه از پیشکسوت قرآنی

محسن بادپا، پیشکسوت و قاری قرآن ترجمه منظوم دعای هفتم صحیفه سجادیه را ارائه کرد.

به گزارش خبرنگار ایکنا؛ محسن بادپا، پیشکسوت قرآنی کشور دعای هفتم صحیفه سجادیه را به صورت منظوم ترجمه کرده و برای انتشار در دسترس خبرگزاری ایکنا قرار داده است که در ادامه از نظر مخاطبان می‌گذرد.

یَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَکَارِهِ‌

ای آنکه لایق نام خدایی/ گره‌های گرفتاری گشایی

وَ یَا مَنْ یُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ‌

ای آنکه هر بلای سخت و دشوار/ شود با قدرت تو حل و هموار

وَ یَا مَنْ یُلْتَمَسُ مِنْهُ المَخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ‌

ای آنکه دست‌ها سویت براهند/ گشایش، راحتی زین راه خواهند

ذَلَّتْ لِقُدْرَتِکَ الصِّعَابُ وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِکَ الْأَسْبَابُ

به دستت هر کلاف مشکلی باز/ هر آنچه لازم، آن لطفت سبب‌ساز

وَ جَرَى بِقُدْرَتِکَ الْقَضَاءُ وَ مَضَتْ عَلَى إِرَادَتِکَ الْأَشْیَاءُ

امور هستی از نیروت جاری/ همه چیز از اراده توست ساری

فَهِیَ بِمَشِیَّتِکَ دُونَ قَوْلِکَ مُؤْتَمِرَةٌ وَ بِإِرَادَتِکَ دُونَ نَهْیِکَ مُنْزَجِرَةٌ

بخواه، آن چیز فرمان برده بی‌وحی/ نخواهی، باز می‌داریش بی‌نهی

أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِی الْمُلِمَّاتِ

به هر امر مهم سویت دعامان/ پناهی تو، به بدبختی برامان

لا یَنْدَفِعُ مِنْهَا اِلّا مَا دَفَعْتَ وَ لا یَنْکَشِفُ مِنْهَا اِلّا مَا کَشَفْتَ

نگردانی بلا از ما، نگردد/ نسازی برطرف، کی دفع گردد

وَ قَدْ نَزَلَ بِی یَا رَبِّ مَا قَدْ تَکَادَنِی ثِقْلُهُ

به دوش افتاده یا رب باری آن دم/ ز سنگینی آن گشته کمر خم

وَ أَلَمَّ بِی مَا قَدْ بَهَظَنِی حَمْلُهُ

ندارم من تحمل زیر این بار/ شدم درمانده و بیچاره، این بار

وَ بِقُدْرَتِکَ أَوْرَدْتَهُ عَلَیَّ وَ بِسُلْطَانِکَ وَجَّهْتَهُ إِلَیَّ

ز نیروی تو بر من وارد آمد/ تویی چیره بر آنچه بر من آمد

فَلا مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ وَ لا صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ

چو وارد شد ز تو بیرون نگردد/، چون از سوی تو آمد برنگردد

وَ لا فَاتِحَ لِمَا أَغْلَقْتَ وَ لا مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ

گشایش نیست در آنچه تو بستی/ نه بسته است ار گشاینده تو هستی

وَ لا مُیَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ وَ لا نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ

نه آسان گردد آنچه سخت سازی/ ندارد یاور آن که پست سازی

فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ

درودت یا رب اینک بر محمد/ درودت باد بر آل محمد

وَ افْتَحْ لِی یَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِکَ

گشا یا رب در مشکل‌گشا را/ برایم، ای توانگر، ماندگارا

وَ اکْسِرْ عَنِّی سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِکَ

به نیروی دگرگون‌سازت، از من/ تو بدحالیِّ چیره گشته، برکَن

وَ أَنِلْنِی حُسْنَ النَّظَرِ فِیمَا شَکَوْتُ

و در آنچه شکایت دارم از آن/ مرا بر آنچه خوش بینم، تو برسان

وَ أَذِقْنِی حَلاوَةَ الصُّنْعِ فِیمَا سَأَلْتُ

خبر از کار شیرین تو، دارم/ چشان بر من از آنچه خواستارم

وَ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً وَ فَرَجا هَنِیئا

ببخش از رحمتت بر من که دل خواست/ گشایش ده مرا زآنچه گواراست

وَ اجْعَلْ لِی مِنْ عِنْدِکَ مَخْرَجا وَحِیّا

گرفتارم تو دانی، با دعایی/ به زودی ده مرا راه رهایی

وَ لا تَشْغَلْنِی بِالاهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِکَ وَ اسْتِعْمَالِ سُنَّتِکَ‏

ز پر کاری نداده باشم از دست/ از آنچه واجبات و مستحب است

فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِی یَا رَبِّ ذَرْعا

توانم کم شد‌ ای پروردگارم/ ز آنچه آمده بر روزگارم

وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَیَّ هَمّا

تحمل کرده‌ام آنچه شکنجه است/ وجودم اینک آکنده ز رنج است

وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى کَشْفِ مَا مُنِیتُ بِهِ

تو هستی آن توانا بر زدودن/ هر آنچه بود و من خواهم نبودن

وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِیهِ

تو هستی آن توانایی که، از من/ بسازی برطرف بدحالیِ من

فَافْعَلْ بِی ذَلِکَ وَ إِنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْکَ

پس اینک خواهشم را خود ده انجام/ اگر هم نیست حقم خوب فرجام

یَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِیمِ

تویی فرمانروایی که عظیمی/‌ ای آنکه صاحب عرش عظیمی