کد خبر: ۳۹۱۸۸۰۰

تاریخ: ۰۳ شهريور ۱۳۹۹ - ۲۳:۴۱

یادداشت/

پدیده «منبريان مدرن و خود رو»

عضو هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) و استاد سطح عالی و خارج حوزه علمیه در یادداشتی به بررسی پدیده «منبريان مدرن و خود رو» پرداخت.

به گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام والمسلمین احمدحسین شریفی، در یادداشتی به بررسی پدیده منبری‌های مدرن پرداخته که متن یادداشت وی به شرح زیر است:

در حال حاضر شاهد پیدایش نسلی از مربیان، مبلغان و گویندگان دینی و اخلاقی و عرفانی هستیم که لزوماً در حوزه‌های علمیه و مراکز رسمیی تعلیم دین و معارف دینی تحصیل نکرده‌اند و به صورت علمی و آکادمیک با مبانی و منابع فکر اسلامی آشنا نیستند. اینان بعضاً از بیان و ادبیاتی به مراتب زیباتر و گیراتر از پاره‌ای از روحانیان و عالمان دین نیز برخوردارند و به برکت فضای مجازی و استعداد خوبی که در بهره‌گیری از آن دارند، گستره مخاطبان بسیار بیشتری از عالمان برجسته دینی هم پیدا کرده‌اند.

این پدیده را از یک جهت می‌توان از برکات انقلاب اسلامی و نشانه‌ای از آثار فراوان کاربست دین و آموزه‌های دینی در سطوح مختلف علمی و اجتماعی و مدیریتی در کشور دانست. تأسیس و توسعه رشته‌های کلام و فلسفه و اخلاق و عرفان و تفسیر و فقه و حقوق اسلامی در دانشگاه‌ها را (که متأسفانه بدون برنامه‌ریزی و آینده‌پژوهی لازم و بدون برخورداری از نرم‌افزارهای مناسب (اساتید و متون درسی) صورت گرفته است) می‌توان از مهم‌ترین عوامل چنین وضعیتی دانست.

و از جهتی دیگر نیز، به دلیل ناآشنایی این دسته از گویندگان با مبانی و منابع اصیل فکر اسلامی می‌توان آن را خطری برای فکر و تربیت اسلامی جامعه به شمار آورد. اینان عموماً با ادبیات شعری و عرفانی (به زبان فارسی) آشنا هستند و بعضاً اشعار سعدی و مولوی و حافظ را هم از حفظ می‌خوانند؛ اما به دلیل آنکه فهم دقیق و عمیقی از معارف معنوی اسلام ندارند، افزون بر آنکه توانایی شناخت درست چنان عارفانی و اخلاقیانی را ندارند، می‌‌توانند با برداشت‌های سطحی خود از معارف معنوی و اخلاقی اسلام، انحرافات عمیقی در جامعه دینی ایجاد کنند.

همانطور که به منظور گرفتار نشدن در دام تحریفات و خرافات، همواره بر ارتباط مداحان و مرثیه‌خوانان با عالمان اصیل دینی تأکید کرده‌ایم، بر ارتباط این قشر از «منبریان مدرن و خود رو» نیز با عالمان اصیل دینی و حوزه‌های علمیه تأکید می‌‌کنیم و معتقدیم چنین ارتباطی می‌تواند: اولاً، آنان را از ایجاد انحراف ناخواسته در فکر و فرهنگ مردم باز دارد و ثانیاً، به امتداد تعالیم و آموزش‌های اصیل اسلامی در سطوح مختلف جامعه کمک کند.