کد خبر: ۳۹۱۴۰۰۵

تاریخ: ۱۱ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۶:۰۲

پیشکسوت جهاددانشگاهی بیان کرد؛

خط‌‌شکنی جهاددانشگاهی؛ زمینه‌ساز اعتماد به نیروهای داخلی کشور

یک پیشکسوت جهاددانشگاهی، یکی از اثرگذارترین نتایج مسئولیت‌پذیری در این نهاد را تقویت اعتماد به نیروهای داخلی و الهام‌بخشی به سایر فعالان عرصه‌ی علمی و اجرایی کشور دانست و گفت: بسیاری از پروژه‌هایی را که جهاددانشگاهی برای نخستین‌بار در کشور آغاز کرد، اکنون از سوی شرکت‌ها و مجریان دیگری دنبال می‌شود و جهاد به‌نوعی در این عرصه‌ها خط‌شکن بوده است.

به گزارش ایکنا، جهاددانشگاهی به‌منزله نهاد برآمده از انقلاب اسلامی، پیشرفت‌های علمی و توفیقات بسیار زیادی در زمینه‌های مختلف علمی، پژوهشی، تحقیقاتی، آموزشی و فرهنگی داشته است. این نهاد طی سال‌های اخیر به نحو قابل‌توجهی توانسته است در راستای تولید علم قدم بردارد و اساتید، بزرگان و جوانان اندیشمندی را تربیت کند که پیشرفت‌های خوبی را در زمینه‌های علمی و پژوهشی به دست آورده‌اند.

در این میان یکی از عواملی که باعث موفقیت هر سازمانی می‌شود، تکریم پیشکسوتان است. تقدیر از تلاش‌های خالصانه‌ جهادگران بازنشسته‌ جهاددانشگاهی موجب تداوم هم‌فکری و ارتباط آن‌ها با این نهاد انقلابی خواهد شد. محسن صادقی، بازنشسته‌ این نهاد انقلابی، خاطرات سال‌های خدمت و فعالیت در جهاددانشگاهی را برایمان بازگو می‌کند.

پیشنهاد می‌کنیم گفت‌وگوی خواندنی محسن صادقی را که به مناسبت چهل‌سالگی تأسیس جهاددانشگاهی انجام‌ شده است را در ادامه بخوانید.

ایکنا ـ کمی درباره‌ خودتان و نحوه‌ ورود و شروع به فعالیتتان در جهاددانشگاهی بگویید.

از دوران کودکی علاقه‌ زیادی به انجام کارهای فنی داشتم و معمولاً وسایل بازی و سرگرمی‌ام چوب، اره، چکش، میخ، پیچ و مهره و سیم و باطری بود. پس از دوره‌ اول دبیرستان و علی‌رغم مخالفت خانواده و اطرافیان، به دلیل حیطه‌ علاقه‌مندی به کارهای فنی، در امتحان ورودی هنرستان شرکت کردم و در هنرستان صنعتی تهران و در رشته‌ برق پذیرفته شدم و تحصیل در این رشته را آغاز کردم، اما از سال دوم متوجه علت مخالفت اطرافیان در مورد تحصیل در هنرستان شده و ناچار شدم رشته‌ ریاضی را نیز به‌صورت شبانه بخوانم تا بتوانم به دانشگاه راه یابم، نهایتاً خردادماه سال ۱۳۵۳ در دانشگاه علم و صنعت و در رشته‌ الکتروتکنیک پذیرفته شدم.

در زمان تحصیل موقعیت‌هایی پیش آمد و سفرها و بازدیدهایی از مراکز علمی و صنعتی اروپا و آمریکا داشتم. در آلمان و انگلیس، موزه‌های صنعتی و کارخانه‌های متعددی را بازدید کردم و در آمریکا نیز انواع عظیم‌تر آن‌ها هم‌چون کارخانه‌ی هواپیماسازی گرومن که هواپیماهای اف ۱۴ را در آن زمان می‌ساختند و خلبانان ایرانی نیز در آن‌جا دوره می‌دیدند، از نزدیک بازدید کردم و وقتی اجازه دادند داخل اف ۱۴ روی صندلی خلبان بنشینم و صفحه‌ی رادار آن را ببینم یا وقتی در موزه‌ی ناسا در واشنگتن سرم را در محفظه‌ آپولو ۱۱ بردم و اطراف را نگاه کردم، اندیشه‌ اینکه آیا ما می‌توانیم در این مسیر وارد شویم و در ایران نیز به ماهواره فکر کنیم، آزارم می‌داد؛ گمان می‌کردم اگر خارجی‌ها فرصتی به ما دهند که وارد این مقوله‌ها شویم، به‌طور حتم آن را به قیمت گزاف به ما خواهند فروخت و آن زمان خودشان فرسنگ‌ها از ما جلوتر رفته و ما همیشه عقب خواهیم ماند.

خوشبختانه سیر تحولات شتاب گرفت و به یمن رهبری هوشمندانه و مقتدرانه‌ امام خمینی(ره) و فداکاری ملت و جوانان، انقلاب اسلامی به پیروزی رسید. در کمتر از چهار ماه پس از پیروزی انقلاب، امام خمینی(ره) در ۲۷ خردادماه ۱۳۵۸ فرمان تشکیل جهاد سازندگی را صادر کردند و در بخشی از متن این فرمان بیان کرده بودند: ثواب مشارکت در سازندگی ایران، کم‌تر از ثواب زیارت استحبابی مکه و مدینه و عتبات نیست.

کار جهاد سازندگی تا تابستان سال ۱۳۵۹ ادامه و گروه‌های تخصصی جهاد سازندگی قوام پیدا کرد و در کنار فعالیت‌های اجرایی، به آموزش تخصصی افراد نیز پرداخته شد و در خیزشی از سوی انجمن‌های اسلامی دانشجویی، واقعه‌ی انقلاب فرهنگی رخ داد و دانشگاه‌ها تعطیل شدند. متعاقبا با تشکیل ستاد انقلاب فرهنگی در 16 مردادماه همان سال و براساس مصوبه‌ ستاد انقلاب فرهنگی(که بعدها به شورای عالی انقلاب فرهنگی تبدیل شد)، نهاد جهاددانشگاهی تأسیس و به‌کارگیری اساتید و کارکنان دانشگاه در مدت‌ زمان تعطیلی دانشگاه به عهده‌ جهاددانشگاهی گذاشته شد.

ایکنا ـ امر مهم کادرسازی و تربیت نیروی انسانی را به‌عنوان یکی از وظایف جهاددانشگاهی، چگونه ارزیابی می‌کنید؟

در شرایط فعلی، قدری نیازمند بازنگری ساختار سازمانی جهاددانشگاهی هستیم. با گسترش شرکت‌های دانش‌بنیان از لحاظ کمیت و کیفیت، اکنون نوع نیاز کشور در زمینه‌های علمی و فناورانه نسبت به چند دهه قبل که جهاددانشگاهی تأسیس شد و عرصه‌ عمل از لحاظ نیروها و تشکیلات فناورانه تقریبا خالی بود و خلأهایی وجود داشت، تفاوت دارد.

در حال حاضر جهاددانشگاهی دارای سرمایه‌های اندوخته‌ شده‌ چهل‌ ساله، در قالب پشتوانه‌ اعتماد جامعه و مسئولان کشور، خوش‌نامی در صنعت و جامعه‌ی علمی و اجرایی کشور، تعداد قابل‌ توجه نیروی انسانی با سواد آکادمیک و عملی و فناورانه، گنجینه‌ای از دانش فنی، امکانات و دارایی‌های فیزیکی گسترده و قابل‌توجه در سراسر کشور است.

ایکنا ـ تأثیرگذاری و جریان‌سازی فعالیت‌های جهاددانشگاهی در چه زمینه‌هایی بوده است؟

تأثیرگذاری جهاددانشگاهی در دوره‌های زمانی مختلف به دلیل شرایط و اقتضائات کشور متفاوت بوده است؛ برای مثال ابتدای تشکیل جهاددانشگاهی و سال‌های اولیه‌ پس از واقعه‌ انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه‌ها، به دلیل وقوع جنگ علیه کشور، جهاد در بُعد فرهنگی و کمک به بسیج عمومی برای دفاع از جمهوری اسلامی فعالیت داشته و در بُعد دیگر، با نهضت ترجمه و انتشار کتب دانشگاهی همراه شد؛ البته در کنار تعدادی از واحدها که به امور مهندسی و کمک به تجهیز واحدهای نظامی اشتغال داشتند، جهاددانشگاهی نیز یکی از بردارهای موازی تشکیل‌دهنده‌ نیروی مقاومت ملی کشور در مقابله با هجمه‌های بین‌المللی و دفاع از میهن بود.

یکی از اثرگذارترین نتایج مسئولیت‌پذیری جهاددانشگاهی؛ تقویت اعتماد به نیروهای داخلی و الهام‌بخشی به سایر فعالان عرصه‌ی علمی و اجرایی کشور است؛ به‌طوری‌که بسیاری از پروژه‌هایی را که این نهاد برای نخستین‌بار در کشور آغاز کرد، اکنون از سوی شرکت‌ها و مجریان متعددی دنبال می‌شود و جهاددانشگاهی به‌نوعی در این عرصه‌ها خط‌شکن بوده است.

ایکنا ـ از سال‌های فعالیتتان در جهاددانشگاهی، خاطره‌ای دارید؟

همه‌ سال‌های خدمت در جهاددانشگاهی، به دلیل آن‌که عموما درگیر چالش‌های علمی و فناورانه بوده‌ایم، به‌نوعی خاطراتی خوش محسوب می‌شود. با عنایت خداوند همه‌ی این پروژه‌ها به نتیجه رسیده است و شخصاً به یاد ندارم که در چهل سال گذشته، جهاددانشگاهی علم و صنعت، پروژه‌ای را ناتمام رها کرده باشد. از طرفی، شهادت تعدادی از یاران ما در جنگ تحمیلی، در زمره خاطرات اندوه‌باری است که همیشه در خاطر ما ماندگار است؛ در این میان شهادت سید عبدالرضا مجتبایی در ۱۶ آذرماه سال ۱۳۶۰ که هدف ترور منافقان جنایتکار مقابل دانشگاه قرار گرفت، دردی بود که هرگز فراموش نمی‌شود.