کد خبر: ۳۹۲۲۵۲۶

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۲:۱۸

قسمت بیست وششم/

فیلم | شاخص‌های تربیتی قرآن / نمُود «إلهِى رِضاً بِقَضائِکَ تَسلِیمًا لأمْرِکَ لا مَعبودَ سِواکَ» در آخرین دعای امام حسین(ع)

اسماعیل عاکفی، پژوهشگر علوم قرآنی در جلسه بیست و ششم از سلسله جلسات شاخص‌های تربیتی قرآن کریم بر آخرین دعای امام حسین(ع) و جایگاه توکل کردن در قرآن کریم تأکید کرد.

به گزارش ایکنا، در ادامه سلسله‌ مباحث روش‌های تدبر در قرآن با تدریس اسماعیل عاکفی، پژوهشگر علوم قرآنی، در جلسه بیست‌وششم به موضوع «توکل به خداوند» پرداخته شده است که در ادامه متن و فیلم آن را می‌بینید.

بسم الله الرحمن الرحیم
در قرآن کریم به کلمه «توکل»، اشاره‌های بسیاری شده است. «وَ عَلي‏ رَبِّهِمْ يَتَوَکَّلُونَ». موضوع «توکل به خداوند» یکی از مهمترین بحث‌ها است. حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکیلُ. خدا ما را كافى است و او بهترين وکیل ماست. خداوند در قرآن کریم بارها به مؤمنان فرموده که به وکالت خدا اعتماد کرده و خدا را در همه امور وکیل خود قرار دهید.
برخی از سوره‌ها دارای خواصی هستند که باخواندن، خواص آن بر مؤمن ظاهر می‌شود. به عنوان نمونه خواندن سوره مبارکه واقعه، مؤمن را از نیازمندی و تنگدستی رها می‌کند.
شاهد هستیم در قیام کربلا، شاخصه‌های بسیاری از توکل بر خدا نمایان است. به عنوان مثال زمانی که امام حسین(ع) عزم سفر به کربلا داشته و به سرزمین کربلا می‌رسند، بارها و بارها به ایشان از بدعهدی کوفیان گفته شد، اما سیدالشهدا(ع)، فرستادن سفیر به سمت کوفیان را وظیفه خود دانست و همواره توکل به خداوند می‌کرد. یکی از نشانه‌های این موضوع این بود که حضرت در شب عاشورا به غیر از پسر بزرگشان حضرت علی اکبر(ع) از همه یاران وفادار از جمله حضرت ابالفضل العباس(ع) درخواست کرد که در سیاهی شب کربلا را ترک و عزم سفر کنند و فرمودند بیعتم را با شما تمام و بر خداوند توکل می‌کنم.
قاتل امام حسین(ع) می‌گوید: زمانی که سر مبارک امام حسین(ع) از تن جدا می‌شد، ایشان ذکر و نام خداوند را به زبان داشتند و در آخرین دعاى خود ‌فرمودند: «إلهِى رِضًى بِقَضائِکَ تَسلِیمًا لأمْرِکَ لا مَعبودَ سِواکَ یا غِیاثَ المُستَغیثینَ».
إلهِى رضاً بِقَضائِکَ (خداوندا راضیم به رضای تو) و تَسلِیمًا لأمْرِکَ (تسلیم امر تو هستم) و لا مَعبودَ سِواکَ (هیچ معبودى جز تو نیست) یا غِیاثَ المُستَغیثینَ ( ای فریاد رس فریادخواهان).
پس از واقعه کربلا، دختران مسلم بن عقیل، بدون سرپرست بودند و در جواب کمک افرادی که برایشان طعامی آوردند، می‌گفتند؛ همانا پدرانمان برایمان خواندن هر شب سوره واقعه را به یادگار گذاشته اند که تنها بر خداوند توکل کنیم و روزیمان را از او بخواهیم.
بنابراین بخشی از آیه 173 آل عمران «حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکیلُ» و همچنین بخش دیگری از آیه 40 سوره انفال« نِعْمَ الْمَوْلى‏ وَ نِعْمَ النَّصیر» که مورد اشاره قرآن و معارف دینی است، حتما سر لوحه کارهای ما قرار گیرد.
بر این اساس، مادران باید فرزندانشان را اهل توکل به خدا بودن، تربیت کنند و آن را به عنوان یکی از شاخص‌های دینی، برایشان گوشزد کنند.

{$sepehr_media_1835941_400_300}