کد خبر: ۳۹۳۳۸۹۳

تاریخ: ۱۸ آبان ۱۳۹۹ - ۱۴:۲۱

پژوهش‌نامه اسلامی حقوق در پله اول

نخستین شماره از پژوهش‌نامه اسلامی حقوق به صاحب امتیازی جامعة المصطفی(ص) العالمیة منتشر شد.

به گزارش ایکنا، در این شماره از پژوهش‌نامه اسلامی حقوق، مقالاتی با عناوین «احکام و آثار مسئولیت مدنی صغیر در حقوق افغانستان و فقه حنفی»، «بررسی تطبیقی تدلیس در نکاح از منظر حقوق ایران و افغانستان»، «موارد فسخ نکاح در فقه و قوانین موضوعه افغانستان»، «موجبات نشوز زوج در فقه امامیه و حقوق ایران» و «بررسی فقهی و حقوقی نقش همسر در تداوی و جراحی زوجه» منتشر شده است.

موجبات نشوز زوج در فقه امامیه و حقوق ایران

در چکیده مقاله «موجبات نشوز زوج در فقه امامیه و حقوق ایران» می‌خوانیم پژوهش حاضر علل و عواملی که باعث اطلاق واژه نشوز به زوج می‌شود را بررسی میکند. آیه 128 سوره مبارکه نساء درباره نشوز است. نشوز زوج به معنای تخلف و امتناع زوج از ایفای وظایف زوجیت است. مواد 1129 و 1130 قانون مدنی به زوجه اجازه‌ می‌دهد تا در صورت نشوز زوج به دادگاه مراجعه کند و درخواست طلاق دهد. به دلیل اهمیت بحث نشوز زوج و نقش آن در بنیان خانواده، ضروری است تا قلمروی نشوز زوج از منظر فقهی ـ حقوقی بررسی شود. موجبات نشوز زوج عبارتند از: ترک انفاق، ترک حق قسم، عدم رعایت حق مواقعه و سوء معاشرت زوج با زوجه. در قانون مدنی در خصوص حق قسم و مواقعه ماده‌ای نیامده است، ولی حقوق‌دانان با توجه به عرف و عادت مسلم، آن را جزء حقوق غیرمالی زوجه دانسته و تخلف از آن را نشوز‌ می‌دانند. پژوهش حاضر به روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای گردآوری شده است.

بررسی فقهی و حقوقی نقش همسر در تداوی و جراحی زوجه

نویسنده مقاله «بررسی فقهی و حقوقی نقش همسر در تداوی و جراحی زوجه» در طلیعه نوشتار خود آورده است پژوهش حاضر، به تبیین نقش همسر در تداوی و جراحی زوجه را از دیدگاه فقه و حقوق می پردازد. مساله تداوی و جراحی از جهت ارتباط با تمکین عام و خاص و ریاست مرد بر زوجه و نبز به دلیل افزایش جراحی های غیرضروری در زمان کنونی، مورد توجه ویژه قرار گرفته است . نویسنده در راستای تبیین عنوان، ابتدا به مفهوم شناسی پرداخته وسپس مباحث اصلی از جمله ریاست مرد بر خانواده، لزوم اذن در اقسام تداوی و جراحی و موارد نازاکردن دائمی زن و اثر رضایت مرد در آن را مورد مداقه قرار داده و معلوم می کند کدام نوع از هزینه های درمانی از مصادیق نفقه و برعهده زوج به شمار می آید و حکم جواز یا عدم جواز اجبارزوجه برای جراحی زیبایی و اجرای حکم مزبور را از باب ریاست مرد، از باب تمکین و نیز از باب استمتاع، بررسی نموده است و به این نتایج دست می یابد که در تداوی و جراحی ضروری اذن همسر ملاک نیست مگر اینکه در تداخل با تمکین خاص باشد . اما در تداوی و جراحی غیر ضروری و زیبایی، اذن همسر ملاک است . زوج نمی‌تواند زوجه را به انجام عمل جراحی غیر ضروری و زیبایی مجبور کند . هزینه بیماری‌های ساده جزء نفقه و بر عهده زوج است . هزینه بیماری‌های سنگین و پرهزینه جزء نفقه نیست و همسر آن هزینه را برای احسان و حسن معاشرت میپردازد به شرط اینکه باعث عسر و حرج زوج نشود . پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای نوشته شده است.