کد خبر: ۳۸۹۸۴۶۶

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۵:۵۸

رمضان با قرآن / 18

فیلم | بهترین عمل در شب قدر کدام است؟

در روایات بیش از همه بر «استغفار» در شب‌های قدر تأکید شده است. استغفار به انسان کمک می‌کند خود را در درگاه الهی کوچک و ذلیل ببیند. استغفار مایه بزرگ دیدن خدا و کوچک دیدن خود است و موجب فراهم شدن زمینه دریافت نزول الهی برای انسان می‌شود.

به گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام والمسلمین محمود متوسل، مدرس حوزه و دانشگاه و دبیر ستاد تفسیر قرآن کریم، در قسمت هجدهم از مجموعه مباحث رمضان با قرآن، به تشریح عظمت شب قدر و اعمالی که بهتر است در این شب‌ها انجام دهیم، پرداخت.

ارزش ماه رمضان به نزول قرآن است. روزه جزء وظایفی تعیین شده که بر عهده ماست، اما کرامت این ماه به نزول قرآن بوده و این کتاب هم در شب قدر نازل شده است. اکنون که در آستانه شب‌های قدر قرار داریم، مطلوب آن است که شب‌های قدر را به واسطه قرآن و نزول آن در این شب، تکریم و احترام کنیم. طبق این آیه شریفه؛ «وَ الرُّوحُ فيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ»، این شب، شب تقدیر بشر است. لذا شب قدر دو وجه مهم دارد، نخست اینکه شب نزول قرآن است و دیگر آنکه این شب، شب تقدیر زندگی بشر است. سرنوشت بشر وابسته به قرآن است و اگر به آن عمل کند سرنوشت خوبی خواهد داشت، اما اگر به آن عمل نکرد، معلوم نیست چه سرنوشتی در انتظار اوست.

برای شب قدر، اعمال زیادی توصیه شده از جمله احیا و شب زنده‌داری، استغفار و ادعیه و مناجات‌های مخصوص این شب، این اعمال، نشان از آن است که این شب، بهترین فرصت برای مناجات با خداست. باید از این فرصت به خوبی استفاده کنیم.

همواره روز برای فعالیت و تأمین معیشت و شب برای ارتباط با خدا و مناجات با اوست، لذا خداوند هر دوی این‌ موارد را به پیامبر(ص) سفارش می‌کند و می‌فرماید: در روز مسئولیت سنگینی داری؛ «إِنَّ لَكَ فِي النَّهارِ سَبْحاً طَوِيلًا»، و در جایی می‌فرماید؛ اما شب هنگام باید خود را آماده کنی، برای چه؟ برای «قَوْلًا ثَقِيلًا».

{$sepehr_media_1716010_400_300}

بهترین اعمال در شب‌های قدر چیست؟ در روایات بیش از همه بر «استغفار» در این شب‌ها تأکید شده است. پیامبر(ص) و ائمه معصومین(ع) با اینکه اهل گناه نبودند، اما دائما استغفار می‌کردند. روایت است که پیامبر(ص) روزی 70 مرتبه استغفار می‌کردند. البته که استغفار پیامبر(ص) با استغفار ما تفاوت دارد، تفاوت آن هم در این است که معصومین(ع) عظمت خداوند را درک می‌کنند و در مقابل عظمت او کوچکی خود را می‌بینند و استغفار آنها نه از باب انجام گناه، بلکه به دلیل انجام کارهای دنیوی است که پست و حقیر بوده و این کارها را برای خود در این دنیا نقص می‌بینند.

استغفار به انسان کمک می‌کند خود را در درگاه الهی کوچک و ذلیل ببیند. استغفار مایه بزرگ دیدن خدا و کوچک دیدن خود است و موجب فراهم شدن زمینه دریافت نزول الهی برای انسان می‌شود.