کد خبر: ۳۹۳۰۶۱۸

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۳۹۹ - ۱۸:۱۶

واکنش حجت‌الاسلام صادق‌نیا به بیانیه آیت‌الله اراکی

مهراب صادق‌نیا با اشاره به بی‌حوصلگی‌ای که این سال‌ها در حوزه‌های علمیه می‌بینیم، نوشت: شنیدن کار سختی است. بسیار سخت‌تر از سخن گفتن. حوزه و حوزویان باید بیش از گذشته به شنیدن عادت کنند؛ شنیدن، شنیدن، شنیدن، و پس از آن [پاسخ] گفتن.

به گزارش ایکنا؛ حجت‌الاسلام مهراب صادق‌نیا ضمن یادداشتی به بیانیه حجت‌الاسلام محسن اراکی در مورد سیدکمال حیدری واکنش نشان داد و از آن انتقاد کرد. متن این یادداشت از نظر می‌گذرد؛

«یکم: آیت‌الله سیدکمال حیدری در یک برنامه تلویزیونی(عراقی) گفته‌اند که تکفیر و کافرپنداری دیگران، تنها در میان عالمان اهل سنت و وهابی‌ها نیست؛ بلکه عالمان شیعه نیز اهل تکفیر و کافرانگاری اهل سنت هستند. او ادّعا کرده است که همه عالمان شیعه، اهل سنت را باطناً کافر می‌دانند و البته به منابعی نیز استناد کرده است.

دوم: جناب آیت‌الله شیخ محسن اراکی، استاد حوزه علمیّه و رئیس پیشین مجمع تقریب مذاهب اسلامی، در واکنش به سخنان یاد شده، دست به کار شده و نامه‌ای بسیار تند نگاشته‌اند که در آن نامه جناب حیدری را فاسق، شیّاد، کذّاب، طاغی، بدعت‌گذار، و عامل وهابیت، صهیونیسم، و غرب خوانده‌اند و البته از جوانان خواسته‌اند که لباس علم (روحانیّت) از تن جناب حیدری کنده و ایشان را طرد کنند. در حقیقت آقای اراکی برای اینکه نشان دهند در میان عالمان شیعه از تکفیر و تفسیق خبری نیست، خودشان دست به تکفیر و تفسیق زده‌اند. یعنی آفتاب آمد دلیل آفتاب!

سوم: از قدیم گفته‌اند گرهی را که می‌توان با دست باز کرد، با دندان باز نکنید. آقای اراکی می‌توانست به ارائه آراء چند عالم شیعی، از جمله خودشان، نشان دهند که بر خلاف ادّعای آقای کمال حیدری، در میان عالمان شیعه، هستند کسانی که به کفر باطنی اهل سنت معتقد نیستند و این‌گونه غائله را تمام می‌کردند. بیانیه آیت‌الله اراکی خود نمونه بارز تکفیر و تفسیق است و می‌تواند ادّعاهای آیت‌الله سیدکمال حیدری را تأیید کند.

چهارم: بی‌حوصلگی‌ای که این سال‌ها در حوزه‌های علمیّه می‌بینیم و تلاش برای تکفیر و تفسیق و هل دادن‌های به سوی درِ خروج به جای شنیدن، حوصله کردن، و پاسخ دادن، اگر چه نمونه‌هایی در گذشته داشته است؛ ولی با طبیعت طلبگی و حوزه نمی‌سازد. این بی‌حوصلگی و شاخ و شانه کشیدن را باید پای چیز دیگری گذاشت. شنیدن کار سختی است. بسیار سخت‌تر از سخن گفتن. حوزه و حوزویان باید بیش از گذشته به شنیدن عادت کنند. شنیدن، شنیدن، شنیدن، و پس از آن (پاسخ) گفتن.»