کد خبر: ۳۹۱۴۹۸۱

تاریخ: ۱۵ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۶:۲۵

نماز نشسته یا روی صندلی؛ اولویت با کدام است

شاید برای بسیاری از افرادی که نمی‌تواند ایستاده نماز بخوانند، این سؤال مطرح باشد که بین زمین یا صندلی کدامیک اولویت دارد و در صورتی که بر روی صندلی نماز می‌خوانند باید کف دست‌ها روی چه چیزی قرار بدهند. اگر شما جزو این افراد هستید می‌توانید پاسخ تعدادی از مراجع را در این خبر بخوانید.

به گزارش ایکنا، شاید برای بسیاری از افرادی که نمی‌تواند ایستاده نماز بخوانند بین روی زمین و صندلی کدام را می‌تواند اختیار کند و در صورتی که بر روی صندلی نماز می‌خواند باید کف دست‌ها روی چه چیزی قرار بدهد. در این زمین نظر چند تن از مراجع را جویا شدیم؛

پرسش‌ها

1- کسی که نمی‌تواند ایستاده نماز بخواند بین روی زمین و صندلی کدام را می‌تواند اختیار کند؟

۲- اگر به خاطر عذر روی صندلی نماز بخواند، باید کف دست‌ها روی چیزی قرار بگیرد؟

پاسخ مراجع عظام تقلید

آیت‌الله خامنه‌ای:

باید نشسته نماز بخواند و در صورت که قادر به سجده به نحو متعارف باشد، باید به نحو متعارف سجده را انجام دهد و در غیر این صورت اگر قادر به گذاشتن مهر روی دسته صندلی یا چیز دیگر مانند بالشت یا چهار پایه و سجده بر آن است، باید سجده را بدین نحو انجام دهد و هر مقدار که می‌تواند باید مواضع هفتگانه از جمله انگشتان شست پا را روی زمین بگذارد و نمازش صحیح است.

آیت‌الله مکارم:

1- چنانچه نشستن روی صندلی سبب شود قیام و رکوع را به طور معمول انجام دهد، مقدم است، اما اگر این دو را نتواند انجام دهد، نشستن بر زمین به صورتی که سجده را کامل انجام دهد مقدم است.

2- چنانچه امکان این باشد که کف دست‌ها را بر روی صندلی یا میز بگذارد، لازم است رعایت کند.

آیت‌الله سیستانی:

اگر می‌تواند ابتدا بایستد باید بایستد و تکبیرة‌الاحرام را بگوید، سپس اگر نمی‌تواند روی صندلی بنشیند و ادامه دهد. پس اگر رکوع و سجود را که می‌تواند به صورت طبیعی انجام دهد چنین کند و اگر نه در حال نشسته برای رکوع و یا سجده اشاره کند.

آیت‌الله شبیری:

1- برای سجده اگر می‌تواند که هفت عضو را روی زمین بگذارد باید نشسته نماز بخواند و اگر در فرضی بیشتر می‌تواند اعضا را روی زمین بگذارد، بنابر احتیاط آن مقدم است و گرنه بین نشستن روی زمین و صندلی مخیر است.

2- بنابر احتیاط باید سطحی که دستش را روی آن می‌گذارد تمام کف دست را بپوشاند.

جمع‌آوری‌کننده: سید نادعلی اولیایی