کد خبر: ۳۹۳۳۲۸۴

تاریخ: ۱۴ آبان ۱۳۹۹ - ۱۷:۵۰

جدیدترین شماره «پژوهشنامه معارف قرآنی» منتشر شد

چهل و یکمین شماره فصلنامه علمی ترویجی «پژوهشنامه معارف قرآنی» مشتمل بر هفت مقاله منتشر شد.

به گزارش ایکنا؛ چهل و یکمین شماره فصلنامه علمی ترویجی «پژوهشنامه معارف قرآنی» به صاحب‌امتیازی دانشگاه علامه طباطبایی منتشر شد.

عناوین مقالات این شماره بدین قرار است: «اعجاز تاثیری قرآن با تاکید بر واکاوی «قتلی القرآن» ثعلبی»، «تحلیل لغوی- تفسیری گستره معنایی واژگان مربوط به معاد در قرآن»، «بررسی تحلیلی مفهوم و مصداق صراط مستقیم در قرآن و حدیث»، «تحلیلی تطبیقی از رنج ایوب بر اساس قرآن کریم و کتاب مقدس»، «تحلیل تاریخی مهم‌ترین منابع تاثیرگذار در علوم قرآن قرن پنجم»، «بازخوانی انتقادی شبهات و تردیدهادرباره توحید مصاحف»، «انسان و گونه‌شناسی نعمت‌های الهی با تاکید بر آیات سوره مبارک الرحمن».

گستره معنایی واژگان مربوط به معاد در قرآن

در چکیده مقاله «تحلیل لغوی-تفسیری گستره معنایی واژگان مربوط به معاد در قرآن» می‌خوانیم: «در حوزه گزاره‌های مربوط به معاد، واژگان بسیاری (۲۸مورد) در قرآن وجود دارد که از این میان، تنها ۱۷ مورد در این باب استعمال می‌شود. این مقاله، بار معنایی هر یک از این واژگان و نقاط مشترک و تفاوت‌های معنایی آنها را از نظر فرهنگ‌های معتبر عربی و دیدگاه مفسران مطرح مورد بررسی قرار داده و به این نتیجه دست یافته است که هر یک از این واژگان با واژگان دیگری از این حوزه اشتراک معنایی دارند و به واسطه همین موضوع جزء نظایر قرآنی قرار می‌گیرند در حالی که در کتب وجوه و نظایر اشاره‌ای به این لغات نشده است؛ همچنین برخی واژگان متحمل معنای خاصی هستند که با توجه به سیاق آیه نمی‌توان نظایرش را جایگزین واژه مزبور نمود. نتیجه مهم دیگر تعلق غالب واژگان حوزه معاد به سور مکی است که مرتبط با محتوای سور مکی می‌باشد. نتیجه مهم دیگر تعلق غالب واژگان حوزه معاد به سور مکی است که مرتبط با محتوای سور مکی می‌باشد. نتیجه مهم دیگر تعلق غالب واژگان حوزه معاد به سور مکی است که مرتبط با محتوای سور مکی می‌باشد.»

مصداق صراط مستقیم در قرآن و حدیث

در طلیعه مقاله «بررسی تحلیلی مفهوم و مصداق صراط مستقیم در قرآن و حدیث» آمده است: «در عرف قرآن صراط، یک راه بیش نیست و مستقیم است؛ راه مستقیم آن است که انحرافی و اعوجاجی یا کژی در آن نباشد بر خلاف راه‌های انحرافی. صراط، شاهراهی است که‏ بر همه‏‌ «سبیل»های رسیدن به خدا برتری و احاطه دارد . میان خدا و بندگان، چند سبیل و یک صراط مستقیم‏ برقرار است. تفسیر های مختلفی که مفسران در باره صراط مستقیم نقل کرده‏اند، همه در واقع به یک چیز باز می‌گردد: همان دین و آیین الهی در جنبه‌های اعتقادی و عملی که راه و رسم رساندن خلایق به سوی خدایند. این مقاله به روش توصیفی - تحلیلی و تفسیری و بررسی اقوال مختلف، مفهوم عام از صراط مستقیم را ترجیح می‌دهد. اقوال و اشارات مختلف در روایات و تفاسیر بیان مصادیق این مفهوم عام است. در این مقاله روایت قرآن از صراط مستقیم به تصویر کشیده شده است. ظهور این تصویر در سوره حمد که عصاره تمام قرآن است آشکار است. به نظر می‌آید این دیدگاه با کلیت آموزه‌های قرآن و روایات در تبیین معنای صراط مستقیم سازگارتر باشد.»